ସଞ୍ଜୟା, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି ଯେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଭେଦି ତାହାକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଆଗରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି ଯେ ଦ୍ୱାରକାର ସୁଭଦ୍ରାକୁ ଅର୍ଜୁନ ହରି ଏବଂ ବିବାହ କଲେ, ଦୁଇ ବୃଷ୍ଣି ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ, ତେବେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଏହିପରି ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯେ ଅର୍ଜୁନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାକୁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରତିହତ କଲେ, ଏବଂ ଖଣ୍ଡବ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ, ତେବେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ପଞ୍ଚ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଲାକ୍ଷ୍ୟ ଗୃହରୁ ଏଡ଼ି ଯାଇଥିବା, ଏବଂ ଭିଦୁର ତାଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଭେଦି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବିଜୟ କଲେ, ପଞ୍ଚାଳ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀମସେନ ମଗଧର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜରାସନ୍ଧକୁ ଏକାକି ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭୂମିର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବଶ କରି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଦ୍ରୌପଦୀ ଏକ ଗୋପନ ବସ୍ତ୍ରରେ, ଦୁଃଖରେ, ରୋଇବା ସ୍ଥିତିରେ, ରକ୍ଷକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅରକ୍ଷିତ ଥିଲେ, ସଭାରେ ଟାଣି ଆଣିଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଦୁଷ୍ୟାସନ ଅନେକ ବସ୍ତ୍ର ଜମା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାହା ଶେଷ କରିନଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶକୁନିଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ଦ୍ୱାପର ଖେଳରେ ହାରିଥିଲେ, ରାଜ୍ୟ ହାରି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଇମାନେ ସହ ଚାଲିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ପାଣ୍ଡବମାନେ ନୀତି ଅନୁସାରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିଥିବା, ଏବଂ ଭାଇପ୍ରେମରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ସହ ରହିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ପ୍ରିଥାପୁତ୍ରମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ସହ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମିତ୍ର ଏବଂ ସେବକ ହେଇଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଅର୍ଜୁନ ଦେବଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିଥିଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୟବାନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। କାଳକ କେୟା ଏବଂ ପୌଲୋମାମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅଜୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ମୁକୁଟଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ ଦାନବମାନଙ୍କ ସଂହାର ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଫେରି ଆସିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଲୋମଶା ସହ ପୂଣ୍ୟସ୍ଥାନର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ବୃହଦ୍ଅଶ୍ୱ ଠାରେ ଦ୍ୱାପର ଖେଳର ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀମ ଏବଂ ପ୍ରିଥାପୁତ୍ରମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅପହୃତ କରିପାରିବା ଅସମ୍ଭବ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବୈଶ୍ରବଣ ସହ ମିଳିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଗୋଯାତ୍ରା ବେଳେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ ହେଲେ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏକ ଯକ୍ଷ ରୂପୀ ଧର୍ମଙ୍କ ସହ ମିଳି ଏକ ମହାପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ମୋ ପ୍ରଜାମାନେ ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ଉପବେଷଣରେ ବସିଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିନିପାରିନଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଚକ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଏକ ଶତ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଦ୍ରୌପଦୀ ପାଇଁ ବଧ କଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ମୋ ପ୍ରଧାନ ପୁତ୍ରମାନେ ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଏକାକି ରଥରେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଦେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହାରି ଧନ ହାରି, ବନବାସ ଓ ନିଜ ଜନମାନେ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସପ୍ତ ବିଭାଗ ତିନି ଦଳ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ମାଧବ ବସୁଦେବ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ରଖିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଏକ ପଦ ଭୂମିକୁ ଦ୍ୱାର କରେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ନାରଦ କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷି ନର ନାରାୟଣ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ଏହା ଦେଖିଥିଲି, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। କୃଷ୍ଣ କୁରୁମାନେ ସହ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ଏସିଥିଲେ, ଲୋକ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ନ ହେବାରୁ ଫେରି ଗଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। କୃଷ୍ଣ ମନକୁ ନିୟତ କରିବା ନିଷ୍ପତି କଲେ, ଏବଂ ନିଜ ଅନେକ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ବସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଉଡି ବିଦାୟ ନିଅଲେ, ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀକୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ବସୁଦେବ ଉପଦେଶକ ହେଲେ, ଭୀଷ୍ମ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଏବଂ ଭରଦ୍ୱାଜ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। କର୍ଣ୍ଣ ଭୀଷ୍ମକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବିନି," ଏବଂ ସେନାରୁ ଅପସାରି ଗଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ବସୁଦେବ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ସହ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଧନୁଷ୍ୟ ଗାଣ୍ଡୀବ ଏବଂ ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଅର୍ଜୁନ ଥକି ରଥରେ ବସିଥିଲେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ବିଶ୍ୱ ଦେଖାଇଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀଷ୍ମ ଅନେକ ରଥକୁ ଆঘାତ କଲେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ନାହିଁ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀଷ୍ମ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୟନ ହେଲେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଅତିଶୟ ସୂର୍ୟ ଭୀଷ୍ମ ଶିଖଣ୍ଡୀ ସାମ୍ନାରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଶରରେ ବଧ ହେଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି। ଭୀଷ୍ମ ବୃଦ୍ଧ ନାୟକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ଶୟନ କରି, ସୋମକମାନେ ଅଳ୍ପ ଜୀବନ ରହିଗଲେ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।