ହେ ରାଜନ୍, ସେ ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ନିଜ-ନିଜ କର୍ମରେ ଲିନ୍ନ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ କେବଳ ଧର୍ମକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କର୍ମ କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ନିଜ-ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ସମୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଧର୍ମର କ୍ଷୟ ହୋଇନଥିଲା। ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଗୋମାନେ ବଛା ଦେଉଥିଲେ, ନାରୀମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରୁଥିଲେ, ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରୁଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ କୃତୟୁଗ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିଥିଲାବେଳେ, ପୃଥିବୀ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ଏହିପରି ଭାବେ ମାନବ ଲୋକ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରୁଥିବାବେଳେ, ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପରାଜିତ କରିଥିଲେ। ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ଵର୍ଗର ଅଧିକାର ହରାଇ ପୃଥିବୀରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଉତ୍ସରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ତପସ୍ୱୀ ଦାନବମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀର ମଧ୍ୟରେ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା, ଉଠ, ମହିଷ, ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ, ହାତୀ ଓ ମାଂସାହାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏମିତି ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଏବଂ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଭାରି ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଦିତି ଓ ଦାନୁର ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଲୋକରୁ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ, ବଡ଼ ଅହଂକାର ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶତ-ଶତ ସଂଖ୍ୟାରେ ସମୁଦ୍ରବନ୍ଧିତ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ିତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମହାମୁନିମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ମଦରେ ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଏହିଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଭୟରେ କ୍ଲିଶ୍ଟ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଦେବତା, ମୁନି, ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ଗୀତ-ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପୃଥିବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିଜ ଦୁଃଖ ଦର୍ଶାଇଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଦିପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଜଣା ଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମନରେ ଯାହା ଉପଜେ, ତାହା ଜାଣିଥିବା ସ୍ୱୟଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ଅଧିପତି ଶିଵ ଏହିପରି କହିଲେ— “ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଯେ କାରଣରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବି।” ଏପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ— “ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ତମେ ନିଜ-ନିଜ ଅଂଶରେ ଗୁପ୍ତ ରୂପେ ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନିଅ।” ଏହିପରି ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏହି ଉପଦେଶକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତା’ପରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଅଂଶରେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ଓ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ, ଯିଏ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପଦ୍ମନାଭ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ, ଚଉଡ଼ିଆ ଓ ଶୋଭାମୟ ନୟନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ହୃଷୀକେଶ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମ ଶକ୍ତିସାଳୀ—ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ପୃଥିବୀ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ନିଜ ଅଂଶରେ ଅବତରଣ କର।” ତେବେ ହରି ସ୍ୱୀକାର କଲେ— “ଏହିପରି ହେଉ।” ଏଠାରେ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଶୁଣିଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିପରି ଦେବ, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଂଶରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମ ପାଖରୁ କୁରୁବଂଶର ଆଦିଠାରୁ ବଂଶାବଳୀ ଶୁଣିବାକୁ, ଯାହା ତୁମେ ମୁନିମାନଙ୍କ ସଭାରେ କହିଥିଲେ। ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମରେ ବିଶିଷ୍ଟ, ରାଜର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଥିବା ଏହି ବଂଶାବଳୀକୁ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ। ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ, ମନୁ ବୈବସ୍ୱତ, ଭାରତ, କୁରୁ, ପୁରୁ, ରାଜମିଧ୍ୟ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ବଂଶ ଓ ଏହିପରି ଯଦୁବଂଶ, କୌରବବଂଶ ଓ ଭାରତବଂଶ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ପାଇବ। ଏହି ପବିତ୍ର, ଖ୍ୟାତିସାଳୀ ଓ ଆୟୁଦାୟୀ ବଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଏମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ପରି ପ୍ରଭାମୟ। ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ଦଶ ପୁତ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ନିର୍ଗତ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକ୍ଷ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ଡାକ୍ଷରୁ ପ୍ରଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ସେଇ ଡାକ୍ଷ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତାମହ।