ବୀଭତ୍ସୁ, ଅର୍ଜୁନ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ଦେଶକୁ ବିଜୟ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ, ରାଜନ୍, ସେ ସୁନାର ପଶୁପକ୍ଷୀ ଓ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ସମ୍ପଦ ଲାଗିଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଏହି ସମ୍ପଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରତ୍ନ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନେଇ, ପଥେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ପରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କ ସଂଘମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ବିଜୟ କରି, ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଲାଗିଥିଲେ। ଏହିପରେ ଅର୍ଜୁନ ହିରଣ୍ୟବତ୍ ନାମକ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଓ ସେଠାର ଶୋଭାମୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେଠାରେ ଅନେକ ମହଲ ମଧ୍ୟରେ, ଅର୍ଜୁନ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଉଚ୍ଚ ମହଲରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପାର୍ଥଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକର୍ଷଣ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧନୁର୍ଧର ରୂପେ, ରଥ, କବଚ, ମୁକୁଟ ଓ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ତେଜସ୍ବୀ ଓ ଶତ୍ରୁନାଶୀ ଭାବକୁ ଅନୁଭବ କଲେ—ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ନାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି। ସେଠାର ମହିଳାମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହସ୍ତିନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଅପୂର୍ବ ବିର ଭାବରେ ଦେଖି, "ଏହି ପୁରୁଷ ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧେ ଅପୂର୍ବ ସାହସ ଦେଖାଏ, ଏହି ଅଜୟ ନରସିଂହ," ବୋଲି ଭାବିଲେ। ସେମାନେ ଏହିପରି କହିଲେ—"ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଭୁଜଶକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶତ୍ରୁ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏହିପରି ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରଶଂସାର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ କୌତୁହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେମାନେ ରତ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଭି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ। ଏପରେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଜୟ କରି ଓ ସେଉଁଠି ଦଣ୍ଡ ନେଇ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅସ୍ତ୍ର, ରତ୍ନ ଓ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର ସଂଗ୍ରହ କରି, ଅର୍ଜୁନ ଶୃଙ୍ଗବନ୍ତ ପର୍ବତ ପ୍ରତି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଶୃଙ୍ଗବନ୍ତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଫାଲ୍ଗୁନ ଉତ୍ତର ଦିଗର ହରିବର୍ଷ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଯକ୍ଷପତିମାନେ ଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି, ଦିବ୍ୟ ଓ ଅପୂର୍ବ ପୋଷାକ ଲାଗିଲେ। ଏଠାରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଅନେକ କଳା ମୃଗଚର୍ମ, ପବିତ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ କିନ୍ନର ଗଛର ପତ୍ର ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ। ହରିବର୍ଷ ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର, ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଜୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ବାରପାଳମାନେ ଆସି, ଅନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ପାର୍ଥ, ଏହି ସହର କେବେ ବି ତୁମେ ବିଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏତେ ହେଲା ଚାଲିଯାଅ, ଏଠି ଅଧିକ ଦରକାର ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ମାନବ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ମାନବ ରହିପାରେ ନାହିଁ। ଆମେ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମର ବିଜୟ ଯଥେଷ୍ଟ। ଏଠି ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶ, ଏଠାରେ କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଚାହିଲେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଇଚ୍ଛା କର, ଆମେ ସେହି କଥା ପୂରଣ କରିବା।" ଅର୍ଜୁନ ହସି କହିଲେ, "ମୁଁ ଦୟାଳୁ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଚାହେଁ। ଯଦି ମାନବ ପ୍ରବେଶ ନିଷିଦ୍ଧ, ତେବେ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦିଅ। ନାହିଁ ହେଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।" ତେଣୁ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ଦିବ୍ୟ ରେଶମ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ଦଣ୍ଡ ଭାବେ ଦେଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବିଜୟ କରି, ଅନେକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେମାନେ ଅଧୀନ କରି, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଧନ-ରତ୍ନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଅନେକ ବିଶିଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା, କିଛି ଚିତ୍ରିତ, କିଛି ଶ୍ୟାମ, କିଛି ରେଶମ ପରି ଚମକୁଥିବା, କିଛି ମୟୂର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସବୁ ବାୟୁ ବେଗର ସମାନ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ନେଇଲେ। ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରି, ଅର୍ଜୁନ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ନାମକ ମହାନଗରକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେ। ଏପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ପାର୍ଥ ସମସ୍ତ ଧନ, ଯାନବାହନ ଓ ଆହୂତ ସମ୍ପଦ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଇ, ନିଜ ଶିବିରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବଳଶାଳୀ ଭୀମସେନ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବିଜୟ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏକ ବିଶାଳ ସେନା ନେଇ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଶୂରବୀରମାନେ ସହିତ, ଭୀମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଯୁଦ୍ଧମାନ୍ୟ ଭାରତବଂଶୀ ନାୟକ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୃଦ୍ଧି କରି, ପଞ୍ଚାଳ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ପଞ୍ଚାଳମାନେ ଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଦଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣ କରି, ଭୀମ ଗଣ୍ଡକା ଅଞ୍ଚଳର ନାୟକ ଭାବେ ବିଦେହ ନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ସେ ଏହି ଦେଶକୁ ବିଜୟ କରି, ଦଶାର୍ଣ୍ଣର ରାଜା ସୁଧର୍ମଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ରବିହୀନ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଉତ୍କଳିତ କରିଦେଲା। ଭୀମଙ୍କ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ସେ ସୁଧର୍ମଙ୍କୁ ନିଜର ପ୍ରଧାନ ସେନାନୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏପରେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୀମ, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ପ୍ରଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସେଠାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ଅଶ୍ୱମେଧ ରାଜାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କଲେ। ସ୍ବଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଅଧୀନ କଲେ।