ସୋମବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ପୁଅ, ସ୍ୱପ୍ନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ‘ଅଜାତଶତ୍ରୁ’ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ—ସେ କଥାରେ ଧର୍ମର ଅବତାର ଭଳି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟପାଳନ ଲାଗି ଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଥିବା ନାଗସହ୍ଵୟ ନାମକ ସହରରେ ସେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ପରେ ସେଠାରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ, ଭାଇମାନେ ସହିତ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଖୁସିରେ ବସିଲେ। ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଦୁଇଟି ଉତ୍ତମ ସହର ଅଛି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅବିଚଳିତ ଥାଇ ଆମକୁ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ଭୀମସେନ ଦେବ-ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ। ଭୀମସେନ ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ଅର୍ଜୁନ ମହାବୀର ଓ ଶୂରବୀର। ଅର୍ଜୁନ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମନୋବଳରେ ଅତି ବଡ଼, ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୂରବୀର। ଶକ୍ତିରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ସମାନ, ଶକ୍ତିର ଗଭୀରତାରେ ସମୁଦ୍ର ସମାନ। ଅସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ଅର୍ଜୁନ ପରଶୁରାମଙ୍କ ସମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କ ସମାନ, ରୂପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ, ତେଜରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ। ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ସର୍ପ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥି ମିଶି ବି ଅର୍ଜୁନକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ଅର୍ଜୁନ ଖାଣ୍ଡବ ଦାହରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବି ଜିତିଲେ। ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପାଇଲେ, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବି ଦୁର୍ଲଭ। ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ନକୁଳ ଅଛନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର, ମନୋମୋହନା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଭାଇ ସହଦେବ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୁଁ ଧୀର ଭୂପତି, ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ। ମୋ ମା’ ହିଡିମ୍ବା ନାମକ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ରାକ୍ଷସୀ। ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଛି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ବୃହତ୍ତମ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ତିନି ଦିଗରେ ଭାଇମାନେ ସହିତ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ ନାୟକଙ୍କ ସହିତ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବାକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ପଠାଇଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଇ, ଶତ-ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଅତିକ୍ରମ କରି ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ଅନେକ ରତ୍ନ ଆଣିଲେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଓ ବହୁ ଧନ ଆଣି ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଭୀମସେନ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଜିତି ରାଜାମାନେକୁ ଅଧୀନ କରି ଧନ ଆଣିଲେ। ନକୁଳ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲେ, ସହଦେବ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି ଆଣିଲେ। ମୁଁ ଘଟୋତ୍କଚ, ଏଠାରେ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବାକୁ ପଠାଯାଇଥିଲି। ଏହିପରି ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲି। ହେ ମହାରାଜ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣ ଏଠାରେ ଶୁଳ୍କ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ ରାଜା ବିଭୀଷଣ ତାଙ୍କ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଆଦେଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃପା ଭାବି, ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କମ୍ବଳ, ଚଦର, ଅସ୍ତରଣ ଦେଲେ। ସେ ଦାନ କଲେ ଦାନ୍ତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଶଯ୍ୟା, ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରତ୍ନାଭୂଷଣ, ପ୍ରମୁଖ ମୂଲ୍ୟବାନ କୋରାଲ ଓ ରତ୍ନ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ଘଡ଼ା, ଖପର, ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ ବଡ଼ ପାତ୍ର ଏବଂ ହଜାର-ହଜାର ଦେଲେ। ଚାନ୍ଦିର ପାତ୍ର, ମଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଣ୍ଠା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶଙ୍ଖ, ଶୋଭାୟମାନ ଗୋଲାପରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରରେ ଚୌଦ ତାଳଗଛ ଦେଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ, ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଅଳଙ୍କୃତ ଦୋଲା, ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକୁଟ ଓ ରତ୍ନଭୂଷିତ ବାହୁଳ ଦେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚନ୍ଦନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଶାକ ଦେଲେ; ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିଭୀଷଣ ସହଦେବଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଏଠାରେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଅଠାସି ହଜାର ରାକ୍ଷସ ନେଇ ଆସିଲେ, ସମଭାଗରେ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ଘଟୋତ୍କଚ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଚାଲିଗଲେ। ପରେ ଏହି ରତ୍ନ ନେଇ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଚଳିଗଲେ। ସେ ଦ୍ରୁତ ଲଙ୍କାରୁ ସହଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସହଦେବ ଏହି ରତ୍ନବାହୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ଭୀମ ସମାନ ଦେଖିବାକୁ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଦ୍ରାବିଡ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଡରେ ପଳାଇଗଲେ। ତେବେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ର ସହଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଶିର ନମାଇଲେ। ପାଣ୍ଡବ ଏହି ରତ୍ନର ଢେର ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।