ଗରୁଡ଼, ଏକ ଦକ୍ଷ ଓ ସାର୍ବଜନୀନ ପକ୍ଷୀ, ତାଙ୍କର ମାଆ ବିନତାଙ୍କୁ ନେଇ ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମାଆ ଅନ୍ୟ ଏକ ମାତ୍ରାରେ ବନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହାକି ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀ ମାଆଙ୍କର ଦୋଷରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ସର୍ପମାନେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆମକୁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦ୍ବୀପକୁ ନେଉ, ଯାହା ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ପବିତ୍ର।" ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କୁ ଏହି ଆବେଦନର କାରଣ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମା, ମୁଁ ସର୍ପମାନଙ୍କର କଥା କାହିଁକି ଶୁଣିବି?" ବିନତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ବନ୍ଧିତ, ତୁମର ଅନ୍ୟ ମାତ୍ରା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଦାସୀ କରାଯାଇଛି।" ଗରୁଡ଼ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମୋ ମାଆକୁ କିପରି ମୁକ୍ତ କରିପାରିବି?" ସର୍ପମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମେ ଆମକୁ ଅମୃତ ନେଇଆସିବାକୁ ପଡିବ, ତେବେ ତୁମର ମାଆ ମୁକ୍ତ ହେବେ।" ସେହିପରି, ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଅମୃତ ନେଇଆସିବି, କିନ୍ତୁ ମୋତେ କଣ ଖାଇବାକୁ ହେବ?" ବିନତା ତାଙ୍କୁ ନିଶାଦମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ନିଶାଦ ଥିବା ସମୁଦ୍ର ତଳରେ ଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏହା ସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ନାହିଁ।" ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତିନି ଦିଗରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ନିଶାଦମାନଙ୍କୁ ଖୁସିରେ ଖାଇଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଅମୃତ ମିଳାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିସ୍ତାର କରି, ସେ ନିଶାଦମାନଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ମାତ୍ରା ଥିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ମୋତେ ଛାଡ଼ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ନିଶାଦୀ ମୋର ଜନ୍ମାଧାରା।" ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମାଧାରା ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ, ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ କହିଲେ। ତାଙ୍କର ପିତା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ କେମିତି ଅଛ, ମୋ ପୁତ୍ର? ତୁମେ ଖାଇବାରେ କିଛି ଅଭାବ ଅନୁଭବ କରୁଛ?" ଗରୁଡ଼ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋ ମାଆ, ଭାଇ, ଏବଂ ମୁଁ ଭଲ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଖାଇବାରେ ମୋତେ ସଦା ଅଭାବ ଅନୁଭବ ହୁଏ।" ଏହିପରି ଗରୁଡ଼ଙ୍କର କାହାଣୀ ଚାଲିଥିଲା, ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଓ ଦାୟିତ୍ୱଗୁଡିକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସବୁବେଳେ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥିଲେ।