ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅନେକ ରାଜାମାନେ ବସିଛନ୍ତି। କିମ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ରାଜା ଦ୍ରୁମା ଧନର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଗନ୍ଧମାଦନ, ଏବଂ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଓ ରାତିରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠି ବସିଛନ୍ତି। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବିଭୀଷଣ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ହିମବତ, ପାରିୟାତ୍ର, ବିନ୍ଧ୍ୟ, କୈଳାସ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ। ମଲୟ, ଦର୍ଦୁର, ମହେନ୍ଦ୍ର, ଗନ୍ଧମାଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରକୀଳ, ସୁନାଭ ଓ ଦୁଇଟି ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ଏମିତି ଅନେକ ପର୍ବତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ମେରୁ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ଧନର ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ଶୁଭ୍ର ମହାକାଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗଣମାନେ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏଠି ବସିଛନ୍ତି। କାଷ୍ଠ, କୁଟି, ମୁଖ, ଦନ୍ତୀ, ବିଜୟ, ତପୋଧିକ ଓ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ଗର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ ଧନର ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଗଣମାନେ ଘିରି ଉପସ୍ଥିତ। ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ନମାନ୍ତି, ଯିଏ ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତିନି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଓ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଉମାଙ୍କ ପତି। ମହାଦେବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଧନର ଦେବତା ଏଠି ରହନ୍ତି, କେବେ କେବେ ଶୁଭ୍ର ଭବ ତାଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଧନର ମୁଖ୍ୟ ଧନ, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ, ସମସ୍ତ ଧନ ଏକଠା କରି ଧନର ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ବିମାନମୟ ସଭାକୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି। ରାଜା, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଭା ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ। ହେ ପିତା, ମୋ ଏହି କଥା ଶୁଣ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଭା ଯେପରି ଅଛି, ତାହା ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଏକଦା ଦେବମାନଙ୍କ ଯୁଗରେ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଦିତ୍ୟ ଏକବାର ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମାନବ ଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଘୁରିବାବେଳେ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ସଭା ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖି ମତେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ। ସେଇ ସଭା ଅପାର, ଦିବ୍ୟ, ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଧାରିଣୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା। ଏହି ସଭାର ଗୁଣ ଶୁଣି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲି, ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପଚାରିଲି: "ହେ ଭଗବାନ, କିପରି ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ସଭାକୁ ଦେଖିପାରିବି? ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ, ଔଷଧ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା କିପରି ଦେଖିପାରିବି, କୃପାକରି କହ।" ମୋର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ କହିଲେ: "ହଜାର ବର୍ଷର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କର।" ତାପରେ ମୁଁ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ରେ ମହାବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କଲି। ଏହା ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ମୋତେ ଉଠାଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିଷ୍ପାପ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ସଭାକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସଭାର ରୂପ ଏପରି ଯେ, ଏହାକୁ କେହି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହା ଅନ୍ୟ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରେ। ଏହାର ମାପ କିମ୍ବା ଆକୃତି କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏପରି ଦେହ ଆଗରୁ କେବେ ଦେଖିନଥିଲି। ସଭା ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ତାହା ଠଣ୍ଡା କିମ୍ବା ତାପ ଦେଉନାହିଁ, ତିଏଁ ଖାଦ୍ୟ, ପିପାସା କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ଅନେକ ରୂପରେ ତିଆରି, ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଦ୍ରବ୍ୟ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, କୌଣସି ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ନୁହେଁ, ଏହା ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ। ଏହି ସଭା ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବିବିଧ ରୂପରେ ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ଏହି ସଭା ନିଜ ଆଲୋକରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମନେ ହେବ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରୁଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ପୂଜ୍ୟଭଗବାନ ବିଶ୍ୱମାୟା କରୁଛନ୍ତି; ସେ ଏକାକି, ଅବିରତ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ନାୟକ ଭାବେ ଡକ୍ଷ, ପ୍ରଚେତସ୍, ପୁଲହ, ମାରୀଚି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଭୃଗୁ, ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଗୌତମ, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ କର୍ଦ୍ଦମ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। ଅଥର୍ବନ, ଅଙ୍ଗିରା, ଭାଲଖିଲ୍ୟ, ସରିଚିପ, ମନ, ଆକାଶ, ଜ୍ଞାନ, ବାୟୁ, ଆଲୋକ, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ, ରସ ଓ ଗନ୍ଧ, ପ୍ରକୃତି ଓ ବିକାର, ଏବଂ ଯାହା କି ଜଗତର କାରଣ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମହାତେଜସ୍ବୀ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଜମଦଗ୍ନି, ଭୃଗୁ, ସମ୍ବର୍ତ୍ତ, ଚ୍ୟବନ, ଦୁର୍ବାସା, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ ଏବଂ ତପସ୍ବୀ ସନତ୍କୁମାର, ଅସିତ, ଦେବଳ, ଜୈଗିଶବ୍ୟ, ଋଷଭ, ଜିତଶତ୍ରୁ, ଶୂର ଏବଂ ମଣି ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ଆଠ ଅଙ୍ଗରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ଦେହଧାରଣ କରି ବସିଛି, ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମାନେ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। ବାୟୁ, ଯଜ୍ଞ, ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ଓ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତଧାରୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ। ଏମିତି ଅନେକ ମହାନ୍ ଅତିଥି ଏଠି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସନ୍ତି: ଧନ, ଧର୍ମ, କାମ, ଆନନ୍ଦ, ବିରକ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ସଂଯମ। ଏଠି ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ସତାଇଟି ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଏକାଠି ହୋଇ ବସନ୍ତି। ଏହିପରି ଅଦ୍ଭୁତ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ସଭା ଦେଖିବାର ଅନୁଭବ ମୋତେ ମିଳିଥିଲା।