ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାଙ୍କ ସହ ଧୌମ୍ୟ, ବ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମନ୍ଦଳୀ, ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ, ପଞ୍ଚାଳ ଓ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାମାନେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାଦବମୁକୁଟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଧୁସୂଦନ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଲାଗି ଆତୁର ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ନେହୀ ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନାଙ୍କ ସହ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ବହୁ ଦେଶ ପାର୍ହି ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଯେପରି ଆଦର କରେ, ସେଭଳି ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୀମ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦେଖି ବଢ଼ିଆ ଖୁସି ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଇମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗୁରୁ ପରି ସେବା କଲେ। ଏପରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ କ୍ଷଣକ ଶାନ୍ତି ନେଇଥିବା ବେଳେ, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କୁହିଲେ—“ମୁଁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, କିନ୍ତୁ ଏହା କେବଳ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ସାଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା କେମିତି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣ, ହେ କୃଷ୍ଣ।” “ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କ ଅଧିନରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତେ ଆଦର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଯେଉଁଠି ଆଧିକାର ଅଛି, ସେଉଁଠି ମାତ୍ର ଏହି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ। ମୋର ବନ୍ଧୁମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଏହି ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମ ମତ ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବୋପରି ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। କିଛି ଲୋକ ସ୍ନେହବଶତଃ ଦୋଷ ଦେଖାଉନ୍ତି ନାହିଁ, ଅନ୍ୟେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ମାତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ କଥା କହନ୍ତି। ମାନବମାନେ ସାଧାରଣତଃ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ପ୍ରସନ୍ନତାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏସବୁ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ି, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଉଚିତ, ସେହି କଥା କୁହିବା ଉଚିତ।” ତାହାପରେ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, “ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ତଥାପି, ମୁଁ ଏଠାରେ ଥୋଡ଼ା କଥା କହିବି। ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ପରଶୁରାମ ପରେ ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ପୃଥିବୀରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର୍ଗ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏବେ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ୍ନ। ତୁମେ ଏଠି ତାଙ୍କ କଥା ଓ ଆଦେଶ ଭଲଭାବେ ଜାଣ। ଆଇଳ ଓ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାମାନେ, ଏହି ବଂଶର ବିବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛନ୍ତି। ଏମିତି ଶତାଧିକ ରାଜବଂଶ ଅଛି। ବିଶେଷ କରି, ବୋଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୟାତି ବଂଶର ମହତ୍ତ୍ୱ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସେହି ବଂଶର ଶ୍ରୀକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଜରାସନ୍ଧ, ବୃହତ୍ ସମ୍ପଦ ଦଳନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ସମ୍ପଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଏକତା ତାଙ୍କ ଶାସନରେ ଅଛି। ଏହି ଏକତା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ହୋଇଛି। ତାଙ୍କ ସେନାପତି ହେଉଛନ୍ତି ଶିଶୁପାଳ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶିଷ୍ୟ ପରି ଭକ୍ତି ସହ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। କରୁଷ ରାଜା ବକ୍ର, ଯିଏ ମାୟାଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ମହାବୀର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି। ହଂସ ଓ ଦିମ୍ଭକ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ମଧ୍ୟ ଜରାସନ୍ଧ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି। କରୁଷର ବକ୍ରଦନ୍ତ, କରଭ, ଏବଂ ମେଘବାହନ ମୁଣ୍ଡରେ ଦିବ୍ୟ ମଣି ଧାରଣ କରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଯବନ ରାଜା ବରୁଣ ପରି ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମରୁ ଓ ନରକ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। ଭଗଦତ୍ତ, ତୁମର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ବୟସ୍କ ଏବଂ ମନ କାମରେ ତୁମକୁ ପିତା ପରି ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ରାଜା। ତୁମର ମାମା ପୁରୁଜିତ କୁନ୍ତିବର୍ଧନ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅନେକ ମିତ୍ର ସହ ତୁମ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଚେଦି ରାଜା, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯିଏ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇଦେଲି, ସେ ନିଜକୁ ଏହି ଜଗତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରେ ଓ ମୋ ଚିହ୍ନକୁ ନିଜ ଭାବେ ଧାରଣ କରେ। ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ରାଜା, ଯିଏ ବିଶ୍ୱରେ ‘ବସୁଦେବ’ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଙ୍ଗ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, କିରାତ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ବୋଜ ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟମିତ୍ର, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦାନ ପାଇଥିଲେ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କ୍ରଥ, କୈଶିକମାନେ ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଭାଇ, ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ପରି ବଳବାନ, ମଗଧର ଭିଷ୍ମକ ରାଜା, ଶତ୍ରୁସେନା ନାଶକାରୀ। ସେ ସଦା ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଦର କରନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଆଦର ଦେଉନ୍ତି ନାହିଁ, ନିଜ ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଖି, ସେ ନିଜ ବଂଶର ଶକ୍ତିକୁ ଅବହେଳା କରି, ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଉତ୍ତର ଦିଗର ବୋଜଙ୍କ ଅଠାରୋଟି ବଂଶ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଭୟରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି। ଶୂରସେନ, ଭଦ୍ରକର, ବୋଧ, ଶାଲ୍ବ, ପଟଚ୍ଚର, ସୁଥଳ, ସୁକୁଟ୍ଟ, କୁଲିନ୍ଦ, ଏବଂ କୁନ୍ତିମାନେ, ଏହିପରି ଶାଲ୍ବାୟନ ରାଜା ତାଙ୍କ ଭାଇ ଓ ସାଥିମାନେ, ଦକ୍ଷିଣ ପଞ୍ଚାଳ ଓ ପୂର୍ବ କୋଶଳ ସମେତ କୁନ୍ତିମାନେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନେକ ବଳବାନ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ବଂଶମାନେ ଏହି ଅଧିକାର ଓ ଏକତା ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି।