ततः सङ्कर्षणाक्रूरावप्रमेयावदीनवत्। भद्रवत्यै सुभद्रायै धनौघमुपजह्रतुः
मग संकर्षण आणि अक्रूर, ज्यांची दानशूरता मोजता येणार नाही, त्यांनी सुभद्रेला भरपूर धनसंपत्ती दिली.
प्रवालानि च हाराणि भूषणानि सहस्रशः। कुथास्तरपरिस्तोमान्व्याघ्राजिनपुरस्कृतान्
ते लोक हजारो प्रवाळ, हार, दागिने, सुंदर वस्त्रांचे ढीग आणि वाघाच्या कातड्यांची खास भेट घेऊन आले.
विविधैश्चैव रंत्नौगैर्दीप्तप्रभमजायत। शयनासनयानैश्च युधिष्ठिरनिवेशनम्
विविध तेजस्वी रत्नांनी, तसेच अनेक प्रकारच्या पलंगांनी आणि आसनांनी युधिष्ठिराचे घर उजळून निघाले.
ततः प्रीतिकरो यूनां विवाहपरमोत्सवः। भद्रवत्यै सुभद्रायै सप्तरात्रमवर्तत
मग तरुण सुभद्रेसाठी सात रात्रीपर्यंत मोठ्या आनंदाचा विवाहसोहळा साजरा करण्यात आला.
तेषां ददौ हृषीकेशो जन्यार्थे धनमुत्तमम्। हरणं वै सुभद्राया ज्ञातिदेयं महायशाः
त्यांच्यासाठी हृषीकेशाने, मोठ्या कीर्तीने, सुभद्रेच्या विवाहासाठी योग्य ते, उत्तम धन जावयांना आणि नातेवाईकांना दिले.
रथानां काञ्चनाङ्गानां किङ्किणीजालमालिनाम्। चतुर्युजामुपेतानां सूतैः कुशलशिक्षितैः
त्यांनी सोन्याने मढवलेली, घंटांच्या माळांनी सजवलेली, चार घोड्यांनी ओढली जाणारी आणि कुशल सारथ्यांनी चालवली जाणारी हजार रथ दिली.
सहस्रं प्रददौ कृष्मो गवामयुतमेव च। श्रीमान्माथुरदेश्यानां दोग्ध्रीणां पुण्यवर्चसाम्
श्रीमंत कृष्णाने मथुरेतील, शुभ आणि भरपूर दूध देणाऱ्या, दहा हजार गायी दिल्या.
बडवानां च शुद्धानां चन्द्रांशुसमवर्चसाम्। ददौ जनार्दनः प्रीत्या सहस्रं हेमभूषितम्
जनार्दनाने प्रेमापोटी, चंद्राच्या किरणांसारख्या उजळ, शुद्ध आणि सोन्याने सजवलेल्या हजार घोड्या दिल्या.
तथैवाश्वतरीणां च दान्तानां वातरंहसाम्। शतान्यञ्जनकेशीनां श्वेतानां पञ्चपञ्च च
तसेच, वाऱ्यासारख्या वेगवान, काळ्या अयाळ असलेल्या, पांढऱ्या रंगाच्या पंचवीस म्यूल्सही दिल्या.
स्नानपानोत्सवे चैव प्रयुक्तं वयसान्वितम्। स्त्रीणां सहस्रं गौरीणां सुवेषाणां सुवर्चसाम्
स्नान आणि पेयाच्या उत्सवात, तरुण, गोऱ्या वर्णाच्या, सुंदर पोशाखातील आणि उत्तम स्वभावाच्या हजार स्त्रिया दिल्या.
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम्। परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः
कमनीय, सुवर्ण हार घातलेल्या, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, सेवेत कुशल अशा स्त्रिया कमळनयन श्रीकृष्णाने दिल्या.
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः। ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम्
जनार्दनाने कन्यादान म्हणून, श्रेष्ठ आणि बलवान अशा बाह्लिक देशातील एक लाख घोडे दिले.
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः। मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः
दशार्ह वंशातील जनार्दनाने, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, तयार आणि न तयार अशा दहा भार सोन्याचे दान केले.
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम्। गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम्
त्यांनी पर्वतासारखे भासणारे, युद्धात न मागे हटणारे, आणि तीन प्रकारच्या मदाने ओथंबणारे हत्ती दिले.
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम्। हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः
तीक्ष्ण घंटा बांधलेल्या, सुंदर आणि सोन्याच्या माळांनी सजवलेल्या, धाडसी स्वारांनी चालवलेल्या हजार हत्ती तयार ठेवले होते.
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली। प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन्
लांगळी रामाने, आनंदाने आणि नातेसंबंधाचा मान राखत, पांडवांना स्वतःच्या हाताने लग्नाचा आहेर दिला.
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान्। महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः
तो अपार धनाचा साठा, वस्त्र आणि कम्बळांच्या फेसासारखा, मोठ्या हत्तींसह आणि पताका-पाणवनस्पतींनी सजलेला, रत्नांनी भरलेला होता.
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः। पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत्
ते अमाप धन पांडवांच्या सागरात ओतले गेले, त्याने तो सागर भरून गेला आणि शत्रूंना दु:ख झाले.
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः। पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान्
धर्मराज युधिष्ठिराने ते सर्व स्वीकारले आणि वृष्णी व अंधकांचे महान रथी आदराने सन्मानित केले.
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः। विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा
कुरू, वृष्णी आणि अंधकांतील हे उत्तम, महान आत्म्यांनी, जणू काही देवांच्या लोकात पुण्यवान माणसे आनंद करतात तसे, एकत्र येऊन आनंद केला.
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः। यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः
इकडे तिकडे मोठ्या आवाजात आणि टाळ्यांच्या गजरात, कुरू आणि वृष्णी आपापल्या आवडीप्रमाणे आणि प्रेमाने आनंद करत होते.
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून्। पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति
अशा प्रकारे, उत्तम पराक्रमी लोकांनी बरेच दिवस आनंदात घालवले आणि कुरूंच्या सन्मानाने पुन्हा द्वारावतीकडे निघाले.
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः। रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः
रामाला पुढे करून, वृष्णी आणि अंधकांचे महान रथी, कुरूश्रेष्ठांनी दिलेली उज्ज्वल रत्ने घेऊन निघाले.
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा। न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः
रामाने त्या वेळी आपल्या बहिणी सुभद्रेचा सन्मान केला, तिला मिठी मारली आणि द्रौपदीला इथेच राहा असे सांगून, तो बलवान निघून गेला.
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा। तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा
त्या वेळी त्याने आपल्या पितृव्याची पत्नीच्या पायांना वंदन केले आणि निघून गेला; त्यावर प्रसन्न होऊन कुंतीने त्याचा योग्य सन्मान केला.
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः। ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः
तो वृष्णीवीर पांडव आणि नगरातील लोकांनी मोठ्या सन्मानाने गौरविला गेला आणि वृष्णींसह राम द्वारावतीला गेला.
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत। `चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।' उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना
पण वासुदेव मात्र, भारत, पांडवासोबत त्या रम्य इंद्रप्रस्थ नगरीत महान आत्म्यासोबत चौतीस दिवस आनंदाने राहिला.
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः। मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना
तो कीर्तीमान यमुनाकाठी हिंडत, शिकारी करत होता; मुकुटधारी अर्जुनासोबत हरणे आणि रानडुक्करे मारण्यात त्याला आनंद मिळत होता.
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा। जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत्
मग केशवाची प्रिय बहीण सुभद्रेने, पौलोमीपुत्र जयंतासारख्या कीर्तीमान पुत्रास जन्म दिला.
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम्। सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम्
सुभद्रेने दीर्घबाहू, मोठ्या छातीचा, वृषभासारख्या डोळ्यांचा, शत्रूंचा नाश करणारा, नरांमध्ये श्रेष्ठ असा वीर अभिमन्यू जन्माला घातला.