ଏକ ସମୟରେ, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷି ପୁରୁଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ତାଙ୍କ ସଂଗୀ ହସି ବିନୋଦ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି କରିବାକୁ କହିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଋଷିର ପୁଅ ଶ୍ରଙ୍ଗୀ, ଅତି ରୋଷିତ ହେଇ, ତାଙ୍କ ମନରେ ବିଷ ଭରି, ଦ୍ୱିଜ କୃଶଙ୍କ ଠାରୁ ଏକ ଉପହାସ ଶୁଣିଲେ—"ତୁମର ପିତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ, ଦେହ ଉପରେ ଏକ ଶବ ବୋହିଛନ୍ତି; ଶ୍ରଙ୍ଗୀ, ତୁମେ ଏହି ଉପରେ ଗର୍ବ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଋଷି ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ତତ୍ପର, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଅଭିମାନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ତୁମର ପିତା ଦେହ ଉପରେ ଶବ ବୋହିଛନ୍ତି; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ କେଉଁଠି? ଏପରି ଅଭିମାନୀ ଉକ୍ତି କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲା?" "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଏହା ଦେଖି ବହୁତ ବିୟଥିତ ହେଉଛି।" ଏପରି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଶ୍ରଙ୍ଗୀ, ରୋଷରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, ତାଙ୍କ ପିତା ଏକ ମୃତ ଦେହ ବୋହିଛନ୍ତି ଜଣାଇବାରେ ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ଜାଳିଉଠିଲେ। ସେ କୃଶଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "କିପରି ହେଲା? ମୋ ପିତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ତତ୍ପର—" "ସେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ତପସ୍ୟା କରି, ବନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, ନିରବତା ପାଳନ କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ, ଏବେ ଏକ ମୃତ ଦେହ ବୋହିଛନ୍ତି।" "ପିତା, ଆଜି ତୁମେ ମୃତ; ତୁମର କନ୍ଧ ଉପରେ ସାପ ଅଛି, ଏହି କାରଣ ହେଉଛି ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ, ଯିଏ ଶିକାର କରୁଥିଲେ।" "ମୋ ପିତା ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାକୁ କଣ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ? କୃଶ, ସତ୍ୟ କହ; ମୋ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦେଖ।" "ସେ ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ, ଏକା ଡିଅର ପଛରେ ଶିକାର କରୁଥିଲେ, ତୀବ୍ର ତୀର ଦେଇ ତାକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।" "କିନ୍ତୁ ରାଜା ଏହି ବିପୁଳ ଜଙ୍ଗଲରେ ଡିଅରକୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ତୁମର ପିତାକୁ ଦେଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ତେବେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା ନାହିଁ।" "ରାଜା ଭୋକ ଓ ପ୍ୟାସରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ପୁନିପୁନି ତୁମର ପିତାକୁ ହାରା ଡିଅର ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।" "କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପିତା ନିରବତାର ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିଲେ, ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ରାଜା ତାଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ଧନୁଷର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏକ ସାପ ରଖିଦେଲେ।" "ତୁମର ପିତା, ଶ୍ରଙ୍ଗୀ, ତାଙ୍କ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କ ନଗର ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଫେରିଗଲେ।" ଏପରି ଶୁଣି, ଋଷିର ପୁଅ ଶ୍ରଙ୍ଗୀ, ଶବ କନ୍ଧ ଉପରେ ରଖି, ରୋଷରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହେଇଗଲା, ତାଙ୍କ ଦେହ ରୋଷରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଅତି ରୋଷରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ଶ୍ରଙ୍ଗୀ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ: "ଏହି ପାପୀ ରାଜା, ଯିଏ ମୋ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ବିୟଥିତ ପିତାଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ଏକ ମୃତ ସାପ ରଖିଥିଲେ—" "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ଅତି ରୋଷିତ ହୋଇ, ମୋ ଶାପର ଶକ୍ତିରେ ତକ୍ଷକ ନାଗ ଦ୍ୱାରା ବିଷ ଆଘାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବ।" "ସାତ ଦିନ ପରେ, ସେ ରାଜା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପରେ ଅପମାନ କରି, କୁରୁବଂଶର ଲାଜ ଦେଇ, ଯମଲୋକକୁ ଯିବେ।" ଏପରି ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ଶାପ ଦେଇ, ଶ୍ରଙ୍ଗୀ ଗୋଅଠ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯାହାଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ମୃତ ସାପ ରହିଥିଲା। ପିତାଙ୍କୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ଶ୍ରଙ୍ଗୀ ଅଧିକ ରୋଷିତ ହେଲେ। ଦୁଃଖରେ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଜଳ ହେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପିତା, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ତୁମେ ଉପରେ ଏପରି ଅପମାନ କଲେ—" "ମୁଁ ରୋଷରେ ରାଜା ପରିକ୍ଷିତକୁ ଶାପ ଦେଇଛି; ସେ କୁରୁବଂଶର ଦୁଷ୍ଟ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶାପ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିବ। ସାତ ଦିନ ପରେ, ତକ୍ଷକ ନାଗ ତାଙ୍କୁ ମାରି ଦେବ।" ତାଙ୍କ ପୁଅ ଏପରି ରୋଷରେ କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଋଷି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ: "ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ନାହିଁ; ଏହା ଧର୍ମ ଓ ତପସ୍ୟାର ମାର୍ଗ ନୁହେଁ। ଆମେ ଏହି ରାଜାର ଅଧିନରେ ବସୁଛୁ।" "ସେ ଆମକୁ ଯଥାଯଥି ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ମୁଁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ। ସଦା ଧର୍ମପାଳକ ରାଜାକୁ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।" "ପୁତ୍ର, କ୍ଷମା ଦିଅ; ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ସେ ନିଜେ ନଷ୍ଟ କରେ—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯଦି ରାଜା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ ନାହିଁ, ଆମେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବାକୁ ପଡିବ।" "ରାଜା ଧର୍ମ ଉପଲକ୍ଷ କରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ମୁକ୍ତିରେ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରିବା।" "ଆମେ ମହାଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରିଛୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେୟସ ମିଳେ; ଧର୍ମପାଳକ ରାଜାକୁ ସଦା କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।" "ବିଶେଷ କରି ପରିକ୍ଷିତ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପ୍ରପିତାଙ୍କ ପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାକୁ ସେହିପରି ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।" "ଏକ ଦେଶରେ ରାଜା ନଥିଲେ, ଅନେକ ଅପରାଧ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ; ଲୋକ ଅନିୟମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ନିୟମିତ କରନ୍ତି।" "ଦଣ୍ଡର ଭୟ ଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ଆସିଥାଏ; ତେବେ ଲୋକ ଭୟ ଛାଡି ଧର୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।" "ଧର୍ମ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ଧର୍ମରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; ରାଜାର ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ଯଜ୍ଞରୁ ଦେବତା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।" "ଦେବତାମାନେ ମେଘ ଦେଇଥାନ୍ତି; ମେଘରୁ ଉଦ୍ଭିଦ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; ଉଦ୍ଭିଦରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।" "ଏବଂ ରାଜା, ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ଉପାଧ୍ୟା, ମନୁଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, ଦଶ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମାନ।" "ଏହିପରି, ଏଠାରେ ଭୋକା, କ୍ଲାନ୍ତ, ଏବଂ ଶିକାର ଚାହିଁ, ଅଜାଣାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି; ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ବ୍ରତର ଅଂଶ।" "ପୁତ୍ର, କିପରି ତୁମେ ଅପ୍ରମାଦରେ ଏହି ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଲା? ଏକ ରାଜା ଆମଠାରୁ କେବେ ଶାପ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।