ରାଜା, କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବିଭେଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେହି ଦ୍ୟୁତ କ୍ରୀଡା ଓ ରାଜ୍ୟ ଲାଗି ହେଇଥିଲା; ଏହା ଫଳରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ନିଷ୍କାସିତ ହେଲେ। ଏହି ବିଭେଦ ଅନ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ତଳେ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ବିନାଶ ଘଟିଗଲା। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି, ଯେପରି ଆପଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି। ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେହି ପାଣ୍ଡବବୀରମାନେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଲେ; ଏବଂ ତୁରନ୍ତ, ସେମାନେ ବେଦ ଓ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୌର୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଦରିତ, ଏବଂ ଧନ-ଯଶସ୍ୱୀ ହେବାକୁ ଦେଖି, କୁରୁମାନେ ସେମାନେକୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଦୁର୍ଯୋଧନ, ଜଣେ କ୍ରୂର ଚରିତ୍ର, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁବଳପୁତ୍ର ସହ ମିଶି, ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଅଟକାଇବା ଓ ନିଷ୍କାସିତ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କଳା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦୁର୍ଯୋଧନ, ଶକୁନିଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ଅନୁସାରେ, ରାଜ୍ୟ ଲାଗି ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ବিভିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଦମନ କରିଲେ। ତାପରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ଭୀମକୁ ବିଷ ଦେଲେ; କିନ୍ତୁ, ବୃକୋଦର ଭୀମ, ଏହି ବିଷକୁ ଖାଦ୍ୟ ସହ ହଜମ କରିଦେଲେ। ଭୀମ ନଦୀତଟରେ ଶୁଅଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଫେଙ୍ଗି ଦେଲେ, ଏବଂ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମ ଜାଗିଲେ, ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି, ବିନା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଉଠିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶୁଅଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କଳା ଅଜଗର ଓ ବିଷାକ୍ତ ସାପରେ ଦସାଇଲେ; ତଥାପି, ଶତ୍ରୁନାଶୀ ଭୀମ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ବିଦୁର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ସେମାନେକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ବିପଦର ଉପାୟ ଦେଖୁଥିଲେ। ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବି ରହି ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ବିଦୁର ସେହିପରି ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ସଦା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଉପାୟରେ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ନିତି ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ସୁରକ୍ଷିତ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଦୁର୍ଯୋଧନ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ଭିତରେ ବୃଷସେନ ଓ ଦୁଷ୍ୟାସନ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଲାକ୍ ଘର ତିଆରି କରିବା ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏଠି, ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ରାଜା, ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କ ଭଲ ଚେଷ୍ଟାରେ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଲାକ୍ ଘରରେ ବସାଇଲେ; କିନ୍ତୁ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ ଅଭିଲାଷାରେ, ସେମାନେକୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିଦେଲେ। ସେହି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜନନୀ ସହ ହସ୍ତିନାପୁର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ; ବିଦୁର, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ, ସେମାନେ ସହ ଯାଇଲେ। ବିଦୁରଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଲାକ୍ ଘରରୁ ମଧ୍ୟରାତିରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଳାଇଗଲେ; ଏବଂ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେ ବରଣାବତ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ, ପ୍ରତିଶତ୍ରୁ ନାଶକ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜନନୀ ସହ ବସିଥିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଲାକ୍ ଘରରେ ରହିଥିଲେ। ପୁରୋଚନ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ସେମାନେକୁ ଚୁକି ରଖିଥିଲେ; ବିଦୁରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେମାନେ ଏକ ସୁରଙ୍ଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ, ଲାକ୍ ଘରକୁ ଆଗ୍ନି ଦେଇ, ପୁରୋଚନକୁ ଜଳିଦେଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜନନୀ ସହ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ଜଙ୍ଗଲ ନଦୀ ତଟରେ, ସେମାନେ ରାକ୍ଷସ ହିଡିମ୍ବାକୁ ଦେଖିଲେ; ଭୀମ ଏହି ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ଭୟଭୀତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ସ୍ଥିତି ବୁଝିପାରିଲେ। ରାତିରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେର ଭୟରେ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ପଳାଇଗଲେ; ଏଠି ଭୀମ ହିଡିମ୍ବା ସହ ମିଶିଲେ, ଏବଂ ଘଟୋତ୍କଚ ଜନ୍ମ ହେଲା। ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବକା ରାକ୍ଷସକୁ ମାରି, ଏକଚକ୍ରା ନଗରରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ କରି ରହିଲେ। ଏକଚକ୍ରାରେ, ସେମାନେ ଜନନୀ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରେ ନିୟମ ପାଳନ କରି କିଛି ଦିନ ରହିଲେ। ଏଠି, ବୃକୋଦର ଭୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନୁଷ ଖାଇବା ରାକ୍ଷସ ବକା ସହ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ବୃକୋଦର ଭୀମ ତେଜରେ ବକାକୁ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ। ତାପରେ, ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସଂସ୍କାର ଶୁନି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶେଠିକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀକୁ ପାଇ, ସେମାନେ ଏକ ବର୍ଷ ରହିଲେ; ପରେ, ପରିଚିତ ହେବା ପରେ, ଶତ୍ରୁନିଗ୍ରହୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଫେରିଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ସେମାନେକୁ କହିଲେ: "ପୁଅମାନେ, ଏମିତି ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ କିପରି ହେବ?" ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଖଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ବସିବା ଉପାୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକ ଓ ଭଲ ରାସ୍ତା ଅଛି। "ଅନ୍ୟାନ୍ୟତା ଛାଡ଼ି, ନିଜ ଖଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଉ," ଏହିପରି କହି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେ ସହ ଯାଇଲେ। ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତ ଧନ ନେଇ ଖଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାରେ ଅନେକ ବର୍ଷ ରହିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଶସ୍ତ୍ରଶକ୍ତିରେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ; ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟପ୍ରତିବଦ୍ଧ ହେଲେ। ଭୀମସେନ ସଦା ସତର୍କ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବିଜୟ କଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତର, ନକୁଳ ପଶ୍ଚିମ, ଏବଂ ସହଦେବ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବିଜୟ କଲେ। ଏପରି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ପାଞ୍ଚ ସୂର୍ୟ ସହ ତେଜୋମୟ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ସତ୍ୟ ଶୌର୍ୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ଷଡ୍ସୂର୍ୟ ଭଳି ଭାସ୍କରିତ କଲେ; ଏହି ବେଳେ, ଏକ ବିଶେଷ କାରଣରେ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌର୍ୟଶାଳୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ନିଜ ଅତିପ୍ରିୟ ଭାଇ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଲେ। ଅର୍ଜୁନ, ମହାପୁରୁଷ, ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଓ ଗୁଣବନ୍ତ, ଏକ ବର୍ଷ ଏକ ମାସ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଥିଲେ। ସେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କଲେ, ନାଗକନ୍ୟାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ; ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜାର ଝିଅକୁ ଲାଭ କରି, ସେ ଦୁଇଜଣ ସହ ତିଆଁ ରହିଲେ।