ଧୃତିଶାଳୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ପୂର୍ବତନ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଯେପରି ଆତ୍ମସଂୟମ ରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ଆମେ ସେପରି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିପାରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।” ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ, ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନାରଦ ମୁନିଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ରାଜମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନାରଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, “ହେ ପୂଜ୍ୟପାଦ, ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତ ଚିନ୍ତା ଗତିରେ ଚର୍ଯ୍ୟା କରନ୍ତି। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଶାଳା କିଏ ଦେଖିଛି କିମ୍ବା ଏହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୌଣସି ଶାଳା ଅଛି କି? ଦୟାକରି ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।” ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ମୁନି ସ୍ମିତ ମୁଖେ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ, “ହେ ଭାରତ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ମଣିମୟ ଶାଳା ମୁଁ ଦେଖିନାହିଁ, ଶୁଣିନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପିତୃପତିଙ୍କ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବରୁଣଙ୍କ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏବଂ କୈଳାସବାସୀଙ୍କ ଶାଳା ବିବର୍ଣ୍ନନ କରିବି। ଏହା ସହିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶାଳା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଅଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଅଧିଷ୍ଠାନ। ସେଠାରେ ଦେବତା, ପିତୃଗଣ, ସାଧ୍ୟ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମନଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଶାନ୍ତ ଋଷି, ଏବଂ ଯଥାବିଧି ଦାନ ଦେଇଥିବା ବେଦୀୟ ଯଜ୍ଞ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁଛ।" ନାରଦଙ୍କ କଥା ପରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ହସ୍ତ ଯୋଡି କହିଲେ, “ମହାମନା, ଆପଣ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଶାଳାମାନେ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସେଠାରେ କେଉଁଠି କେତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ କେତେ ବିସ୍ତୃତ, କିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି? ଏହି ଶାଳାରେ କିଏ ବାସବ, ଦେବେଶ ଇନ୍ଦ୍ର, ୟମ, ବରୁଣ, କୁବେରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି? ଆପଣ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଏହି ସବୁ କଥା କହିବେ, ଆମର ଉତ୍ସୁକତା ବଢ଼ିଛି।” ଏପରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ନାରଦ କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ଦିବ୍ୟ ସଭାଗୃହମାନେ କ୍ରମକ୍ରମେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।" "ପ୍ରଥମେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସଭା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ବିଶ୍ୱକର୍ମା ବନ୍ଧିଥିଲେ ବୈବସ୍ଵତ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ। ସେଇ ସଭା ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା-ଚଉଡ଼ା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ, ଅପୂର୍ବ ଆଲୋକମୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ପରି ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରେ, କେବେ ଅତି ଠଣ୍ଡା ନୁହେଁ, କେବେ ଅତି ଗରମ ନୁହେଁ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଏହି ସଭାରେ ଦୁଃଖ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଭୋକ, ତିରିଷ୍ଣା, କଷ୍ଟ, କ୍ଲାନ୍ତି କିମ୍ବା କୌଣସି ଅନିଷ୍ଟ ନାହିଁ। ଦେବ ଓ ମାନବ ଦୁଇଁ ପ୍ରକାର ଇଚ୍ଛା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ସେଠି ଭୋଜ୍ୟ, ଆହାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ରସାସ୍ୱାଦି, ମଧୁର ଏବଂ ମନୋହର। ଗନ୍ଧମୟ ମାଳା ଓ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଉଥିବା ବୃକ୍ଷ ଅଛି। ଜଳ ଯେଉଁପରି ଚାହିଁବେ ସେପରି ଶୀତଳ କିମ୍ବା ଉଷ୍ଣ; ଏଠି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଓ ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ବାସ କରନ୍ତି।” “ଏଠି ଦେବତାପୁତ୍ର ୟମଙ୍କୁ ଯୟାତି, ନହୁଷ, ପୁରୁରବା, ମନ୍ଧାତା, ସୋମକ, ନାଗାଦି ରାଜାମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ଏଠି ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ, କୃତବୀର୍ୟ, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ସିଦ୍ଧ, କୃତବେଗ, କୃତି, ନିମି ଓ ଅନେକ ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରତର୍ଦନ, ଶିବି, ମତ୍ସ୍ୟ, ପୃଥୁଲକ୍ଷ, ବ୍ରିହଦ୍ରଥ, ଭାର୍ତ୍ତ, ମରୁତ୍ତ, କୁଶିକ, ସଙ୍କାଶ୍ୟ, ସଙ୍କୃତି, ଧୃଵ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ବସିଛନ୍ତି। ଚତୁର, ସଦସ୍ୟୋର୍ମି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ଭାରତ, ସୁରଥ, ସୁନୀଥ, ନିଷଥ, ଅନଳ, ଦିବୋଦାସ, ସୁମନା, ଅମ୍ବରୀଷ, ଭାଗୀରଥ, ବ୍ୟଶ୍ୱ, ସଦଶ୍ୱ, ବଘ୍ର୍ୟଶ୍ୱ, ପୃଥୁବେଗ, ପୃଥୁଶ୍ରବା, ପ୍ରିପଦଶ୍ୱ, ବାସୁମନା, କ୍ଷୁପ, ରୁଷଦ୍ରୁ, ବୃଷସେନ, ପୁରୁକୁତ୍ସ, ଧ୍ୱଜୀ, ରଥୀ, ଅର୍ଷ୍ଟିଶେନ, ଦିଲୀପ, ଉଶିନର, ଔଶିନରୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଶର୍ୟାତି, ଶରଭ, ଶୁଚି, ଅଙ୍ଗ, ଋଷ୍ଟ, ବେନ, ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ, ଶୃଙ୍ଗୟ, ଜୟ, ଭଙ୍ଗାସୁରୀ, ସୁନୀଥ, ନିଷଧ, ଭାଇନର, କରନ୍ଧମ, ବାହ୍ଲୀକ, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ମଧୁ, ଏଇଲ, ମରୁତ୍ତ, କପୋତରୋମ, ତୃଣକ, ସହଦେବ, ଅର୍ଜୁନ, ବ୍ୟଶ୍ୱ, ସାଶ୍ୱ, କୃଶାଶ୍ୱ, ଶଶବିନ୍ଦୁ, ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ପ୍ରତର୍ଦନ, ଅଳର୍କ, କକ୍ଷସେନ, ଗୟ, ଗୌରାଶ୍ୱ, ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମ, ନାଭାଗ, ସଗର, ଭୂରିଦ୍ୟୁମ୍ନ, ମହାଶ୍ୱ, ପୃଥାଶ୍ୱ, ଜନକ, ବୈନ୍ୟ, ବାରିସେନ, ପୁରୁଜିତ୍, ଜନମେଜୟ, ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଉପରିଚର ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଭୀମଜାନୁ, ଗୌରପୃଷ୍ଠ, ଅନଘ, ଲୟ, ପଦ୍ମ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ଭୂରିଦ୍ୟୁମ୍ନ, ପ୍ରସେନଜିତ୍, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ପୃଥୁଲାଶ୍ୱ, ଅଷ୍ଟକ, ଶତ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା, ଶତ ନୀପ ରାଜା, ଶତ ହୟ, ଶତ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଅସୀ ଜନମେଜୟ, ଶତ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ, ଶତ ବୀରିଣ, ଶତ ଈରିଣ, ଦୁଇଶ ଭୀଷ୍ଣ, ଶତ ଭୀମ, ଶତ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ଶତ ନାଗ, ଶତ ହୟ ଏହି ସଭାରେ ବସିଛନ୍ତି।" ଏହିପରି ନାରଦ ମୁନି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦିବ୍ୟ ସଭାର ଅଦ୍ଭୁତ ଶୋଭା, ସେଠିରେ ବସିଥିବା ଅନେକ ମହାନ୍ ରାଜା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ କଥା କହିଲେ।