ଏକ ସମୟର କଥା, ବହୁତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୀନ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିବା ବାଲଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଭୋକରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ, ଦେହର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଅପଣା ଭିତରେ ଟାଣି ନେଇ, ଗାଈର ଛାପରେ ପଡିଥିବା ଏକ ଛୋଟ ପାଣିର ଗଡ଼ିକୁ ନେଇ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଦୁରବସ୍ଥା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତିର ଅଭିମାନରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ହସ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ କଲେ ଏବଂ ତ୍ୱରିତ ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବାଲଖିଲ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଜଡିତ ହୋଇ, ଏକ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଧିମତ ଉପଚାର ଏବଂ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତି କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ କାହିଁକି କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣ: “ଆମ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ଏକ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ହେଉ, ଯିଏ ଇଚ୍ଛା, ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଚଳନଶୀଳ ହେବେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟ ଦେବେ। ଆମ ତପସ୍ୟାର ଫଳରୁ ଏମିତି ଜଣେ ଭୟଙ୍କର ବୀର ଜନ୍ମ ନେଉ, ଯିଏ ଶୌର୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ତ୍ୱରାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଶତଗୁଣିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବେ।” ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ବିଷୟ ଜାଣି, ଏକ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ନିଜ ଶରଣ ନେଇ କଶ୍ୟପ ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ବାଲଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଷ୍ଠାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। “କେଉଁ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ? ନିଜେ ସତ୍ୟ କହ, ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ।” ତେବେ ବାଲଖିଲ୍ୟମାନେ କହିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ଅଭିମାନରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଏବଂ ବିବେକ ହୀନ ହୋଇ, ଆମକୁ ଉପହାସ କଲେ ଏବଂ ନୀତିକୁ ପାଳନ କଲେ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ଉଚିତ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଛି।” ତେବେ କଶ୍ୟପ କହିଲେ, “ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ହୋଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ତୁମେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶ ବିପରୀତ କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କାରଣ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ କଦାପି ଅସତ୍ୟ ହେଉନାହିଁ। ତେଣୁ, ତୁମ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ଜଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉ; ଏହି ଦେବରାଜଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।” କଶ୍ୟପଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବାଲଖିଲ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଯାହା କରୁଛି, ତାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଯାହା ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତାହା ସନ୍ତାନ ପାଇଁ। ତେଣୁ, ଆପଣ ଯଦି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ତପସ୍ୟା ଫଳ ପ୍ରଦାନ କର। ଆପଣ ଯେପରି ଭଲ ବୁଝନ୍ତି, ସେପରି କରନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମ ବିନତା, ଜଣେ ପୁଅ ଚାହିଲେ। ସେ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା, ନିୟମ ଓ ପୁଂସବନ ସ୍ନାନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପତି କଶ୍ୟପଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ କାମ ସିଘ୍ର ଫଳିତ ହେବ; ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣେ ବୀର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ହେବେ। ବାଲଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଓ ମୋର ଚେତନାରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦୁଇ ଉଜ୍ୱଳ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହି ମହା ଶୁଭ ଗର୍ଭକୁ ବଡ଼ ଯତ୍ନରେ ଧାରଣ କର।” “ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ, ଯିଏ ଜଗତରେ ବୀର ଏବଂ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବେ।” ଏହିପରି କହି, ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ତୁମ ସାଥୀ ହେବେ। ପୁରନ୍ଦର, ଏହି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଇବ ନାହିଁ; ତୁମ ଚିନ୍ତା ଦୂର କର, କାରଣ ତୁମେ ଏକାକି ଇନ୍ଦ୍ର ରୁହିବେ। ଆଉ କେବେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀଙ୍କୁ ଉପହାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଅଭିମାନରେ ତାଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” ଏହିପରି ଉପଦେଶ ପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ବିନତା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ଦୁଇ ଜଣେ ପୁଅ ଅରୁଣ ଓ ଗରୁଡ଼କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଅରୁଣ ଦେଖିବାକୁ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଥିବା। ଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ। ଏବେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମହା କାର୍ଯ୍ୟର କଥା ଶୁଣ: ତାପରେ, ସେଇ ମହା ପର୍ବତରୁ ଗରୁଡ଼, ବିରାଟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତ୍ୱରିତ ଚଳନଶୀଳ ପକ୍ଷୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଏକାଉଁଠି ଆକ୍ରମଣ କରି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଚରିତ୍ର, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସୋମର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖ, ଚଞ୍ଚୁ ଓ ନଖ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ତାପରେ ଗରୁଡ଼ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ି, ତାଙ୍କର ପାଖର ବାତାସରେ ବଡ଼ ଧୂଳି ଉଡ଼େଇ, ଏହା ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ପଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅନ୍ଧାର କରିଦେଲେ। ଏହି ଧୂଳିରେ ଢାକି ଦେବତାମାନେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ, ଏବଂ ଅମୃତର ରକ୍ଷକକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଭାବେ ଗରୁଡ଼ ଦେବଲୋକକୁ କମ୍ପିତ କରି, ତାଙ୍କର ପାଖ ଓ ଚଞ୍ଚୁ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାପରେ ଶତାକ୍ଷୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ବାୟୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ବାୟୁ, ଏହି ଧୂଳି ଅପସାରଣ କର; ଏହା ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ!” ବାୟୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସେଇ ଧୂଳିକୁ ଉଡ଼େଇ ଦେଲେ। ଅନ୍ଧାର ହଟିଲାପରେ, ଦେବତାମାନେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଆକାଶରେ ମହା ମେଘ ପରି ଗର୍ଜନ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ।