କାଶ୍ୟପ ମୁନି, ବିନତାଙ୍କ ପତି ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ଅଧିପତି, ବାଳଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି କ୍ରିୟା ଠିକ୍ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଛି, ଏହା ଏକ ଦୂର୍ଭାଗ୍ୟ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ।” ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ସତ୍ୟ କଥା କହି, “ଏହା ଠିକ୍ ଅଛି” ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିଲେ। ତାପରେ କାଶ୍ୟପ, ସୃଷ୍ଟିର ଅଧିପତି, ମୃଦୁ କଥାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆପଣମାନେ ଯାହା ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତାହା ସତ୍ୟ। ଏହି ଉପକାର କରନ୍ତୁ—ଏହି ଗରୁଡ଼କୁ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏହି ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ।” କାଶ୍ୟପଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବାଳଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, କହିଲେ, “ଏହି ଆମର ପ୍ରୟାସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ; ଆପଣଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା ସନ୍ତାନ ପାଇଁ। ଏହି କାରଣରୁ, ଆପଣ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ, କରନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଉତ୍ତମ କନ୍ୟା, ବିନତା, ନିଜ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଇଛା କରିଥିଲେ। ସେ ନିଷ୍ଠାରେ ତପସ୍ୟା କରି, ନିୟମ ଅନୁସରି, ପୁଂସବନ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପତି କାଶ୍ୟପଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିଲେ। କାଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମହିଳା, ତୁମର ଇଛା ଫଳିବ; ତୁମେ ଦୁଇ ଶୂର ବିର ସନ୍ତାନ ପାଇବ, ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି। ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ତପସ୍ୟା କରିଥିବାରୁ ଏବଂ ମୋ ନିଶ୍ଚୟରୁ, ଦୁଇ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଇବେ।” କାଶ୍ୟପ ଆଉ ଏକଥା କହିଲେ, “ଏହି ଶୁଭ ଗର୍ଭ ଉଚ୍ଚ ଆଦରରେ ଧରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଜଣେ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ, ନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ, ଯେଉଁଠି ଚାହିଲେ, ସେ ଆକାର ନେବାକୁ ସକ୍ଷମ।” ତାପରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଅଧିପତି କାଶ୍ୟପ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ତୁମର ସହଯୋଗୀ ହେବେ। ପୁରନ୍ଦର, ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ; ତୁମ ଚିନ୍ତା ଦୂର କର, ଶକ୍ର, ତୁମେ ଏକା ଇନ୍ଦ୍ର ରହିବା। ଏବଂ ଆପଣ ଆଗକୁ ବ୍ରହ୍ମନ୍ କଥା କହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେ ନାହିଁ; ଅହଂକାରରେ, ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ବଜ୍ର ଭଳି କଥା କହନ୍ତି ଏବଂ ଶୀଘ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି।” ଏପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟ ନ ରଖି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ; ବିନତା ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେବାରୁ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଅରୁଣ ଏବଂ ଗରୁଡ଼। ଅରୁଣ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଠନ ଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପୂର୍ବ ଅଗ୍ରଦୂତ। ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ। ଏବେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ, ତାଙ୍କ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣ। ଏହିପରେ, ସେଇ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରୁ ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଉଡ଼ି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଏକାପରେ ଏକା ଆକ୍ରମଣ କରି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। ସେଠି ଏକ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଜୀବ ଥିଲେ, ବିଜୁଳି ଓ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଭୂମିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସୋମର ରକ୍ଷକ। ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କୁ ପକ୍ଷ, ଚଞ୍ଚୁ ଓ ଦନ୍ତରେ ଆଘାତ କରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ତାପରେ, ଗରୁଡ଼ ଆକାଶ ମାନେ ଉଡ଼ି, ତାଙ୍କ ପକ୍ଷର ବାୟୁରେ ବଡ଼ ଧୂଳି ଉଠାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅନ୍ଧାର କରି ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଧୂଳି ପ୍ରବୃତ୍ତି କଲେ। ଏହି ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଅସ୍ତିର ହେଲେ; ଏପରି ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଗରୁଡ଼ ଏପରି ଦେବଲୋକକୁ କମ୍ପାଇ ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ପକ୍ଷ ଓ ଚଞ୍ଚୁର ଆଘାତରେ ଦେବମାନେ ବିକ୍ରମିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁକୁ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ କହିଲେ: “ମାରୁତ, ଏହି ଧୂଳି ଅପସାର କର; ଏହା ତୁମ କାମ।” ବାୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତ୍ୱରିତ, ଧୂଳିକୁ ଶକ୍ତିରେ ଉଠାଇ ଦେଲେ; ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେବା ପରେ, ଦେବମାନେ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଗରୁଡ଼ ବଡ଼ ମେଘର ଭଳି ଉଚ୍ଚ ଗର୍ଜନ କଲେ, ଦେବମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ଗରୁଡ଼, ଶତ୍ରୁ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଆକାଶରେ ଉଡ଼ି ଦେବମାନେ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର—ଶୂଳ, ଗଦା, ତୀର, ମୁସଳ ଆଦି ଫିଙ୍ଗାଇଲେ। ରେଜର ଭଳି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚକ୍ର ଏବଂ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ଗରୁଡ଼, ଅତି ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ, ଅଚଳ ଥିଲେ; ବିନତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଆକାଶକୁ ଜଳାଇ ଦେବମାନେକୁ ପକ୍ଷ, ଛାତି ଓ ଚଞ୍ଚୁରେ ବିକ୍ରମ କରି ବିକ୍ରମିତ କଲେ। ଗରୁଡ଼ ଆଘାତରେ ଦେବମାନେ ବିକ୍ରମିତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ; ତାଙ୍କ କ୍ଲା ଓ ଚଞ୍ଚୁରେ ଆଘାତରେ ଅନେକ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ସାଧ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପୂର୍ବକୁ, ବସୁମାନେ ଦକ୍ଷିଣକୁ, ରୁଦ୍ରମାନେ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଦକ୍ଷିଣକୁ, ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଆଘାତରେ ପଳାଇଗଲେ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପଶ୍ଚିମକୁ, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଉତ୍ତରକୁ, ପୁନିପୁନି ଦୃଢ଼ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖୁଥିଲେ। ଗରୁଡ଼ ଅଶ୍ୱକ୍ରନ୍ଦା ନାୟକ, ରେଣୁକା, କ୍ରଥନା, ତପନା ଆକାଶଚାରୀ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଉଲୁକା, ସ୍ୱସନା, ନିମେଷା, ପ୍ରରୁଜା, ପୁଲିନା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବିନତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼, ଶିବଙ୍କ ଭଳି କ୍ରୋଧିତ, ପକ୍ଷ, କ୍ଲା ଓ ଚଞ୍ଚୁର ଆଘାତରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦହି ଦେଲେ।