ଏହି ଘଟଣାରେ, ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ସଂସାର ଉପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୈବୀ ଅନୁଗ୍ରହ ଘଟିଲା। ଏକ ଦିନ, ଏକ ରକ୍ଷସୀ ମାନବୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ମেঘର ଏକ ଶିକା ଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖରେ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ ଭୂମିର ମହାରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି କହିଲେ, “ଏହି ତୁମ ପୁଅ, ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ଜନ୍ମଜାତ ପୁଅ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଦୁଇ ରାଣୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା। ଦାୟିମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛି।” ଏହା ପରେ, ଭାରତବଂଶୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଇ କାଶୀରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଶିଶୁଟିକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଜଳଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଶୁଭ ଅଭିଷେକ କଲେ। ରାଜା ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କନ୍ସା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଥିବା ଏହି ରକ୍ଷସୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କିଏ, କମଳ ଦଳ ସମ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମଙ୍ଗଳମୟୀ? ମୋ ପୁଅ ଦାତ୍ରୀ, ନିଜ ସତ୍ୟ ଚରିତ୍ର କହ। ତୁମେ ମୋତେ ଦେବୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛ।" ତେବେ ରକ୍ଷସୀ କହିଲେ, “ମୋ ନାମ ଜରା, ମୁଁ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବା ଏକ ରକ୍ଷସୀ। ରାଜା, ତୁମର ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ମୁଁ ସମ୍ମାନିତ ଭାବରେ ବସିଥିଲି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାନବ ଘରେ ମୁଁ ରକ୍ଷସୀ ଭାବରେ ବସୁଛି; ପୂର୍ବେ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘରର ଦେବୀ ଭାବେ ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା। ଦାନବନାଶ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ମୁଁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋ ପ୍ରତିମାକୁ ପୁଅ ଓ ଯୁବାବସ୍ଥା ସହିତ ଦେଉଁଥିବେ, ସେଉଁଠି ସମୃଦ୍ଧି ରହିବ, ନହେଲେ ଅବନତି ହେବ। ତୁମ ଘରରେ ମୁଁ ସଦା ସମ୍ମାନିତ; ଦେଖ, ଦେବ ଫୁଲ, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଛି। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖି, ତୁମ ଉପକାର ଶୋଧିବାକୁ ମୁଁ ଏହି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ପୁଅକୁ ଦେଖିଥିଲି। ମୋ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଖଣ୍ଡଗୁଡିକୁ ଯୋଡି ଦେଲି, ଏହା ତୁମ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟତାର ଫଳ; ମୁଁ କେବଳ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ। ମୁଁ ଚାହିଲେ ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ଖାଇଦେଇପାରେ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅକୁ କଣ? କିନ୍ତୁ ତୁମ ଘରେ ମୋ ପୂଜା ପାଇଁ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଲି।” ଏହିପରି କହି, ସେଉଁଠି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ଶିଶୁଟିକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଯାଇଲେ। ସେତେବେଳେ ରାଜା ଶିଶୁ ପାଇଁ ଦରକାରି ସମସ୍ତ କର୍ମ କଲେ ଏବଂ ମଗଧବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିଶାଳ ଉତ୍ସବ କଲେ। ପିତା, ଯିଏ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ, ନାମ ରଖିଲେ, “ଏହି ପୁଅ ଜରା (ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା) ଦ୍ୱାରା ଯୋଡାଯାଇଥିବାରୁ ଏହାର ନାମ ଜରାସନ୍ଧ ହେଉ।” ମଗଧପତିଙ୍କ ଏହି ପୁଅ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦେହରେ ବଳଶାଳୀ ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ଏହି ଭଳି ଲୋଟସ୍ନେତ୍ର ରାଜପୁତ୍ର ଯୁବବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଆନନ୍ଦ ଆଣିଦେଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ମହାତ୍ମା ଚଣ୍ଡକୌଶିକ ମୁନି ପୁଣିଥରେ ମଗଧକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ଖୁସି ହୋଇ, ବୃହଦ୍ରଥ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୌରଜନ, ଦୁଇ ରାଣୀ ଓ ପୁଅ ସହିତ ମୁନିଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଗଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆଚମନୀୟ ଜଳ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉପହାର ଭାବେ ଦେଇଲେ। ଏହି ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦିବ୍ୟଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ମୁନି ଖୁସି ହୋଇ ମଗଧରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ, “ରାଜନ, ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜାଣିଛି। ଏବେ ତୁମ ପୁଅ କ’ଣ ହେବେ, ଶୁଣ। ତାଙ୍କ ରୂପ, ଚରିତ୍ର, ବଳ ଓ ପ୍ରଭାବ – ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ତାଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଅପୂର୍ବ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ତାଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତି ରଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେପରି ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଗତିକୁ ମିଳାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ନଶ୍ୱର ହେବେ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିବେ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯେପରି ନଦୀ ଗିରିକୁ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଉଁଥିବେ। ବଡ଼ ଅନୁଚର ଓ ବଳିଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରାଣ ହରାଇବେ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅଗ୍ନିରେ ପତଙ୍ଗ ପଡ଼ିବା ପରି। ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଧନ ଦଳ ଦଳିବେ, ଯେପରି ବର୍ଷାକାଳରେ ସମୁଦ୍ର ବନ୍ଧୁ ନଦୀ ଜଳକୁ ଆପଣେ ନେଇଯାଏ। ସେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଏବଂ ଧରା ଉପଜାଉ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳି ହେବ। ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଆଞ୍ଜଳି ତଳେ ରହିବେ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବାୟୁ ରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ। ଏହି ମଗଧରେ ରୁଦ୍ର, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ମହାଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେବ।" ଏପରି କହି, ମୁନି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ। ତା’ପରେ ବୃହଦ୍ରଥ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ନଗରକୁ ଯାଇ, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ। ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେବାରେ ବୃହଦ୍ରଥ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଲେ ଏବଂ ଦୁଇ ରାଣୀ ସହିତ ତାପସ୍ୟାର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଲେ। ଏହିପରି, ପିତା ଓ ଦୁଇ ମାତା ଅରଣ୍ୟରେ ରହିବା ସମୟରେ, ଜରାସନ୍ଧ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଧୀନ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ବୃହଦ୍ରଥ ତାପସ୍ୟା କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ପରେ ଜରାସନ୍ଧ, କୌଶିକ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କଲେ। ଆଉ ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ବଧ କରିଥିଲି, ତେବେ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ପିତାପାଖରେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ଏହିପରି ଭାବରେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ହେ ଭାରତ।