ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସର୍ପରାଜ ବାସୁକି, ଲୋଟସ ଜନ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ଯେପରି ମାତାଙ୍କ ଶାପ ଲାଗୁ ନହେଉ। ବାସୁକି, ସର୍ପମାନଙ୍କର ରାଜା, ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ; ମାତାଙ୍କ ଶାପ କିପରି ଲାଗୁ ହେବ ନାହିଁ, ସେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଏହାପରେ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ଜରତ୍କାରୁ ଜରତ୍କାରୁ ନାମକ ଜନୀ ସହ ବିବାହ କରିବେ, ଦ୍ୱିଜ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ପମାନେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।" ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବାସୁକି ମୋତେ ତୁମ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ଅମର ଭଳି। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲି; ଏବେ ସମୟ ଆସିଛି, ତୁମେ ଆମେ ଭୟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ, ମୋ ଭାଇକୁ ଅଗ୍ନିରୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଫଳବନ୍ତୁ ହେଉ, ତୁମେ ଆମ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛ; ମୁଁ କଣ ଭାବିବି, ପୁତ୍ର? ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶୌନକ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ," ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାତାଙ୍କୁ କଥା କହି, ଦୁଃଖିତ ବାସୁକିଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ, ଏମିତି ଯେପରି ସେ ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଲେ। ଆସ୍ତୀକ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ବାସୁକି, ସର୍ପମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହି କଥା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି।" "ଶାନ୍ତ ମନ ରଖ, ଓ ସର୍ପ; ତୁମେ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି ଯେପରି ରାଜାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ତୁମ ଭଲ କରିବ।" ଆସ୍ତୀକ ଏହିପରି କହିଲେ, "ମୋର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୋଇନାହିଁ, ମୋ ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ମୁଁ କିପରି ଅନ୍ୟ ଭାବିବି? ମୁଁ ନବୀନ ରାଜା ଜନମେଜୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି।" "ଆଜି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁଭ କଥା କହି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବି, ଓ ମାମା, ଯେପରି ଭାରତମାନଙ୍କର ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେଉ।" ଆସ୍ତୀକ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ କହିଲେ, "ବୁଦ୍ଧିମାନ ବାସୁକି, ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା ରଖ; ତୁମ ମନ କେବେ ମୋପରି ସନ୍ଦେହ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।" ବାସୁକି କହିଲେ, "ଆସ୍ତୀକ, ମୁଁ ଅତି ଦୁଃଖିତ, ମୋ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି; ମୁଁ ଦିଗ ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ପୀଡିତ।" ଆସ୍ତୀକ କହିଲେ, "ତୁମେ କେବେ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଦରକାର ନାହିଁ, ସର୍ପମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ମୁଁ ତୁମ ଭୟକୁ ଅଗ୍ନିରୁ ଦୂର କରିବି।" "ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦୁଃସ୍ଥ ଦଣ୍ଡକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି, ଯାହା କାଳାଗ୍ନି ସମ; ଏଠାରେ ତୁମେ କେବେ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।" ଏହାପରେ, ଆସ୍ତୀକ ବାସୁକିଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ନିଜର ଉପରେ ନେଇ, ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲିଗଲେ। ଏପରି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସ୍ତୀକ ଜନମେଜୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, ସର୍ପମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆସ୍ତୀକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ଶାଳାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ। ଏଠାରେ, ଆସ୍ତୀକ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ; ଆସ୍ତୀକ ପ୍ରବେଶ ଚାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତପସ୍ବୀ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ଶାଳାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସ୍ତୀକ ଅନନ୍ତ କୀର୍ତି ରାଜା, ପୁରୋହିତ, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେଠାରେ ଆସ୍ତୀକ କହିଲେ, "ପ୍ରୟାଗରେ ସୋମା ଯଜ୍ଞ, ଭରୁଣା ଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଜାପତି ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶତ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମାନ ଅନ୍ୟ ଶତ ଯଜ୍ଞ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ୟମଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ହରିମେଧାସଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ରାଣ୍ତିଦେବଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ଗୟାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ନୃଗଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଅଜମୀଢାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଦଶରଥଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ସ୍ଵର୍ଗରେ ଶୁଣାଯାଇଥିବା ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଅଜମୀଢାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ସେ ନିଜେ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ; ଏହି ଭାରତମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ, ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆମେ ଓ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ଭଲ ରହୁ।" "ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆଜି ସେମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ କେହି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।" "ଦ୍ୱୈପାୟନ ସମ କୌଣସି ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଏହି ଜଗତରେ ନାହିଁ; ଏହା ମୋର ଦୃଢ ଧାରଣା। ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ସମସ୍ତେ ନିଜ ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।" "ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜର ଭିଭାବସୁ, ମହାତ୍ମା, ସୁନା ମୁଣ୍ଡା, ହୋମର ଭୋକ୍ତା, କଳା ପଥ, ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚୁଡା—ଏହି ଅଗ୍ନି, ଓ ଦେବ, ତୁମ ଅହୁତି ଗ୍ରହଣ କରେ।" "ଏହି ଜଗତର ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଓ ରାଜା, ତୁମେ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମ କୌଣସି ନାହିଁ; ତୁମ ଦୃଢତାରେ ମୁଁ ସଦା ଆଶ୍ୱସ୍ତ; ତୁମେ ଭରୁଣା, ଧର୍ମରାଜା, କିମ୍ବା ଯମା ସମ।" "ଯେପରି ଶକ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀ ଏହି ଜଗତରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ସେପରି ତୁମେ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷାକାରୀ; ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମେ ଏଠାରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ, ଏପରି ରାଜା ଆଉ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।