ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, "ଯଦି ମୋ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଯଜ୍ଞର କୌଣସି ଅଂଶ ଆପଣ ଚାହାଁନ୍ତି, ମୋତେ ଯେ କିଛି କାମ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାହା କରିବି।" ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହୃଷୀକେଶ, ଆପଣଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶପଥ ସଫଳ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ।" କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇଁ ପରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସହଦେବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିକଟରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, "ଯଜ୍ଞରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିୟମିତ ମନ୍ତ୍ରାଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତୁ, ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଶୁଭ ଉପକରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।" ଦୌମ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଉଚିତ ଅନୁକ୍ରମରେ ଆଣିବାକୁ ଲୋକମାନେ ଯୋଜନା କରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରସେନ, ବିଶୋକ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥୀ ପୁରଶ୍ଚ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ଯୋଗାଇବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, "ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ରସ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିତ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇବା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରୀତିଦାୟକ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।" ସହଦେବ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହେବାର ଖବର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ୟାସ ମୁନି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପୁରୋହିତମାନେଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ, ଯେପରି ବେଦ ଉପସ୍ଥାପନ ହୁଏ। ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମା ଭୂମିକା ନେଲେ; ସୁସମା ସାମଗାନି ଧନଞ୍ଜୟମାନେଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ। ଯଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ; ପୈଳ ବସୁପୁତ୍ର ହୋତା ହେଲେ, ଦୌମ୍ୟ ସହିତ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ନିଜ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହାୟକ ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଲେ। ସମସ୍ତେ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ। ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ପଠନ କରି ନିୟମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିସ୍ଥଳକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିଲେ। ସେଠାରେ କଳାକାରମାନେ ଅନୁମତି ନେଇ ଦେବତାମାନେର ନିବାସ ସମାନ ବିଶାଳ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଆଶ୍ରୟ ତିଆରି କରିଲେ। ଏହି ପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସହଦେବ କୁ ତୁରନ୍ତ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, "ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଦୂତମାନେ ଶୀଘ୍ର ପଠାଅ।" ସହଦେବ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଦୂତମାନେ ପଠାଇଲେ। "ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ରାଜାମାନେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଛଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଣନ୍ତୁ।" ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଭୂପତିମାନେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ହେଲେ, ଦୂତମାନେ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇଲେ। ଦୂତମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଲେ। ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନକୁଳକୁ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଭିଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବିଦୁର, କୃପା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ପଠାଇଲେ। ଠିକ୍ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ବୃଦ୍ଧ ବୃକ୍ଷ ତଳେ, ମୃଗଚର୍ମ ଏବଂ ରୁରୁ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଶୁଦ୍ଧ ମାଖନ ଲଗାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ। ଏପରି ଦୀକ୍ଷିତ ହେଇ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଇ, ଆତ୍ମୀୟ, ମିତ୍ର, ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ଶୂର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଧର୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସହିତ ଆସିଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନେକ ଦେଶରୁ ଆସି, ସମସ୍ତ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ରାଜା ଧର୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ ତିଆରି କରିଲେ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ମିଳିଲା। ହଜାର ହଜାର କଳାକାର ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଉପଯୁକ୍ତ ଗୁଣ ଥିଲା। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଇ ରହି ଅନେକ କଥା କହିବା, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳା ଦେଖିବାରେ ଲଗିଲେ। ଉଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଖାଇବା ଏବଂ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ତିରିଅଁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। "ଦେଉ, ଦେଉ ତାଙ୍କୁ! ଖାଉ, ଖାଉ!"—ଏପରି ଶବ୍ଦ ସେଠାରେ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ରାଜା ଧର୍ମ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ହଜାର ହଜାର ଗାଈ, ଶୟନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ନାରୀ ଦାନ କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେପରି ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବଲୋକରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଏହିପରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ସହର ଛାଡ଼ି ଦେବତାମାନେ ପରି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଯାଇଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇ ଆସିଲେ। ରାଜା ଧର୍ମଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଶୁଣି, ଶତ ଶତ ରାଜାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ, ନିୟମ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଅନେକ ପ୍ରକାର ଧନ ନେଇ ରାଜାମାନେ ଆସିଲେ, ଯଜ୍ଞସଭା ଏବଂ ରାଜା ଧର୍ମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ। ଏହିପରେ ନକୁଳ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଇ ଭିଷ୍ମ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବିଦୁରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ପ୍ରେମ ଏବଂ ଜୋଡି ହାତେ ସେ ଭିଷ୍ମ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବିଦୁର ଏବଂ ଦୁର୍ଯୋଧନ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେଙ୍କୁ ଆଣିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବମାନେ ପରି ରାଜାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନିକଟ ଆତ୍ମୀୟ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ସବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।