ସଞ୍ଜୟା, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲପାଇବାରୁ ଅନେକ କଷ୍ଟ ସହିଥିବା ଖବର ଶୁଣିଲି, ତେବେ ମୋ ପକ୍ଷରେ ଜୟର ଆଶା ରହିଲା ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜା ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଦାନବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି, ତେବେ ମୋର ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରିଥାର ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସ ସମୟରେ ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସି ସାଙ୍ଗ ଓ ସେବକ ହେଲେ, ମୁଁ ଜୟର ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଏହି ଭୟ ତାହାପରେ ଅଧିକ ହେଲା ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଧନଞ୍ଜୟ ର୍ଦିବିନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ସତ୍ୟବାନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। କାଳକେୟ ଓ ପୌଲୋମ ପ୍ରମୁଖ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି ଅଜୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କଲେ। ଦିୟଦିମ୍ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିବା ଅର୍ଜୁନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୁନିଆରୁ ଅସୁରମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରି ଫେରିଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ପଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଲୋମଶାଙ୍କ ସହିତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ଓ ବୃହଦଶ୍ୱ ଠାରୁ ଚୋଉପଟିର ଗୁପ୍ତ ମହିମା ପାଇବା ଖବର ଶୁଣିଲି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରିଥାପୁତ୍ରମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବୈଶ୍ରବଣ ଠାରୁ ଦର୍ଶନ ହେଲେ, ମୋ ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ମୋ ପୁଅମାନେ ଗାୟ ଆଣିବା ଅଭିଯାନରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି ଦିଆଯିବା ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଦେଖିଲି, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏକ ଯକ୍ଷ ଆକାରରେ ଧର୍ମ ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେବା ଘଟଣା ଶୁଣିଲି, ମୋର ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅଜ୍ଞାତବାସରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସହିତ ଭିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ ଓ ମୋ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭୀମସେନ କିଚକ ଓ ତାଙ୍କର ଶତ ଭାଇମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ପାଇଁ ମାରିଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଅର୍ଜୁନ ଏକା ରଥରେ ମୋର ପୁଅମାନେ ପ୍ରମୁଖମାନେ କୁହାଯିବା ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ ହେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ଉତ୍ତରାକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା, ଧନ ହରାଇବା, ବନ୍ଧୁମାନେ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାତ ଭାଗ ସେନା ଏକତ୍ର କଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ମଧବ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନିବିଶ୍ଚିତ ଥିବା ଶୁଣିଲି, ଯେଉଁ ଜନେ ତାଙ୍କର ଏକ ପଦ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ମାପିଦେଇପାରନ୍ତି, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ନାରଦ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଦୁଇ ଆଦି ଋଷି ନର ଓ ନାରାୟଣ ଅଟୁ ଘୋଷଣା କଲେ, ମୁଁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରେ ଏହି ଦେଖିଥିଲି, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁରୁମାନେ ପାଖକୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଆସିଲେ, ଲୋକ କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଫଳ ହେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ଚିତ୍ତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ ଓ ନିଜ ଅନେକ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରଥରେ ଆଗରେ ଦୃଢ଼ ହେଇ ବିଦାୟ ନେଲେ, କୁନ୍ତୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପଦେଷ୍ଟା ଭାବେ ରହିଲେ, ଭୀଷ୍ମ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଓ ଭରଦ୍ୱାଜ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। କର୍ଣ୍ଣ ଭୀଷ୍ମକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ," ଓ ସେନାରୁ ସ୍ଵୟଂ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏକସାଥି ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷ ଏବଂ ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟା ଏକତ୍ର ହେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଅର୍ଜୁନ କ୍ଳାନ୍ତି ହୋଇ ରଥରେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ ବିଶ୍ୱ ଦେଖାଇଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭୀଷ୍ମ ଅନେକ ରଥକୁ ମାରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମରିଲେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭୀଷ୍ମ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଲେ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ଭୀଷ୍ମ ଅତି ଶୂର ଓ ଅଜୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାର୍ଥ ଶିଖଣ୍ଡୀକୁ ଆଗରେ ରଖି ତାଙ୍କୁ ବିଧି କଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭୀଷ୍ମ ବୟସ୍କ ନାୟକ ତୀର ଶୟନରେ ବସିଥିଲେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ପଖା ଶର ଦ୍ୱାରା ବିଧିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସୋମକମାନେ କମ୍ ସଂଖ୍ୟାରେ ରହିଗଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭୀଷ୍ମ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଶୟନରେ ଅର୍ଜୁନକୁ ଜଳ ଆଣିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ, ଅର୍ଜୁନ ଭୂମିକୁ ବିଧି କରି ଭୀଷ୍ମକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶୁକ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହେଲେ, ଏବଂ ଅପଶକୁନ ଆମକୁ ଭୟ ଦେଇଥିଲା, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରମୁଖ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମରିଲେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ସଂଶପ୍ତକମାନେ ଅର୍ଜୁନକୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଖଡ଼ିଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ସେମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଭରଦ୍ୱାଜ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଅଭେଦ୍ୟ ରଣକ୍ରମା ଏକା ଶୂର ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଭେଦି ଦେଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ। ଅଭିମନ୍ୟୁକୁ ଘେରି ମୋର ପ୍ରମୁଖ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ମାରିଦେଲେ ଓ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ପାର୍ଥକୁ ଅଜୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ଅଭିମନ୍ୟୁକୁ ମାରିବା ପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଉଲ୍ଲାସ କଲେ, ଅର୍ଜୁନ ସିନ୍ଧୁରାଜାକୁ କ୍ରୋଧିତ ଭାବେ କହିଲେ, ମୁଁ ଜୟ ଆଶା ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ।