ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ବିଶେଷ ବିବେଚନା ସହିତ, ଯେଉଁଥିରେ ତିନି 'ଗୁଲମା'କୁ 'ଗଣ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ତିନି 'ଗଣ' ମିଶି 'ବହିନୀ' ହୁଏ। ତାପରେ, ତିନି 'ବହିନୀ' ମିଶି 'ପୃତଣ' ଗଠନ କରେ। ଏହି ପୃତଣଗୁଡିକୁ ତିନି ମିଶି 'ଚମୂ' ତିଆରି କରେ, ଏବଂ ତିନି 'ଚମୂ' ମିଶି 'ଆନୀକିନୀ' ହୁଏ। ଜଣେ ପ୍ରଜ୍ଞାମୟ ବ୍ୟକ୍ତି କହନ୍ତି, ଯେ ଦଶ ଗୁଣ ଆନୀକିନୀକୁ 'ଅକ୍ଷଔହିନୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ଅକ୍ଷଔହିନୀରେ 21,000 ରଥ ଥାଏ, ତାହା ସହ ଅନ୍ୟ 800 ହାତୀ ଓ 70 ହାତୀ ଅଛନ୍ତି। ଏହା ସହିତ 1,00,000 ମାନବ ଓ 9,000 ଅଧିକ, ଏବଂ 53,300 ମାନବ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ 65,000 ଘୋଡା ଓ 106 ଘୋଡା ଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ସଂଖ୍ୟାର ସତ୍ୟତାକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷଔହିନୀ ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଏହି ଗଣନା ସହିତ, କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ସେନା ପାଇଁ 18 ଅକ୍ଷଔହିନୀ ମାର୍ଶାଲ୍ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ଏକାତ୍ର ହେଲେ, ସମୟର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଦ୍ୱାରା କୌରବଙ୍କୁ କାରଣ କରି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଶେଷ ପାଇଲେ। ଭୀଷ୍ମ, ଦେବୀୟ ଶସ୍ତ୍ରର ମାଲିକ, 10 ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ତାପରେ ଦ୍ରୋଣ କୁରୁ ସେନାକୁ 5 ଦିନ ରକ୍ଷା କଲେ। କର୍ଣ୍ଣ, ଶତ୍ରଙ୍କର ଧ୍ୱଂସକ, 2 ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ତାପରେ ଶଳ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦିନ ମାସ୍ତ୍ରୀୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେହି ଦିନର ଶେଷରେ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କର ପୁଅ କୃତବର୍ମା ଓ କ୍ରୀପା, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେନାକୁ ହାତରେ ମାରି ଦେଲେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଓ ଘୁମାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭାରତ ନାମକ ମହାକାହାଣୀ, ଓ ସାଉନକ, ଯାହା ବ୍ୟାସଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ଶିଶ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜନମେଜୟଙ୍କର ବଳିଦାନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି କାହାଣୀରେ ରାଜାଙ୍କର ଗୌରବ ଓ ବୀରତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି; ଏଠାରେ ପୌଷ୍ୟ, ପାୌଲୋମା, ଓ ଆସ୍ତିକାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି। ବିଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ଓ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିର କାହାଣୀ, ଯାହାରେ ଅନେକ ସୁଯୋଗ ସମ୍ମିଳିତ, ଏହାକୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଧ୍ୟାନୀମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ଯେପରିକି ଜୀବନ ଜାଣିବାରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଏହି ଇତିହାସ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଟୁଣିକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଏହି ଭାରତ ସତ୍ୟରେ କବିମାନେ ଜୀବନ ଗଢ଼ନ୍ତି, ଯେପରିକି ଏକ ଇଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ଗୌରବ ଲାଗି ଦାସମାନେ ଚାହୁଁଥିବାରେ। ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଏହି ଇତିହାସକୁ ସମର୍ପିତ, ସେଠାରେ ବକ୍ତୃତ୍ବ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତି ଓ ବେଦୀୟ ଶିକ୍ଷାରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ। ଯିଏ ଏହି ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ଯାହାର ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ, ସୁକୁଳ ଅର୍ଥ, ସ୍ୱର ତଥା ବେଦୀୟ ଅର୍ଥରେ ସଜାଇଛି— ତେଣୁ ଭାରତର ଇତିହାସର ବିଭାଗଗୁଡିକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଦିଆଯିବ; ପ୍ରଥମେ ବିଭାଗର ତାଲିକା, ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂଗ୍ରହ ଦେଖାଯିବ। ପୌଷ୍ୟ, ପାୌଲୋମା, ଆସ୍ତୀକା, ଆଦି, ଓ ଆଶ୍ବତରଣ; ପରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକ ସମ୍ଭାବ ବିବରଣା ହେବ। ଏଠାରେ, ଲାକ୍ ଘରର ଜଳିବାର କାହାଣୀ, ତାପରେ ହିଡିମ୍ବା ଘଟଣା, ତାହା ପରେ ବକାଙ୍କର ଧ୍ୱଂସ, ଓ ତାହା ପରେ ଚିତ୍ରରଥ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ। ପରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ସ୍ୱୟମ୍ବର କାହାଣୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କର କୋଡ୍ ଅନୁସାରେ ସେ ବିଜୟ ହୁଏ; ତାପରେ ବିବାହ ଘଟଣା ସ୍ମରଣ କରାଯିବ। ବିଦୁରଙ୍କର ଆଗମନ ଘଟଣା, ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଲାଭ; ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ବସବାସ, ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ଗ୍ରହଣ କଥା। ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ଗ୍ରହଣ ପରେ, 'ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କୁ ହଟାଇବା' ଘଟଣା ଜଣାପଡ଼ିବ; ପରେ କଂଧବା ଜଙ୍ଗଲର ଜଳିବା, ଓ ମାୟାଙ୍କ ସହିତ ମିଳନ। ତାପରେ ସଭା ପର୍ବ, ପରେ ମନ୍ତ୍ର ପର୍ବ; ଜରାସନ୍ଧଙ୍କର ଧ୍ୱଂସ, ଓ ଦିଗର ଜିତ। ଦିଗର ଜିତ ପରେ, ରାଜସୁୟ ବଳିଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ; ପରେ ଅର୍ଘ୍ୟର ଆର୍ପଣ, ଓ ଶିଶୁପାଳଙ୍କର ଧ୍ୱଂସ। ତାପରେ ଗାମ୍ବୀର୍ୟ କ୍ରୀଡା ଘଟଣା, ଓ ତାହା ପରେ ଗାମ୍ବୀର୍ୟ କ୍ରୀଡା ପରବର୍ତ୍ତୀ କାହାଣୀ; ପରେ ଅରଣ୍ୟକ ପର୍ବ, ଓ କିର୍ମିରଙ୍କର ଧ୍ୱଂସ। ପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ବିଦାୟ କଥା; ଇଶ୍ବର ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା କୈରାତ କଥା ଭାବେ ଜଣାପଡ଼ିବ। ପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାତ୍ରା, ଓ ନଳଙ୍କର କାହାଣୀ, ଯାହା ଧର୍ମ ଓ କରୁଣାରେ ଗଭୀର। ପରେ କୁରୁର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାଙ୍କର ତୀର୍ଥ କାହାଣୀ, ଜଟାସୁରଙ୍କର ଧ୍ୱଂସ, ଓ ୟକ୍ଷଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ। ନିବାତକବଚଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ, ତାପରେ ସାର୍ପ ଘଟଣା; ପରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ସହିତ ଚର୍ଚ୍ଚା। ତାପରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କର ଆଲୋଚନା; ପରେ ଘୋଷା-ୟାତ୍ରା, ତାହା ପରେ ଜୀବନ ପାଇଁ ଉପବାସ, ସମ୍ମତିର ନିର୍ଣୟ, ଓ ହରିଣ ସ୍ୱପ୍ନର ଉଦୟ। ଭୃହିଦ୍ରୌଣିକ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର କାହାଣୀ; ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ଗ୍ରହଣ, ଓ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କର ମୁକ୍ତି। ଏଠାରେ ରାମଙ୍କର କାହାଣୀ, ଯାହାକୁ ଜଣାପଡ଼ିବ; ଏକ ଦାସୀଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ, ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀ। ଏହି ଗହନ ଅବସ୍ଥାରେ, କାହାଣୀର ଶୁଣିବାରେ ଆସିଥିବା ଗୁଣ ଓ ବିକାଶର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଭାରତର ଗାଥାକୁ ଅଭିଗମ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ।