ତାପରେ ଭୀମସେନ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ପୁଲିନ୍ଦାମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ସୁକୁମାର ଓ ସୁମିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନକୁ ଆଣିଲେ। ତା’ପରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଭୀମ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଚେଦିର ରାଜା ଶିଶୁପାଳ, ଶତ୍ରୁଦଳନୀ, ନିଜ ରାଜଧାନୀରୁ ବାହାରି ଆସି ଭୀମଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ। ଏହିପରି ଦୁଇ ଶୂରବୀର, କୁରୁ ଓ ଚେଦି ସମ୍ପ୍ରଦାୟର, ମିଶି ଏକାପରିବାରିକ ମଙ୍ଗଳ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ। ତା’ପରେ ଚେଦିର ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଅବସ୍ଥା ଜଣାଇ, ହସି କହିଲେ, “ହେ ନିର୍ମଳ ଭୀମ, ତୁମେ କଣ କରୁଛ?” ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କଲେ, ଏବଂ ଚେଦିର ରାଜା ସେଥିରେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ତାହା ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏପରେ ଭୀମ, ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ଭୋଗ କରି, ତିନି ରାତି ରହି, ନିଜ ସେନା ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଏହାପରେ ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଭୂମିରେ ଭୀମ ଶ୍ରେଣିମାନ୍ତଙ୍କୁ ଓ କୋଶଳର ଶତ୍ରୁଦଳନ ବୃହଦ୍ବଳଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ନନ୍ଦବମ୍ଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦୀର୍ଘୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ଅତି ଶକ୍ତି ବ୍ୟୟ ନ କରି ହରାଇଲେ। ତା’ପରେ ଗୋପାଳକକ୍ଷ, ଉତ୍ତର କୋଶଳ, ମଲ୍ଲୟୋଧ୍ଧାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ଏହିପରି ହିମାଲୟ ପାଖରେ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୂମିକୁ ଦ୍ରୁତ ନିଜ ଅଧିନକୁ ଆଣିଲେ। ଏଭଳି ଭୀମ, ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶ ଜୟ କରି, ଭଲ୍ଲାତ ଓ ଶୁକ୍ତିମାନ୍ ପାହାଡ଼କୁ ଅଧୀନ କଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି ବଳଶାଳୀ ଭୀମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜେୟ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ଏହିପରି ତିନି, ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଓ କ୍ରଥ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧୀନ କଲେ। ବଳାତ୍ସଂଖ୍ୟାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇ, ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ମଲଦ ଦେଶକୁ ଜୟ କଲେ। ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଭୟହୀନ ମାନଙ୍କୁ ଓ ଗୋପାଳ ଦେଶକୁ ଅଧୀନ କଲେ; ପରେ ମଦଧାର ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କଲେ। ସୋମଧେୟମାନଙ୍କୁ ହରାଇ, ଭୀମ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତରେ ଭାଟି, ଭାର୍ଗମାନଙ୍କ ଦେଶ ଓ ଭାର୍ଗ ରାଜା, ନିଷାଦମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଓ ଅନେକ ରାଜା, ମମିମତ୍ ଆଦିଙ୍କୁ ଅଧୀନ କଲେ। ତା’ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ମଲ୍ଲା ଓ ଧନୀ ପାହାଡ଼କୁ ଦ୍ରୁତ ଜୟ କଲେ। ଶର୍ମକ ଓ ବର୍ମକଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ମାଧ୍ୟମରେ ଅଧୀନ କଲେ, ଏବଂ ଭୂମିପତି ଜନକ, ଭିଦେହ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧୀନ କଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ ଭଳି ଏହି ଭୀମ, ଅତି ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ ବିନା ଜନକଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ, ଏବଂ ଚତୁର୍ୟୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ ଓ ବର୍ବରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧୀନ କଲେ। ତା’ପରେ ଭିଦେହରେ ଇନ୍ଦ୍ରପର୍ବତ ପାଖରେ ରହି, କିରାତମାନଙ୍କ ସାତ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ଏହାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ, ସୁହ୍ୟ ଓ ପ୍ରସୁହ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧୀନ କରି, ମଗଧ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଦଣ୍ଡ ଓ ଦଣ୍ଡଧାର ଓ ପୃଥିବୀର ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହିତ ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଗଲେ। ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ ନିଜ ଅଧୀନକୁ ଆଣି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହିତ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଭୀମ, ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରି, ଶତ୍ରୁଦଳନ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ହରାଇ, ତାଙ୍କୁ ଅଧୀନ କଲେ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କଲେ। ମୋଦାଗିରି ପାହାଡ଼ରେ ଭୀମ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାକୁ ହତ କଲେ। ଏହାପରେ ପୁଣ୍ଡ୍ର ରାଜା, ପୌଣ୍ଡ୍ରକ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ, କହିଲେ: “ବୃଷ୍ଣିବୀର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ।” କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭୟରେ ସେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଶୁଲ୍କ ଦେଲେ, କୌଶିକୀ ନଦୀ ପାଖରେ ରହୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଶୁଲ୍କ ଦେଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଇ ଭଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ସମୁଦ୍ରସେନ, ଚନ୍ଦ୍ରସେନ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ କର୍ବଟ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧୀନ କଲେ। ସୁହ୍ୟ ଓ ସମୁଦ୍ରତଟର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଓ ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଛ ଦଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କଲେ। ଏପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶ ଜୟ କରି, ଭୀମ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନକୁ ଆଣି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ହେଲେ। ସମୁଦ୍ରତଟର ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଛ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁଲ୍କ ଦେଇ, ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, ବସ୍ତ୍ର, ମୁକ୍ତା ଓ ମାଣିକ୍ୟ ତଥା ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ପ୍ରବାଳ ଓ ବିପୁଳ ଧନ ନେଇଲେ। ଏହିପରି ଶତକୋଟି ଧନର ବର୍ଷା ହେଲା ଏହି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମଙ୍କୁ। ଏପରେ ଭୀମ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଧନ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିଲେ। ଏହିପରି ଭଳି, ସହଦେବ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦର ଲାଗି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ଆଦିରେ ଶୂରସେନମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧୀନ କଲେ, ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ବଳ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଧୀନକୁ ଆଣିଲେ।