ଏହି ମହାପବିତ୍ର ମହାଭାରତ କଥାରେ, ଯେଉଁ ଦିନ ଦୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ଧର୍ମପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଥିଲେ, ସେ ଦ୍ରୌପଦୀ ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ଶୀଳ ଦ୍ୱାରା କେମିତି ନିଜ କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କରି, ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ରୋକିଥିଲେ? ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ସିଂହପୁତ୍ରମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସହଦେଵ ଓ ନକୁଳ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଅନ୍ୟାୟ ଭୋଗୁଥିବା ସତ୍ୱେ, ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଜୁଆ ଖେଳିବାରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସହ କିପରି ଚାଲିଥିଲେ? ଧର୍ମର ଅନୁସାରୀ, ଧର୍ମର ସ୍ୱୟଂପୁତ୍ର ଏବଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କିପରି ଅନ୍ୟାୟ ଭୋଗିଥିବା ସତ୍ୱେ, ସେହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଧୈର୍ୟରେ ସହିଥିଲେ? ଧନଞ୍ଜୟ ଅର୍ଜୁନ, ଯାହାଙ୍କ ରଥୀ ଥିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସେ ଏକା ଏକା ଅନେକ ସେନାକୁ କିପରି ଜୟ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପିତୃଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଇଥିଲେ? ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା କିପରି ଘଟିଥିଲା, ହେ ତପସ୍ବୀ, ମତେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ କୁହ? ଏବଂ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଏଠାରେ ଓ ସେଠାରେ ଯାହା କରିଥିଲେ, ସେ ସବୁ ବି କୁହ। ହେ ମହାରାଜ, ଏହା ବଡ ଏକ ବିସ୍ତୃତ କଥା, ଅତଏବ ଏକ କ୍ଷଣ ଅପେକ୍ଷା କର। ଏହି ପବିତ୍ର ମହାଭାରତ କଥା କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଉପଦେଶ କୁହିବି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ମହାମୁନି। ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସ ଏହି ଶତହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଧର୍ମକଥା ଏଠି ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ। ଏହି ମହାଭାରତ ସମସ୍ତ କଥା ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଏବେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହି ସବୁ କଥା କୁହିବି। ଏଠାରେ ଦୁଇ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ, ଏକଶେ ଅଂଶ ଏବଂ ନବେ ହଜାର ଦଶ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି। ବ୍ୟାସ ଏହାକୁ ଅଠାରଟି ପର୍ବରେ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଯିଏ ପଣ୍ଡିତ ହୋଇ ଏହା ପାଠ କରେ, ବା ଯିଏ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥାଏ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଦେବତା ସମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମହାଭାରତ ବେଦ ସମାନ, ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ଯାହା ଆଦି ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ଧୈର୍ୟ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି। ଯିଏ ଏହି କୃଷ୍ଣ ବେଦ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ, ସେ ତାହାର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୁଷ୍କର ପାପ କରିଥାଏ, ଯଥା ଗର୍ଭହତ୍ୟା, ସେମାନେ ଏହା ଶୁଣିଲେ ସବୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହି ଇତିହାସ 'ଜୟ' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶ୍ରବଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମାନବ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ରାହୁ ରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ପୃଥିବୀ ଜୟ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରେ; ଏହା ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରିୟା ଓ ମହାମଙ୍ଗଳ ଅଟୁଟ ଅନୁଷ୍ଠାନ। ମୁଖ୍ୟ ରାନୀ ଓ ଯୌବନରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଏହି କଥା ପୁନଃପୁନଃ ଶୁଣିବା ଉଚିତ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର ବା ରାଜ୍ୟଯୋଗ୍ୟ କନ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ଧର୍ମ ଉପରେ ପବିତ୍ର, ଅର୍ଥ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉପରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ। ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ - ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଏଠି ଅଛି; ଯାହା ଏଠି ନାହିଁ, ତାହା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଲୋକରେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କଥା ପାଠ କରିବେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବେ; ପୁତ୍ରମାନେ ଏବଂ ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ସେବକମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଭାରତମହାନ୍ତ କୁଳର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ ଭୟ ନାହିଁ, ତେବେ ପରଲୋକ ଭୟ କିପରି ହେବ? ମନ, ବାଚା, କାୟା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଲୋକ ଯେଉଁସବୁ ପାପ କରିଥାଏ, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର ଛାଡିଦିଅନ୍ତି। ଏହି ମହାଭାରତ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁଣ୍ୟ ଇଚ୍ଛାରେ ରଚିତ, ଏହା ସମୃଦ୍ଧି, କୀର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାଏ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୀର୍ତ୍ତି ଏହି ଲୋକରେ ପ୍ରଚାର କରିବା ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଧନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଶୁଣାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଭାବେ ପରିଚିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମକଥାକୁ ଶୁଦ୍ଧତାରେ ପୁନଃପୁନଃ କୁରୁବଂଶର କୀର୍ତ୍ତି ସହ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପବିତ୍ର ଭାରତ ପାଠ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କୁଳକୁ ବିସ୍ତାର କରେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ। ବର୍ଷରେ ଚାରି ମାସ ଏହି ଭାରତ ପାଠ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ସେ ଅଟୁଟ ବେଦପାର ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି। ଏଠି ଦେବତା, ରାଜର୍ଷି, ମହାବ୍ରାହ୍ମର୍ଷି ଓ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ହୋଇଛି। ଏଠି ଭଗବାନ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ଉପାସନା, କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏଠି ବିବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଁମାନଙ୍କ ମହିମା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ଏହି ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପବିତ୍ର ପର୍ବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି କଥା ପାଠ କରେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗ ବିଜୟ କରେ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପାଠ କରେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ ଓ ପିତୃମାନେ ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବା ମନ ଦ୍ୱାରା ଜାଣି ବା ଅଜାଣି କିଛି ଦୁଷ୍କର୍ମ ହେଲେ, ଏହି ମହାଭାରତ କଥା ଶୁଣିଲେ ସେ ସବୁ ଦୂର ହୁଏ। ଭାରତମହାନ୍ତ କୁଳର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥାକୁ 'ମହାଭାରତ' ବୋଲାଯାଏ। ଏହି ନାମର ଅର୍ଥ ବୁଝିଥିବା ଲୋକ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା ପାଠ କଲେ ମାନବ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଶୁଭ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ ଉଠି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ କ୍ଷମତାଶାଳୀ ହୋଇ ତପସ୍ୟା କରି, ବ୍ୟାସ ଏହି ମହାଭାରତ ଆରମ୍ଭରୁ ରଚନା କରିଥିଲେ।