ସେଇ ସମୟରେ, ମଦରେ ମତ୍ତ ମୟୂରମାନେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଭରା ଡାକରେ ଆକାଶକୁ ଗଞ୍ଜାଇ ଦେଲେ, ମଧୁର କୋଇଲୀମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇ ମନକୁ ମୋହିତ କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ପର୍ବତମାନେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପରେ ବିରାଜମାନ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ହାତୀ, ଗାଈ ଓ ମହିଷ ଦଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ବନ୍ୟଶୂକର, ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରୟରେ ରହିଥିଲେ। ଏହି ମହାନ ମହଲକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ପର୍ବତପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହାର ଉଦ୍ୟାନ ର କିଷ୍କୁ ଓ ଶତ ଗଛରେ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଏହା ଅମୃତ ସମାନ ଚମକୁଥିଲା। ଏହି ପରିସର ସମସ୍ତ ପର୍ବତ, ନଦୀ, ହ୍ରଦ, ବନ ଓ ଉଦ୍ୟାନମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ବଳରାମ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର—ଏହି ତିନି ମହାପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଏବେ, ଶୌରି ଧବଳ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଧ୍ୱଜ ସହିତ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦଣ୍ଡ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଚୁଲିକୁ ଉଠାଇଦେଲା। ସେଇ ଶଂଖର ଧ୍ୱନିରେ ହ୍ରଦ ବିପୁଳ ଭାବେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲା, ଆକାଶ ଗଞ୍ଜିଉଠିଲା—ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ। ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି, କୁକୁର ଓ ଅନ୍ଧକ ଗୋତ୍ରୀୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ, ବାଁଶୀ ଓ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ତାଙ୍କର ଗୃହକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଦେବକୀ ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ନିଜ ଶୈଳୀରେ ଚଳିଗଲେ, ରୋହିଣୀ ଓ ଆହୁକଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ମଧୁସୂଦନ, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣି ଗୋତ୍ରର ଅକ୍ଷତ ମହିଳାମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ମଧ୍ୟରେ କହିଲେ—"ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି।" ପରେ ଶୌରି, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଚଢ଼ି ନିଜ ଗୃହକୁ ଗଲେ ଓ ପ୍ରଭୁ ମଣିପର୍ବତର ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ତାପରେ, କମଳନୟନ ମଧୁସୂଦନ, ତାଙ୍କ ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ସମ୍ପଦ ଓ ରତ୍ନମାନେ ସଭାରେ ରଖିଲେ। ଏହା ପରେ ପୁଣି, ଭାରତ, ପ୍ରଶଂସିତ ବାସୁଦେବ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ପ୍ରଥମେ ସାନ୍ଦୀପନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ବିଶାଳ ଓ ତାମ୍ରନୟନ ବାସୁଦେବ ଆନନ୍ଦରେ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟ ଓ ଅଶ୍ରୁମୟ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ନମିଲେ। ବାସୁଦେବ ଓ ବଳରାମ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଏବଂ କେଶବ, ଶତ୍ରୁବିଧ୍ୱଂସୀ, ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ ହେଲେ। ପରେ, ଯଥାଯଥିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁଯାୟୀ, ଯଦୁନନ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଦଶାର୍ହଙ୍କୁ ନାମରେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ। ତାପରେ, ଯଦୁନନ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ରତ୍ନ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ସେଇ ସଭା, କେଶବଙ୍କ ମହାମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ବୃଷ୍ଣିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସିଂହମାନେ ପର୍ବତଗୁହାରେ ବିରାଜିବା ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ କୁକୁର, ଅନ୍ଧକ ଓ ରାଜା ଆହୁକଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ତାଙ୍କେ କହିଲେ—"ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଓ ବାସୁଦେବ କ'ଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ମୁଁ କିଛି କହିବି। ଏହି କମଳନୟନ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଶତ-ଶତ ଦାନବମାନେକୁ ହତ କରି, ପାତାଳର ଅନ୍ତରାଳକୁ ଗଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବଳି କିମ୍ବା ଶମ୍ଭର ଯାହା ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାହା ଏଠି ଶୌରି ତୁମମାନେ ପାଇଁ ସାଧନ କରିଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ ମୁରକୁ ତାଙ୍କ ଦାଉଡ଼ିରେ ବଶ କଲେ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖକୁ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ନିଶୁମ୍ଭ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହୟଗ୍ରୀବ ହତ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୌମ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ମଣିକୁ ପୁଣି ନେଇଲେ। ପୁଣି, ବାଣଙ୍କ ବଧ ସମୟରେ ମୁଁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ସାଧ୍ୟମାନେ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁମାନେ ସହିତ ଶୌରିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି।" ଏହିପରି କହି, ବାସବ ସମସ୍ତ କୁକୁର ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ, ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସାରଣ, ବଭ୍ରୁ, ଝଲ୍ଲି, ଗଦ, ଭାନୁ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଜୟୀ ବୃତ୍ରହା ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ସାରଣ ଓ ଅକୃରକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ପୁଣି ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ କଥା କହି, ବୃଷ୍ଣି ରାଜା ଆହୁକ, କୁକୁରପତି, ଭୋଜ ର ଋତୁବର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ତାପରେ ବିଦାୟ ନେଇ, ଦେବମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବାସବ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ଏଇରାବତ ଏହି ଧବଳ ପର୍ବତ ସମାନ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ଶଚୀପତି ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାତୀ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ, ଯାହା ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପରେ ଚାଲିଯିଏ। ହାତୀର ଗର୍ଜନ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚାରିଦିଗକୁ ଗଞ୍ଜାଇ ଦେଲା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନା, ମୋଟ ଦେହ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦନ୍ତ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ପିଠି ଉପରେ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଛଡ଼ାଯାଇଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ, ସୁଗନ୍ଧିତ ମଦ ଧାରା ବହୁଥିଲା, ମେଘର ଝରଣା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଦିଗ୍ଗଜ ଉପରେ ଏମିତି ଚମକୁଥିଲେ, ଯେପରି ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ତପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ତାପରେ ଶଚୀପତି ତୀବ୍ର ବଜ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଙ୍କୁଶ ଧରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଦେବ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଆନନ୍ଦିତ ମାରୁତ, କୁବେର, ବରୁଣ ଓ ଗ୍ରହମାନେ, ମହିଳା ହାତୀ ଦଳ ଓ ଦେବ ରଥମାନେ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ପବନର ପଥ ଧରି, ଅଗ୍ନିର ମାର୍ଗରେ ଯାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପଥରେ ପହଞ୍ଚି ଦେବତା ଦୃଶ୍ୟାନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦଶାର୍ହ, ଆହୁକଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଓ ନନ୍ଦର ରାଣୀ ଯଶୋଦା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପ୍ରଶଂସିତ ରେବତୀ, ଭକ୍ତିମୟୀ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟା, ଜାମ୍ବବତୀ, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ଶିଂଶୁମାପି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ। ବିଶୋକା, ଲକ୍ଷଣା, ସୁମିତ୍ରା, କେତୁମା ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଶ୍ରୀ ସହିତ ସେଠି ଆସିଥିଲେ।