ଏକ ଦିନ, ଆକାଶରେ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ—ଏକ ଶାକୁନି ଓ ଅନ୍ୟଟି—ମାଂସ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରି, ଦୁଇଁଜଣ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଠୁଣ୍ଡି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା, ଏକ ମହାନ ଶୁକ୍ର ଆକାଶରୁ ଖସି ଯମୁନା ନଦୀରେ ପଡିଲା। ଏଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଅଦ୍ରିକା ମାଛର ଆକାର ନେଇ ଯମୁନା ଜଳରେ ଘୁଡ଼ିଉଥିଲେ। ଏହି ଅଦ୍ରିକା, ମାଛ ଆକାରରେ ରହି, ଶାକୁନିର ଦଳରୁ ପଡିଥିବା ଶୁକ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ମାଛଟିକୁ ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଧରି ଜଳକୁ ଉଠାଇଲେ ଜଳକୁଳିଆ ଲୋକମାନେ। ଦଶମ ମାସ ଆସିବା ପରେ, ମାଛର ଉଦରରୁ ଦୁଇ ଜଣ ମଣିଷ—ଏକ ପୁରୁଷ ଓ ଏକ ନାରୀ—ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖି ଜଳକୁଳିଆ ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଏକ ମାଛର ଦେହରୁ ଦୁଇ ଜଣ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।” ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ମଧ୍ୟରୁ, ରାଜା ଉପରିଚର ବସୁ ପୁରୁଷ ଶିଶୁକୁ ନେଇଲେ। ଏହି ଶିଶୁ, ମାଛ ରାଜା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ତିନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଅଟଳ ଥିଲେ। ଅପ୍ସରା ଅଦ୍ରିକା, ଶାପ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ପୁନର୍ବାସି କଲେ; ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ଅନୁସାରେ, “ଦୁଇ ଜଣ ମଣିଷକୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ପରେ ତୁମେ ଶାପ ମୁକ୍ତ ହେବା,” ଅଦ୍ରିକା ମାଛ ଆକାର ଛାଡ଼ି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ନେଇଲେ; ମାଛ ଆକାରରେ ଥିବା ସମୟରେ ମାଛ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଦେଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ଅଦ୍ରିକା ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ରୂପକୁ ପୁନଃପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି, ଚାରଣମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ଯାଇଲେ। ମାଛର ଝିଅ, ମାଛ ଗନ୍ଧ ଥିବା ଏହି ନାରୀକୁ ରାଜା ଦାସଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହି ଝିଅ ତୁମର ହେଉ।” ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ, ଶୂଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଓ ସୂନ୍ଦର୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଝିଅ, ମାଛ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଥିବାରୁ ‘ସତ୍ୟବତୀ’ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ସତ୍ୟବତୀ ମାଛ ଗନ୍ଧ ଧରିଥିଲେ; ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସେବା କରି, ନାଉକୁ ଜଳରେ ଚଲାଇଥିଲେ। ଏକ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ, ପରାଶର ଋଷି ଜଳରେ ନାଉ ଚଲାଇଥିବା ସତ୍ୟବତୀକୁ ଦେଖିଲେ—ସେ ବହୁତ ସୂନ୍ଦର ଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଜନମ ଥିବା, ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚାହେଇଥିଲେ। ପରାଶର ଋଷି, ତାଙ୍କର ସୂନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେଖି, ଦିବ୍ୟ ଝିଅ ସତ୍ୟବତୀକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନ୍ମ ଚିନ୍ତା କରି, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏ ଶୋଭାମୟୀ, ଏହି ନାଉକୁ କିଏ ଚଲାଇଛି? କହ।” ସତ୍ୟବତୀ ଉତ୍ତର କଲେ, “ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ନାଉ, ହଜାର ଲୋକ ଭରିଥିବା, ମୁଁ ଚଲାଇଛି; ମୋ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ନାହିଁ।” ପରାଶର ଋଷି କହିଲେ, “ହେ ଶୋଭାମୟୀ, ଏହି ନାଉ ଚଲାଇବାରେ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୂଲ୍ୟ ହେବ ଏକ ପାତ୍ର ଅଧା ଭରି ହଜାର ମୁଦ୍ରା।” ସତ୍ୟବତୀ କହିଲେ, “ଯଥା, ମୁଁ ଚଲାଇଉଛି।” ଋଷି ଦେଖିଲେ ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି, ସେ କହିଲେ, “ମୋ ନାମ ମାଛଗନ୍ଧା, ନାଉକୁଳିଆ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ।” ସତ୍ୟବତୀ ଅନୁଭବ କଲେ, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପରାଶରଙ୍କ ରୂପ ଦେଖିଥିଲେ। ପରାଶର ଋଷି, ତାଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, କହିଲେ, “ସ୍ନେହ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି: ବରିଷଦ ପିତୃଗଣ, ସୋମପାନୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମେ ତାଙ୍କର ମନସ୍ଜନ୍ମ ଝିଅ, ଅଚ୍ଛୋଦା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦିବ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଅଚ୍ଛୋଦାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତୁମେ ତୁମର ପିତୃଗଣକୁ କଦାପି ଦେଖିନଥିଲା; ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ତୁମେ ତୁମର ପିତୃଗଣକୁ ଜାଣିନାହିଁ। ସତ୍ୟବତୀ ନିଜ ପିତୃଗଣକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟକୁ ପିତା ଭାବରେ ଚୟନ କଲେ—ଏହି ବସୁ, ମନୁଙ୍କ ପୁଅ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଅଦ୍ରିକା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ମନସ୍ଥ ଅନ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା, ଅଦ୍ରିକା ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଏହି କାମ କଲେ। ଅନ୍ୟ ପିତାକୁ ଚୟନ କରି, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ିଲେ; ପଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ, ତିନି ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ନିକଟରୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃଗଣକୁ ଦେଖିଲେ—ତିନିମାନେ ଧୂଳିର ରେଣୁ ପରି, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ଦେହ ଅତି ଅପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ଅଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗରେ ଯୋଡ଼ିଥିବା। ତଳକୁ ପଡ଼ିବା ସମୟରେ, ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରି, “ପିତା!” କହିଲେ। ପିତୃମାନେ କହିଲେ, “ଭୟ କରନି,” ଏବଂ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିଲେ। ସତ୍ୟବତୀ ନିଜ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦରେ ଉପାସନା କଲେ; ପିତୃମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟ କରି ତୁମର ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ହରାଇଛ। ଦେବତାମାନେ ଦେହ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ସେହି ଦେହରେ ଫଳ ପାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଣିଷମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେହରେ ଭଲ ବା ମନ୍ଦ ଫଳ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସତ୍ୟ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ପାନ୍ତି, ମଣିଷମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ। ଏହି ଅନୁସୂତିରେ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତଳକୁ ପଡ଼ିବା ଫଳ ପାଇବ। ତୁମେ ପିତା ନଥିବା କୁଅରି, ବସୁଙ୍କ ଝିଅ ଭାବରେ ପରିଚିତ; ମାଛର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ହେବା। ଅଦ୍ରିକା, ମାଛ ଆକାରରେ ଗଙ୍ଗା ସହିତ ମିଶିଲେ; ତୁମେ ପରାଶର ପାଇଁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେବା, ସେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବେ। ସେ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଏକ ଏକ ଵେଦକୁ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିବେ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବଢ଼ିବ। ତୁମେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଜନ୍ମ ଦେବା; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇବା ପରେ, ତୁମେ ପୁନଃ ବିଦାୟ ହେବା। ପିତୃମାନେ କହିଲେ, “ପିତୃମାନେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିବାରୁ, ତୁମେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ପାଇବା; ଏହି ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ହେବା, ଅଦ୍ରିକାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ। ଅଠାଇଶ ଦ୍ୱାପରେ, ମାଛର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେବା; ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର ସତ୍ୟବତୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅଦ୍ରିକା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଭାବରେ ମାଛ ଆକାର ନେଇ, ଜନ୍ମ ଦେଇ, ପୁନଃ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫିରିଗଲେ।” ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଘଟଣାରେ, ସତ୍ୟବତୀ ମାଛ ଗନ୍ଧ ଧରି ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆଉ ଅପୂର୍ବ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଉଦାହରଣ ହେଲା।