ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥାରେ, ରତ୍ନର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ, ଧନର ଅଧିପତି ଭବାନୀ ଆଗ୍ରହରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି, ସେ ଧନର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ଶୋଭାମୟ, ଆକାଶରେ ଗତି କରୁଥିବା ସଭା ମୁଁ ଦେଖିଛି। ଏହି ସଭା କେମିତି ଥିଲା, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି—ଶୁଣ। ହେ ପିତା, ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭା କଥା ଶୁଣ। ଏହାକୁ ଯଥାର୍ଥରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ଅସମ୍ଭବ, ହେ ଭାରତ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯୁଗରେ, ଏକ ଦିନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଦିତ୍ୟ, ଶ୍ରମହୀନ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମଣିଷ ଲୋକକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ସଭା ଦେଖିଲେ। ଯଥାର୍ଥରେ ଦେଖି, ସେ ଏହି ସଭାର ବର୍ଣ୍ଣନା ମୋତେ କହିଥିଲେ, ହେ ପାଣ୍ଡବ। ଏହି ଅପାର, ଦିବ୍ୟ, ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ସଭା, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏତେ ଅଲୌକିକ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟି ଯେ, ଏହାର ଶୋଭାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଏହି ସଭାର ଗୁଣ ଶୁଣି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରି, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପଚାରିଲି: “ହେ ଭଗବନ୍, କିପରି ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ସଭାକୁ ଦେଖିପାରିବି? ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ, ଔଷଧ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, କିପରି ମୁଁ ଏହି ସଭାକୁ ଦେଖିପାରିବି?” ମୋର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ହଜାର କିରଣର ଆଦିତ୍ୟ କହିଲେ, “ହଜାର ବର୍ଷର ଏକ ମହାବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କର।” ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅନ୍ତଃକରଣର ପବିତ୍ରତା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଏହି ମହାବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କଲି। ଏହା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଉଠାଇ, ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରମହୀନ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭାକୁ ନେଇଗଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ସଭାର ରୂପ ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଯେ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ ସେ ନୂତନ ଅବିର୍ବଚନୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କରେ। ତାଙ୍କର ମାପ କିମ୍ବା ଆକୃତି କୌଣସି ଜଣେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ମୁଁ ପୂର୍ବେ କେବେ ଦେଖିନଥିଲି। ସେ ସଭା ସଦା ଆନନ୍ଦଦାୟି, ନ ଶୀତ ନ ତାପ ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରେ ଭୁଖ, ପିପାସା କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି କେବେ ମିଳେନାହିଁ। ସେ ଅନେକ ରୂପରେ ତିଆରି, ରତ୍ନମାଳାର ଭାବରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, କୌଣସି ଥମ୍ଭ ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରାଯାଇନାହିଁ, ସେ ନିତ୍ୟ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ। ଦିବ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ସେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାକ କରିଦିଅନ୍ତି। ସେଠାରେ, ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ମାୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେଠି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ ଏକାକି ଅବିରତ ରହନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଡକ୍ଷ, ପ୍ରଚେତସ୍, ପୁଲହ, ମରୀଚି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଶ୍ୟପ, ଭୃଗୁ, ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଗୌତମ, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, କର୍ଦମ, ଅଥର୍ବା, ଅଙ୍ଗିରା, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ସରିଚିପ, ମନ, ଆକାଶ, ଜ୍ଞାନ, ବାୟୁ, ଆଲୋକ, ଜଳ, ମୃତ୍ତିକା, ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ, ରସ, ଗନ୍ଧ, ପ୍ରକୃତି, ବିକାର ଓ ଯାହା ଏହି ଜଗତର କାରଣ, ସମସ୍ତେ ଯାଆନ୍ତି। ଏହି ସଭାରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଜମଦଗ୍ନି, ଭୃଗୁ, ସମ୍ବର୍ତ୍ତ, ଚ୍ୟବନ, ଦୁର୍ବାସା, ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗ, ବିଶିଷ୍ଟ ତପସ୍ବୀ ସନତ୍କୁମାର, ଯୋଗାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଅସିତ, ଦେବଳ, ଜୈଗୀଷବ୍ୟ, ଋଷଭ, ଜିତଶତ୍ରୁ, ମଣି, ଏବଂ ଏଠି ଅଠ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଆୟୁର୍ବେଦ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ, ଯଜ୍ଞ, ନିଶ୍ଚୟ, ପ୍ରାଣବାୟୁ, ଏମିତି ଅନେକ ମହାତ୍ମା ମହାବ୍ରତୀ ଥାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଆନ୍ତି: ଧନ, ଧର୍ମ, କାମ, ଆନନ୍ଦ, ଦ୍ୱେଷ, ତପସ୍ୟା, ନିଗ୍ରହ। ଏଠାରେ ଅନେକ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସବୁ ଦିଗ୍ପାଳ, ଏକୋଇଶଟି ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଶୁକ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବୁଧ, ଅଙ୍କାରକ, ଶନି, ରାହୁ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ, ମନ୍ତ୍ର, ରଥନ୍ତର, ହରିମାନ୍, ବସୁମାନ୍, ଆଦିତ୍ୟ, ରାଜର୍ଷିମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଆସନ୍ତି। ମାରୁତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ବସୁ, ପିତୃଗଣ, ହବି, ଋଗ୍ବେଦ, ସାମବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ, ଅଥର୍ବବେଦ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର, ଇତିହାସ, ଉପବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ, ଗ୍ରହ, ଯଜ୍ଞ, ସୋମ, ଦେବତାମାନେ, ସାବିତ୍ରୀ, ସପ୍ତ ରୂପର ଵାଣୀ, ବୁଦ୍ଧି, ଧୃତି, ଶ୍ରବଣ, ବିବେକ, ଜ୍ଞାନ, କୀର୍ତ୍ତି, ଛମା, ସାମନ୍, ସ୍ତୁତି, ଗାଥା, ତର୍କସହିତ ଭାଷ୍ୟ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ସେଠି ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ। ଅନେକ ନାଟକ, କବିତା, ଗାଥା, କଥା, ଉପଖ୍ୟାନ, ଶିକ୍ଷାପ୍ରଦ ଏବଂ ଆଚାର୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଅଛନ୍ତି। କ୍ଷଣ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଶୁଭ ସମୟ, ଦିନ ଓ ରାତି, ପକ୍ଷ, ମାସ, ଷଡ୍ ଋତୁ, ବର୍ଷ, ପଞ୍ଚ ଯୁଗ, ଚତୁର୍ବିଧ ଦିନ-ରାତି, ଏବଂ ସେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ କାଳଚକ୍ର ସେଠି ଅବିଚଳ ଭାବେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଏଭଳି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦିବ୍ୟ ସଭା ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ଯାହାର ଶୋଭା ଏବଂ ମହିମାକୁ ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।