लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा। सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः
आज जसे पूर्वी विपृथुच्या वेळी झाले, तसेच सर्व लोकांना समजले; त्याने समजावून आणि परवानगी देऊन भद्रेबरोबर एकत्र झाला.
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना। अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम्
पक्षीराजाच्या उत्तम ध्वजधारीने, आपल्या बहिणीला राजाधिराज पांडवाला, म्हणजे अर्जुनाला, देण्याची इच्छा केली.
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम्। भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम्
पांडवश्रेष्ठ अर्जुनाचा योग्य सन्मान करून, भद्रेबरोबर बिभत्सु म्हणजे अर्जुनाला व्रजिन या नगरात पाठवले.
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः।' श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम्
सर्व नगरवासी सर्वत्र असे बोलू लागले; हे ऐकून कमळनयन कृष्ण आपल्या श्रेष्ठ नगरीत पोहोचला.
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा। `यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः
पांडवश्रेष्ठ अर्जुन इंद्रप्रस्थात गेला होता; खांडवप्रस्थात जायचे ठरवून केशवाने चर्चा केली.
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः। तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ
मधुसूदनाने प्रथम आहुक राजाचा सन्मान केला; तसेच विपृथु, अक्रूर, संकर्षण आणि विदूरथ यांचा देखील मान केला.
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः। संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः
त्यांनी आधीच सन्मानित केलेल्यांबरोबर चर्चा केली; संकर्षणाशी बोलून, त्या महान मनाच्या व्यक्तीला परवानगी मिळाली.
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः। अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम्
वृष्णिराजाच्या संमतीने, जनार्दन आनंदित होऊन, चर्चा आणि परवानगी घेतल्यावर सैन्याची तयारी केली.
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम्। सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत
मग त्या प्रसिद्ध दाशार्हांच्या रथांवर बसताच, आनंदित वीरांचा सिंहासारखा गजर क्षणातच झाला.
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा। गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः
वृष्णी लोकांनी आपल्या उत्तम घोड्यांना रथांना जोडले, उत्तम वाहनांची तयारी केली आणि मोठ्या आनंदाने हत्तीही सज्ज केले.
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः। भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः
वृष्णी आणि अंधकांच्या मुख्य मंत्र्यांनी, बलवान वीरांनी, भावंडांनी, कुमारांनी आणि शेकडो सैनिकांनी त्यांना वेढा दिला होता.
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः। तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः
शौर्यवान सत्त्यकी मोठ्या सैन्याने सर्व बाजूंनी सुरक्षित होता; तो दानशूर, कीर्तीमान, जगात प्रसिद्ध असा पुरुष तेथे गेला.
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः। अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः
अक्रूर हा वृष्णी वीरांचा सेनापती होता, शत्रूंना जिंकणारा; अनाधृष्ट हा तेजस्वी, आणि उद्धव हा मोठ्या कीर्तीचा तिथे उपस्थित होते.
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः। सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः
उद्धव हा थेट बृहस्पतींचा शिष्य, मोठ्या बुद्धीचा आणि विशाल मनाचा होता; सत्यक, सात्यकी आणि सात्वतांचा कृतवर्मा हेही तिथे होते.
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च। चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च
प्रद्युम्न, साम्ब, निशंकु, शंकुर, पराक्रमी चारुदेष्ण, झिल्ली आणि विपृथु हेही त्यांच्यात होते.
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः। एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा
महाबाहू सारण आणि विद्वानांमध्ये श्रेष्ठ गदासुद्धा, तसेच अनेक वृष्णी, भोज आणि अंधक लोक तिथे होते.
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु। `उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः
वृष्णींच्या प्रमुखांसह ते सर्वजण अनेक भेटवस्तू घेऊन खांडवप्रस्थ येथे पोहोचले.
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः। ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः। पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन्
सिंहगर्जनेसारख्या आवाजात, सुभद्रेला पाहण्यासाठी आलेले, कृष्ण आणि यादवांसह, दीर्घ प्रवासानंतर पांडवांच्या नगरात पोहोचले आणि मोठा आनंद मिळवला.
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम्। प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा
मग युधिष्ठिराने, मागव हा आला आहे हे ऐकून, कृष्णाच्या स्वागतासाठी यमपुत्र दोघांना पाठवले.
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत्। विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम्
त्या दोघांनी मोठ्या वैभवाने वृष्णींच्या सैन्याचे स्वागत केले आणि ते सर्व पताका-ध्वजांनी सजलेल्या खांडवप्रस्थात आले.
संमृष्टसिक्तपन्थानं पुष्पप्रकरशोभितम्। चन्दनस्य रसैः शीतैः पुम्यगन्धैर्निषेवितम्
रस्ते झाडून, पाणी शिंपडून स्वच्छ केले होते, फुलांचे ढीग रचले होते, आणि थंड चंदनाच्या सुवासिक वासांनी ते सुगंधित झाले होते.
दह्यताऽगुरुणा चैव देशे देशे सुगन्धिना। हृष्टपुष्टजनाकीर्णं वणिग्भिरुपशोभितम्
जागोजागी सुगंधी अगरु जाळले होते; आनंदी, समृद्ध लोकांनी आणि व्यापाऱ्यांनी ते शहर भरलेले होते.
प्रतिपेदे महाबाहुः सह रामेण केशवः। वृष्ण्यन्धकैस्तथा भोजैः समेतः पुरुषोत्तमः
महाबाहू कृष्ण, रामासह, वृष्णी, अंधक आणि भोज यांच्यासह, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असा नगरात प्रवेश केला.
संपूज्यमानः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च सहस्रशः। विवेश भवनं राज्ञः पुरन्दरगृहोपमम्
शेकडो नागरिक आणि ब्राह्मणांनी त्यांचा सन्मान केला आणि त्यांनी राजाच्या इंद्राच्या घरासारख्या महालात प्रवेश केला.
युधिष्ठिरस्तु रामेण समागच्छद्यथाविधि। मूर्ध्नि केशवमाघ्राय बाहुभ्यां परिषस्वजे
युधिष्ठिराने रामाशी योग्य रीतीने भेट घेतली, कृष्णाच्या डोक्याचा सुगंध घेतला आणि त्याला दोन्ही हातांनी घट्ट मिठी मारली.
तं प्रीयमाणो गोविन्दो विनयेनाभिपूजयन्। भीमं च पुरुषव्याघ्रं विधिवत्प्रत्यपूजयत्
गोविंदाने आनंदाने, नम्रतेने त्यांचा सन्मान केला आणि पुरुषसिंह भीमाचेही योग्य रीतीने स्वागत केले.
तांश्च वृष्ण्यन्धकश्रेष्ठान्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। प्रतिजग्राह सत्कारैर्यथाविधि यथागतम्
कुन्तीपुत्र युधिष्ठिराने वृष्णि आणि अंधक कुळातील श्रेष्ठ लोकांचे योग्य रीतीने, त्यांच्या येण्याप्रमाणे, आदरपूर्वक स्वागत केले.
गुरुवत्पूजयामास कांश्चित्कांश्चिद्वयस्यवत्। कांश्चिदभ्यवदत्प्रेम्णा कैश्चिदप्यभिवादितः
काहींना त्यांनी वडीलधाऱ्यांसारखे पूजले, काहींना मित्रांसारखे जिव्हाळ्याने भेटले, काहींना प्रेमाने बोलावले, तर काहींनी त्यांना आदराने नमस्कार केला.
ततः पृथा च पार्थाश्च मुदिताः कृष्णया सह। पुण्डरीकाक्षमासाद्य बभूवुर्मुदितेन्द्रियाः
नंतर कुंती, पांडव आणि कृष्णा हे सर्व पद्मनयन श्रीकृष्णाला भेटून अत्यंत आनंदित झाले.
हर्षादभिगतौ दृष्ट्वा संकर्षणजनार्दनौ। बन्धुमन्तं पृथा पार्थं युधिष्ठिरममन्यत
संकर्षण आणि जनार्दन आनंदाने समोर येताना पाहून कुंतीला वाटले की, तिचा पुत्र युधिष्ठिर खरोखरच बंधू-बांधवांनी नटलेला आहे.