ଏହି ସଭାରେ ଉପର, ତଳ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଯେଉଁଠି ଜଗତ ଚଳିଚି, ଦେବତାମାନେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଶ୍ରୀମନ୍ କେଶବ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କର ମୁଖ। କିନ୍ତୁ ଏଠି ଏକ ଲୋକ, ମାନେ ଶିଶୁପାଳ, ଏହି ତଥ୍ୟକୁ ବୁଝି ପାରିନାହାନ୍ତି; ଏହି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏପରି କଥା କହିଥାନ୍ତି। ଜେଉଁ ବିବେକୀ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମକୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ସେ ଏହାକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ଦେଖିପାରନ୍ତି; ତେବେ ଚେଦିର ରାଜା ଏପରି ଧର୍ମକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି। ବୟସ୍କ ହେଉଅନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଶିଶୁ, ବଡ଼ ରାଜାମାନେ ହେଉଅନ୍ତୁ, କିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ ନାହିଁ ଭାବିବେ? କିଏ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବେ? ଏବେ ଶିଶୁପାଳ ଏହି ପୂଜାକୁ ଅଯଥା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି; ଯଦି ଏହା ଅଯଥା, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ତାହା ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଗାଙ୍ଗେୟ ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଶିଶୁପାଳ ତାଙ୍କୁ ରେ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ; ସୁନୀଥ ରେ ରୋଷ ଦେଖି, ସହଦେବ କଥା କହିଲେ। ସହଦେବ କହିଲେ, "ଚେଦିର ରାଜା, ଏଠି ଯାହା କିଛି ହେଉଛି, ମୁଁ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି କରିଛି; ମୋଠୁ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ତାହାର କାରଣ ମଧ୍ୟ। ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ; ଅନ୍ୟ କିଏବି ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରିଛୁ, ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବେ।" "ଯଦି କୌଣସି ରାଜା, ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ଯାନ ନେଇ, ଏହାକୁ ସହିପାରିବେ, ତେବେ ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ବାହାରିବେ; ସମ୍ମାନିତ ସ୍ଥାନ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖାଯିବ।" ଏହାପରେ ସମସ୍ତ ବିବେକୀ ଓ ଧର୍ମବାନ୍ ଲୋକମାନେ କୌଣସି ବିରୋଧ କଥା କହିନାହାନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ଓ ଅଭିମାନୀ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଯିବାପରେ, ସହଦେବ କେଶବ ବିଷୟରେ ସୁନୀଥଙ୍କୁ କହିବାପରେ, ତାଙ୍କର ଲାଲ ଆଖି ଏହା ଅଧିକ ଲାଲ ହେଲା। ତାଙ୍କର ରୋଷ ବୃଦ୍ଧି ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀଷ୍ମ ପୁନଃ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ବିବରଣା କଲେ। ସୁନୀଥ ଓ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି, ଭୀଷ୍ମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବେକୀ, କହିଲେ—"ସହଦେବ ଯେଉଁ କଥା କେଶବଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି, ଏହି ରାଜାମାନେ ତାହା ଠିକ୍ କହିଛନ୍ତି; ଆଉ ଶୁଣ।" ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ଶ୍ରୀମନ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିବରଣା କର।" ଭୀଷ୍ମ ଏହିପରି ସମ୍ବୋଧିତ ହୋଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଏହି ରାଜାମାନେ ଭର୍ତ୍ତି ସଭାରେ କଥା କହିଲେ। ଭାସୁଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି, ରାଜା ତାଙ୍କର କର୍ମ ବିବରଣା କଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ରାଜାମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବେକୀ ଏହି କଥା କହିଲେ। ଭୀଷ୍ମ, ଚେଦିର ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ ନ କରି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁନଃ କଥା କହିଲେ—"ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣ।" "ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ, ଦୂର୍ଗମ ଓ ମୂଢ଼ ରୂପରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଗତି ଗଭୀର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ନାରାୟଣ, ସ୍ଵୟଂ-ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେବ, ମହାପୂର୍ବଜ, ହଜାର ମୁଣ୍ଡି, ଅଚଳ, ଅନନ୍ତ, ନିତ୍ୟ, ଅଛିଥିଲେ।" "ତାଙ୍କର ହଜାର ମୁହଁ, ହଜାର ଆଖି, ହଜାର ଚରଣ, ହଜାର ହାତ; ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ, ହଜାର ନାମର ଦେବ।" "ହଜାର ମୁକୁଟ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ମହାତେଜ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର, ଦେବତାମାନେ ଯାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଅବ୍ୟକ୍ତ ପରେ ତିଆରି।" "ସେ ଲୋକେ, ନାରାୟଣ, ପ୍ରଥମେ ଜଳ ତିଆରି କଲେ; ତାହା ପରେ, ସେ ଜଳରେ, ଶ୍ରୀମନ୍ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।" "ବ୍ରହ୍ମା, ଚାରିମୁଖୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆରମ୍ଭରେ ନିଜେ ତିଆରି କଲେ; ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ବସ୍ତୁ ବିନାଶ ହେଲାପରେ, ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହେଲା।" "ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିନାଶ ହେଲେ, ଜଗତ ଚଳ-ଅଚଳ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ମହାପ୍ରଳୟ ହେଲା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିରେ ଲିନ୍ ହେଲା; ତେବେ କେବଳ ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛନ୍ତି; ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ।" "ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଆକାଶ, ନାଭି ହେଉଛି ଖୋଲାକାଶ, ପାଦ ହେଉଛି ପୃଥିବୀ; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କର କାନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଖି।" "ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ମୁଖ; ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ।" "ସମସ୍ତ ହରିରେ ବ୍ୟାପି ଅଛି, ମଣି ଝାଲରେ ଥିବା ସୂତା ପରି; ପ୍ରଳୟ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲିନ୍ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ନାରାୟଣ, ମହାଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପ ଧରି, ପୁନଃ ନିଜରୁ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।" "ସେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନିରୀକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ, ଅବିନାଶୀ, ସନତ୍କୁମାର, ରୁଦ୍ର ଓ ଷଡ୍ ଋଷିମାନେ, ତପସ୍ଵୀ, ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।" "ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ପ୍ରାଣୀ ତିଆରି କଲେ; ସେମାନେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର।" "ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଠାରୁ ଅନେକ ରୂପରେ ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ଅଗଣିତ କଳ୍ପ ଅତିତ ହୋଇଛି, ଭାରତ।" "ଅନେକ ପ୍ରଳୟ ହୋଇଛି, ରାଜା, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ; ମନୁମାନେ ଓ ଯୁଗମାନେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରଳୟ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।" "ଏକ ଚକ୍ର ପରି, ସମସ୍ତ ଘୂରୁଛି; ଜଗତ ବିନାଶ ମୁଖାମୁଖି। ଚାରିମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ, ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କ୍ଷୀର ସାଗରରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଲୋକର ପୂର୍ବଜ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପିତା।" ଏପରି ଭୀଷ୍ମ ଏହି ଦିବ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସଭାରେ ବିବରଣା କଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ଶ୍ରବଣ କଲେ।