ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦିଗ୍ବିଜୟ ଯାତ୍ରାର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କାଯାଏ। ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ—“ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛି, ତେଣୁ ଦୟାକରି ତାଙ୍କୁ ଶୁଳ୍କ ଦିଅ। ଆପଣ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସ୍ନେହୀ ବନ୍ଧୁ, ଏବଂ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ; ତେଣୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଉନି, ଆପଣ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଏହା ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଆଉ କହିଲେ—“ଯେପରିକି ମୋ ମା’ କୁନ୍ତୀ, ସେପରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କାମ କରିଦେବି, ଆଉ ଆପଣ ପାଇଁ ଆଉ କଣ କରିପାରିବି?” ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ, ଧନଞ୍ଜୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମତି ବିନା କିଛି ହୋଇପାରିନାହିଁ।” ଏହାପରେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ଅର୍ଜୁନ, ଯିଏ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ କୁବେରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ଅନ୍ତର୍ଗିରି, ବାହ୍ୟଗିରି ଓ ଉପଗିରି ପର୍ବତମାଳାକୁ ବିଜୟ କଲେ। ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଏବଂ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସମ୍ପଦ ଅର୍ଜୁନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଶାସକମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାଥିରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ସେ ଉଲୂକମାନଙ୍କ ରାଜା ବୃହନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଉତ୍ତମ ଢୋଲ, ରଥର ଚକ୍ର ଧ୍ୱନି ଓ ହାତୀ ଟଣ୍ଡାର ଗଜ୍ଜନରେ ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେଲା। ବୃହନ୍ତ ତାଙ୍କ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ତ୍ୱରିତ ଚଳନା କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ସାମ୍ନା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଅପରାଜେୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି ବୃହନ୍ତ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କ ରତ୍ନ ନେଇ ପଛୁଆଁଟି ହେଲେ। ଅର୍ଜୁନ ସେଠାରେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରି, ଉଲୂକମାନେ ସହ ବାହାରିଲେ ଏବଂ ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସେନାକୁ ଦଖଳ କଲେ। ମୋଦପୁର, ବାମବେଦ, ସୁଦାମନ, ଜନସମୃଦ୍ଧ ସୁଶଙ୍କୁଳ, ଉତ୍ତର ଉଲୂକ ଓ ସେଠାର ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ କିରୀଟି ସେହି ପଞ୍ଚ ଭୂମି ଓ ତାଙ୍କ ଜନମାନେକୁ ବିଜୟ କଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଦେବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ନଗର ଦିଗରେ ଚାଲିଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ଶିବିର ଗଢ଼ିଲେ। ଚାରିଦିଗରୁ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ପୌର ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ଅର୍ଜୁନ ସେଠାରେ ପର୍ବତ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ରଥୀମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ପୌର ରାଜା ରକ୍ଷିତ ସହରକୁ ବିଜୟ କଲେ। ପୌର ରାଜା ଓ ପର୍ବତବାସୀ ଚୋରମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇ, ସପ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସବମୟ କୁଳମାନେକୁ ବଶ କଲେ। ଏହାପରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ କଶ୍ମୀର ଓ ଲୋହିତ ଦେଶର ବୀର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଓ ଦଶ ମଣ୍ଡଳକୁ ବିଜୟ କଲେ। ତା’ପରେ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଦର୍ଭ, କୋକନଦ ଓ ଅନେକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନଙ୍କ ଅଧୀନତା ଗ୍ରହଣ କଲେ। କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଅର୍ଜୁନ ଅଭିସାର ଦେଶକୁ ବିଜୟ କଲେ, ଉରଗପୁରୀକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଲେ। ଏହା ପରେ, ଅପାର ସେନାର ଉପରେ ଭରସା କରି, ଅର୍ଜୁନ ସିଂହପୁରୀକୁ ବଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶସ୍ତ୍ରଶୋଭିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ପଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ସୁହ୍ୟ ଓ ଚୋଳ ଜନମାନେକୁ ବଶ କଲେ। ବଳଶାଳୀ ପଣ୍ଡବ ଏହାପରେ ବାହ୍ଲୀକ ଜନମାନେକୁ ବଳପୂର୍ବକ ବଶ କଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଅର୍ଜୁନ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରି, ଦରଦ ଓ କମ୍ବୋଜମାନେକୁ ହରାଇଲେ। ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଚୋରମାନେ, ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳର ଚୋରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଶ କଲେ। ଲୋହା, ମହାକମ୍ବୋଜ, ଋଷିକ ଓ ଉତ୍ତର ଜନମାନେ ସହ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନେକୁ ବିଜୟ କଲେ। ଋଷିକମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ପକ୍ଷର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାରା ଓ କଠିନ ଲୋହାପରି ଦ୍ରୁଢ଼ ଦେଖାଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଋଷିକମାନେକୁ ବିଜୟ କରି, ଅର୍ଜୁନ ଶୁକୋଦର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏଠିଏ ଘୋଡ଼ା ଅନେଇଲେ। ଉତ୍ତର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମୟୂରପରି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ନେଇଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟଲାଭ କରି, ଅର୍ଜୁନ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ ଓ ତାହାର ଦୁର୍ଗମ ଦ୍ରୋଣୀ ଅଟିକି ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ସେ ଶ୍ୱେତପର୍ବତ ଅତିକ୍ରମ କରି କିମ୍ପୁରୁଷ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃକ୍ଷପୁତ୍ର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେଠାର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ବଶ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ସେନା ସହ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ରକ୍ଷିତ ହାଟକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇ, ସମ୍ମିଳନ ଏବଂ ମୃଦୁ ଭାବରେ ସେମାନେକୁ ବଶ କଲେ। ପରେ, ସେ ମନସା ସରୋବରକୁ ପହଞ୍ଚି ସମସ୍ତ ଋଷି ନଦୀମାନେକୁ ଦେଖିଲେ। ହାଟକ ନିକଟରେ ଥିବା ମନସା ସରୋବରକୁ ଯାଇ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଜୟ କଲେ। ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ନଗରରୁ ଉତ୍ତମ ତିତ୍ତିରି, କଳମାସ, ମଣ୍ଡୂକ ନାମକ ଘୋଡ଼ା ଶୁଳ୍କ ଭାବେ ନେଇଲେ। ଏହାପରେ ଫଳ୍ଗୁନ ହେମକୂଟ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ସେ ମହାସେନା ସହିତ ହରିବର୍ଷ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ଅନେକ ଆନନ୍ଦମୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ନଗର, ଉଦ୍ୟାନ, ପବିତ୍ର ନଦୀ, ଦେବତାସମ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନାରୀମାନେ ଦେଖାଗଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦିଗ୍ବିଜୟ ଯାତ୍ରା ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବିଜୟମୟ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅନେକ ଦେଶ, ପର୍ବତ, ରାଜା ଓ ଜନମାନେକୁ ବଶ କରି, ମହାନ ସମ୍ପଦ ଏବଂ ମାନ ଅର୍ଜନ କଲେ।