सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम्। परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः
कमनीय, सुवर्ण हार घातलेल्या, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, सेवेत कुशल अशा स्त्रिया कमळनयन श्रीकृष्णाने दिल्या.
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः। ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम्
जनार्दनाने कन्यादान म्हणून, श्रेष्ठ आणि बलवान अशा बाह्लिक देशातील एक लाख घोडे दिले.
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः। मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः
दशार्ह वंशातील जनार्दनाने, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, तयार आणि न तयार अशा दहा भार सोन्याचे दान केले.
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम्। गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम्
त्यांनी पर्वतासारखे भासणारे, युद्धात न मागे हटणारे, आणि तीन प्रकारच्या मदाने ओथंबणारे हत्ती दिले.
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम्। हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः
तीक्ष्ण घंटा बांधलेल्या, सुंदर आणि सोन्याच्या माळांनी सजवलेल्या, धाडसी स्वारांनी चालवलेल्या हजार हत्ती तयार ठेवले होते.
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली। प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन्
लांगळी रामाने, आनंदाने आणि नातेसंबंधाचा मान राखत, पांडवांना स्वतःच्या हाताने लग्नाचा आहेर दिला.
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान्। महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः
तो अपार धनाचा साठा, वस्त्र आणि कम्बळांच्या फेसासारखा, मोठ्या हत्तींसह आणि पताका-पाणवनस्पतींनी सजलेला, रत्नांनी भरलेला होता.
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः। पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत्
ते अमाप धन पांडवांच्या सागरात ओतले गेले, त्याने तो सागर भरून गेला आणि शत्रूंना दु:ख झाले.
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः। पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान्
धर्मराज युधिष्ठिराने ते सर्व स्वीकारले आणि वृष्णी व अंधकांचे महान रथी आदराने सन्मानित केले.
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः। विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा
कुरू, वृष्णी आणि अंधकांतील हे उत्तम, महान आत्म्यांनी, जणू काही देवांच्या लोकात पुण्यवान माणसे आनंद करतात तसे, एकत्र येऊन आनंद केला.
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः। यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः
इकडे तिकडे मोठ्या आवाजात आणि टाळ्यांच्या गजरात, कुरू आणि वृष्णी आपापल्या आवडीप्रमाणे आणि प्रेमाने आनंद करत होते.
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून्। पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति
अशा प्रकारे, उत्तम पराक्रमी लोकांनी बरेच दिवस आनंदात घालवले आणि कुरूंच्या सन्मानाने पुन्हा द्वारावतीकडे निघाले.
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः। रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः
रामाला पुढे करून, वृष्णी आणि अंधकांचे महान रथी, कुरूश्रेष्ठांनी दिलेली उज्ज्वल रत्ने घेऊन निघाले.
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा। न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः
रामाने त्या वेळी आपल्या बहिणी सुभद्रेचा सन्मान केला, तिला मिठी मारली आणि द्रौपदीला इथेच राहा असे सांगून, तो बलवान निघून गेला.
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा। तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा
त्या वेळी त्याने आपल्या पितृव्याची पत्नीच्या पायांना वंदन केले आणि निघून गेला; त्यावर प्रसन्न होऊन कुंतीने त्याचा योग्य सन्मान केला.
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः। ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः
तो वृष्णीवीर पांडव आणि नगरातील लोकांनी मोठ्या सन्मानाने गौरविला गेला आणि वृष्णींसह राम द्वारावतीला गेला.
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत। `चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।' उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना
पण वासुदेव मात्र, भारत, पांडवासोबत त्या रम्य इंद्रप्रस्थ नगरीत महान आत्म्यासोबत चौतीस दिवस आनंदाने राहिला.
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः। मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना
तो कीर्तीमान यमुनाकाठी हिंडत, शिकारी करत होता; मुकुटधारी अर्जुनासोबत हरणे आणि रानडुक्करे मारण्यात त्याला आनंद मिळत होता.
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा। जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत्
मग केशवाची प्रिय बहीण सुभद्रेने, पौलोमीपुत्र जयंतासारख्या कीर्तीमान पुत्रास जन्म दिला.
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम्। सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम्
सुभद्रेने दीर्घबाहू, मोठ्या छातीचा, वृषभासारख्या डोळ्यांचा, शत्रूंचा नाश करणारा, नरांमध्ये श्रेष्ठ असा वीर अभिमन्यू जन्माला घातला.
अभीश्च मन्युमांश्चैव ततस्तमरिमर्दनम्। अभिमन्युरिति प्राहुरार्जुनिं पुरुषर्षभम्
त्याच्या निर्भयतेमुळे आणि रागामुळे, त्या शत्रूंचा संहार करणाऱ्या अर्जुनपुत्राला 'अभिमन्यू' असे नाव दिले.
स सात्वत्यामतिरथः संबभूव धनञ्जयात्। मखे निर्मथनेनेव शमीगर्भाद्धुताशनः
तो महान रथी, धनंजयापासून सात्वतीमध्ये जन्मला, जसा यज्ञकाळी शमीच्या लाकडातून अग्नि उत्पन्न होतो.
यस्मिञ्जाते महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। अयुतं गा द्विजातिभ्यः प्रादान्निष्कांश्च भारत
कुन्तीचा तेजस्वी पुत्र युधिष्ठिर जन्मला तेव्हा त्याने दहा हजार गायी ब्राह्मणांना दिल्या आणि त्यांना सोनंही दिलं, हे भारत.
दयितो वासुदेवस्य बाल्यात्प्रभृति चाभवत्। पितॄणां चैव सर्वेषां प्रजानामिव चन्द्रमाः
लहानपणापासूनच तो वासुदेवाला आणि सर्व वडिलांना प्रिय झाला, जसा चंद्र सर्व जीवांना प्रिय असतो.
जन्मप्रभृति कृष्णश्च चक्रे तस्य क्रियाः शुभाः। स चापि ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथा शशी
त्याच्या जन्मापासून कृष्णाने त्याच्यासाठी शुभ विधी केले; आणि तो मुलगा वाढत गेला, जसा शुक्ल पक्षातील चंद्र वाढतो.
चतुष्पादं दशविधं धनुर्वेदमरिन्दमः। अर्जुनाद्वेद वेदज्ञः सकलं दिव्यमानुषम्
शत्रूंचा संहार करणारा अर्जुनाने धनुर्विद्येचे चारही प्रकार आणि दहा विभाग, तसेच सर्व दिव्य आणि मानवी अस्त्र-शस्त्र वेदज्ञ गुरूकडून शिकले.
विज्ञानेष्वपि चास्त्राणां सौष्ठवे च महाबलः। क्रियास्वपि च सर्वासु विशेषानभ्यशिक्षयत्
शस्त्रविद्येतील कौशल्य, हाताळणी आणि सर्व प्रकारच्या कृतींमध्ये त्या बलाढ्याने प्रत्येक गोष्टीचे विशेष शिक्षण घेतले.
आगमे च प्रयोगे च चक्रे तुल्यमिवात्मना। तुतोष पुत्रं सौभद्रं प्रेक्षमाणो धनञ्जयः
सिद्धांत आणि प्रत्यक्ष वापर यात त्याने स्वतःला तितकंच सक्षम केलं; धनंजय आपल्या सुभद्रापुत्राकडे पाहून अत्यंत संतुष्ट झाला.
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम्। दुर्धर्षमृषभस्कन्धं व्यात्ताननमिवोरगम्
सर्व अंगसौष्ठव असलेला, शुभ लक्षणांनी युक्त, जिंकता न येणारा, वृषभासारखे खांदे आणि उघड्या तोंडाच्या सर्पासारखा चेहरा असलेला.
सिंहदर्पं महेष्वासं मत्तमातङ्गविक्रमम्। मेघदुन्दुभिनिर्घोषं पूर्णचन्द्रनिभाननम्
सिंहासारखा अभिमान, महान धनुर्धारी, मदमस्त हत्तीच्या चालीसारखा, मेघ आणि दुंदुभीच्या गडगडाटासारखा आवाज, आणि पूर्ण चंद्रासारखा तेजस्वी चेहरा.