ଏଠି, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ମହାନ ଋଷି ଦୀର୍ଘତମାସ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରରେ ଗଭୀର ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ଏଠି ଗୌତମ ନାମକ ଉଚ୍ଚାତ୍ମା, ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ଉଶୀନରର ଏକ ଶୂଦ୍ରା ନାରୀ ସହିତ କକ୍ଷୀବତ ଭଳି ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଗୌତମ ଏଠି ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ସ୍ନେହବଶତଃ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ଏହିପରି ମାଗଧ ରାଜବଂଶକୁ ନିଜ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥିଲେ। ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜାମାନେ, ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଗୌତମଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ଦେଖ, ଏଠି ଗୌତମଙ୍କ ନିବାସ ସମୀପରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପିପଳ ଉଦ୍ୟାନ ଏବଂ ରୂପବତୀ ଲୋଧ୍ର ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି। ଏଠି ଅର୍ବୁଦ, ଶକ୍ରବାପି, ପଣ୍ଣଗ ଓ ଶତୃତାପନ ନାଗମାନେ ବସିଥିଲେ; ଏଠି ସ୍ୱସ୍ତିକ ଓ ମହାନ ମଣିନାଗଙ୍କ ନିବାସ ଅଛି। ଏହି ମାଗଧ ଦୁର୍ଗମାନେ ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ମେଘମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ଭେଦିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏଠି କୌଶିକ ଓ ମଣିମାନ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଛନ୍ତି। ପାଣ୍ଡରା, ବାରାହକ, ଚୈତ୍ୟକ ଏବଂ ମାଦଙ୍ଗ ନାମକ ଉଚ୍ଚ ଶିଳାଶିରା ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ଉପରେ ଅନେକ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହାନ ତପସ୍ୱୀଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି। ଏଠି ଅଛି ବଳଶାଳୀ ବୃଷଭ ଓ ତମାଳଙ୍କ ନିବାସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ରହନ୍ତି। କକ୍ଷୀବତଙ୍କ ତପୋବଳରେ, ଏହି ସ୍ଥାନ ତପୋଦା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏହା ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର, ଏଠିରେ ମଣି ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ସୁଭିତ୍ତି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏପରି ଭାବେ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଅଜୟ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜରାସନ୍ଧ ନିଜକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଛି ବୋଲି ବୋଧ କଲେ। ଏପରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇମାନେ ଏହିପରି କଥା କହି, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଦୁଇ ପାଣ୍ଡବ ମାଗଧ ନଗରକୁ ଯିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଏବଂ ଆନନ୍ଦମୟ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଜନସମୂହ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍ସବମୟ, ଅଜୟ ଗିରିବ୍ରଜ ନଗର ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଦେଖିଲେ। ବାର୍ହଦ୍ରଥ ଏବଂ ନଗରବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ମାଗଧଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଚୈତ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ, ବୃହଦ୍ରଥ ଏକ ମାଂସାହାରୀ ବୃଷଭକୁ ଦେଖି, ତାହାକୁ ମାରି ତାହାର ମାଂସକୁ ଇନାମ ଭାବେ ଦେଇ ତିନିଟି ଢୋଲ ରବାଇଲେ। ସେଉଁଠି ଏହି ଢୋଲମାନେ ତାଙ୍କ ନଗରରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା; ବୃଷଭ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଢୋଲ ଢାଙ୍କିଦେଲେ ଏବଂ ଦେବୀୟ ପୁଷ୍ପ ଛିଟିଦେଖି ଏହି ଢୋଲ ଗଂଜିଲା। ସେମାନେ ଏହି ତିନି ଢୋଲ ଭାଙ୍ଗି, ଚୈତ୍ୟ ପ୍ରାଚୀର ଦିଗକୁ ଧାଇଗଲେ; ଏହି ସମସ୍ତେ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସିଧା ଦ୍ୱାର ଦେଖି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ସେମାନେ ମାଗଧଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚୈତ୍ୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେଁଠି ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଆଘାତ ହେଉଛି। ଏହା ଏକ ଦୃଢ଼, ବିଶାଳ ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ ପାହାଡ଼ ଥିଲା, ଯାହା ସଦା ଗନ୍ଧର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସ୍ଥିର ଥିଲା। ସେହି ଶୂରବୀରମାନେ ନିଜ ବଳିଷ୍ଠ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମାଗଧ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବେଦବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖି, ଏହା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ। ପୁରୋହିତମାନେ ରାଜା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କ୍ରିୟା କଲେ, ଏବଂ ଏହି ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ବ୍ରତ ଏବଂ ଉପବାସ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏପରେ, ନିଜ ଶିଷ୍ୟବ୍ରତ ସମାପ୍ତ କରିଥିବା, ନିରସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ ଦକ୍ଷ ତିନି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ—କୃଷ୍ଣ, ଭୀମ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ—ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ମାଳାର ଦୋକାନରେ ବିପୁଳ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଆନନ୍ଦ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ ରାସ୍ତା ଦେଖି ସେମାନେ ଅଗ୍ରଗତି କଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଳୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ବଳପୂର୍ବକ ମାଳା ନେଇଲେ। ସେମାନେ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଠାରୁ କପୂର, ସୁଗନ୍ଧିତ ଶଙ୍ଖ ଓ ଫଳ ବଳପୂର୍ବକ ନେଇ ମଜା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଝୁଲସିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମାଳା ଓ ଚମକୁଥିବା କଣ ଦାନା ପିନ୍ଧି, ଜ୍ଞାନୀ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନେ ହିମାଳୟର ସିଂହ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଚର୍ମ ଉପରେ ପିନ୍ଧି, ସାଲ ଗଛର ଟାଣ୍ଡ ଭଳି ବାହୁ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ଦକ୍ଷ ଏହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ବାହୁ ହାତୀର ତୁଣ୍ଡ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ। ମାଗଧମାନେ, ତାଙ୍କ ଚୌଡ଼ା ଛାତି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ମାଗଧ ରାଜାଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ବଳଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେ ତିନିଟି ଭିଡ଼ ଅଂଗନା ଦେଖି, ଗର୍ବିତ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ 'ହୋ!' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି ଅତିଥିମାନେ ପାଦ୍ୟ, ମଧୁପର୍କ ଓ ଗାଈ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମ୍ମାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଜରାସନ୍ଧ ଉଠି ସଂପ୍ରଦାୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନେଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହ କରି ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେହି ଶାସକ କହିଲେ, 'ତୁମମାନେ ଆସିଛ'। ସେ ସମୟରେ ପାର୍ଥ ଓ ଭୀମ ନିରବ ରହିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା କୃଷ୍ଣ କଥା କହିଲେ, କାରଣ ଏହି ଦୁଇଜଣ ବ୍ରତବନ୍ଧନରେ ଥିବାରୁ କଥା କହିଲେ ନାହିଁ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ପରେ, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଏକାସାଥି ରାଜାଙ୍କ ସହ କଥା ହେବେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞଶାଳାରେ ରହିବେ; ରାଜା ରାଜଭବନରେ କଥା ହେବେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ଆସିଲାପରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ; ଏହି ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ଥିଲା ଏବଂ ଏହି ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା। ସ୍ନାତକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଏହି ବିଜୟୀ ରାଜା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ମଧ୍ୟ ବାହାରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ଅସାଧାରଣ ବେଶରେ ଦେଖି, ଏହି ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ।