ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନାମକ ରାଜା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଧୈର୍ୟର ଅଧିକାରୀ, ସମଗ୍ର ଭୂମଣ୍ଡଳରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଅନେକ ରାଜା ଏବଂ ଲୋଭୀ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆସି ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କରି ନିଜ ପ୍ରଭାବ ରଖିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଲୋକମାନେ, ଗୋପାଳକ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ପିତା ଓ ମାତା ପରି ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ । ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା ଓ ଧୀର, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ବସି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ । ସେମାନେ ବିଚାର କରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉଚିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଯାଏ, ସେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଗୁଣ ଅର୍ଜନ କରେ । ଏହିପରି ଶକ୍ତି ତୁମେ ଅର୍ଜନ କରିଛ । ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସମୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି । ଏହି ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଅଞ୍ଜଳି ଧରିବା ସହିତ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ । ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଛୁ, ତୁମେ ଏହି ରାଜସୂୟ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ । ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମିତ୍ର ଏକାଠି ହୋଇ ରାଜସୂୟ ଉପରେ ମନ ଦେବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ । ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କର ଉଚିତ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ଶୂର ବଚନ ଶୁଣି ମନରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ଭାବନା ଜାଣି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅର୍ଜୁନ, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ଉପରେ ମନ ଦେଇ ରହିଲେ । ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତୁରନ୍ତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠା କଲେ । ଏହି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପୁନିପୁନି ଧର୍ମ ଓ ଯଜ୍ଞ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରି, ପ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଧୌମ୍ୟ, ବ୍ୟାସ, ବୀରଟ, ଦ୍ରୁପଦ, ସତ୍ୟକି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଉପଦେଶ କଲେ । ଯୁଧାମନ୍ୟୁ, ଉତ୍ତମୌଜାସ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ମିଳି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ମୋ ଯୋଗ୍ୟ ମିତ୍ରମାନେ, ଏହି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କିପରି କରିପାରିବି?" ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମେ ଏହି ମହା ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ।" ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଭାଇମାନେ ଏହି କଥାକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆତ୍ମ-ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଧରି ଏହି ବିଷୟରେ ପୁନି ଚିନ୍ତନ କଲେ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସଠିକ ସମୟ, ସ୍ଥାନ, ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଲାଭ ଚିନ୍ତା କଲେ । ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଯେଉଁଠି କେବଳ ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ଯଥାଯଥ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ, ତାହା ଜାଣି ସେ ସାବଧାନ ହେଲେ । ନିଶ୍ଚିତତା ପାଇଁ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ । କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଜଗତରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ଅପାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନିଛାଶୀଳ ଓ ଅଜନ୍ମା । ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଚିନ୍ତା କଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ, କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନାହିଁ । ଏପରି ଧୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏକ ଦୂତକୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ପଠାଇଲେ । ଶୀଘ୍ର ଗତିର ରଥ ଚଢ଼ି ଦୂତ ଯଦୁମାନେ ଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଯାଚନା କଲେ । ଧର୍ମରାଜ, ଧୌମ୍ୟ, ବ୍ୟାସ, ଭାଇମାନେ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ମତ୍ସ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରସେନଙ୍କ ଏହି ବିନତି ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ, ମିତ୍ରମାନେ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଯାତ୍ରା କଲେ । ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାରେ ଅନେକ ଦେଶ ଅତିକ୍ରମ କରି, କୃଷ୍ଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ । ଘରେ ପହଞ୍ଚି, ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ପରି ଗଭୀର ସମ୍ମାନ କଲେ । ଭୀମ ସେଇ ସମୟରେ ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଯମଜମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ପରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେବା କଲେ । କୃଷ୍ଣ ସୁଖଦ ସ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ପରେ, ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜଣାଇଲେ—"ମୋତେ ରାଜସୂୟ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣ, ଏହି ଯଜ୍ଞ କିପରି ସଫଳ କରିପାରିବି?" "ଯେଉଁ ରାଜାରେ ସମସ୍ତ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଯାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ରାଜା ଏହି ରାଜସୂୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ । ମୋର ସମସ୍ତ ମିତ୍ର ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମ ମତ ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବପ୍ରଧାନ ।" ଏପରି ଭାବେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କର ମନସ୍ଥିତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ।