यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च। ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः
यमांच्या दोघांनी सन्मान केला म्हणून तो आनंदाने त्यांना मिठी मारली आणि हर्षाने हसला; मग आपल्या भावांसह सर्व ब्राह्मण आणि इतर लोकांना भेटला.
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि। तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च
त्याने नगरातील आणि प्रदेशातील सर्व लोकांचा योग्य तो मान केला; तिथे असलेल्या सर्व तीर्थस्थळांना आणि देवस्थानांना भेट दिली.
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम्। भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत
मग त्याने राजाला आपले सर्व कार्य सांगितले; आणि सर्व भावांना, हे भारत, घडलेली सर्व गोष्ट सांगितली.
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः। पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम्
सर्व ऐकून, धर्मराज युधिष्ठिर या बुद्धिमान राजाने सर्वांच्या समोर अर्जुनाचा सन्मान केला.
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः। न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना
पांडवाने योग्य तो सन्मान दिल्यामुळे, तो प्रसिद्ध राजा परवानगी देताच समाधानी होऊन बसला.
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम्। साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम्
पार्थांनी सुभद्रेला, जी मोठ्या सन्मानास पात्र आणि आनंद वाढवणारी होती, कृष्णाची बहीण म्हणून प्रत्यक्ष लक्ष्मीच समजली.
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च। सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया
स्वतःच्या वागणुकीमुळे सुभद्रा गुरू, सासरे आणि देवर यांच्या मनात अत्यंत प्रिय झाली.
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः। कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा
मग पांडव वीर आणि त्यांची माता कुंती, तसेच कृष्णा, सर्वजण अत्यंत आनंदी झाले.
अथ शुश्राव निर्वृत्ते वृष्णीनां परमोत्सवे। अर्जुनेन हृतां भद्रां शङ्खचक्रगदाधरः
वृष्णींच्या मोठ्या उत्सवानंतर, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या कृष्णाने ऐकले की अर्जुनाने भद्रेला घेऊन गेला आहे.
पुरस्तादेव पौराणां संशयः समजायत। जानता वासुदेवेन वासितो भरतर्षभः
नागरिकांमध्ये शंका निर्माण झाली; पण वासुदेव सर्व जाणून, त्या भारतश्रेष्ठाला समजावले.
लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा। सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः
आज जसे पूर्वी विपृथुच्या वेळी झाले, तसेच सर्व लोकांना समजले; त्याने समजावून आणि परवानगी देऊन भद्रेबरोबर एकत्र झाला.
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना। अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम्
पक्षीराजाच्या उत्तम ध्वजधारीने, आपल्या बहिणीला राजाधिराज पांडवाला, म्हणजे अर्जुनाला, देण्याची इच्छा केली.
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम्। भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम्
पांडवश्रेष्ठ अर्जुनाचा योग्य सन्मान करून, भद्रेबरोबर बिभत्सु म्हणजे अर्जुनाला व्रजिन या नगरात पाठवले.
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः।' श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम्
सर्व नगरवासी सर्वत्र असे बोलू लागले; हे ऐकून कमळनयन कृष्ण आपल्या श्रेष्ठ नगरीत पोहोचला.
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा। `यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः
पांडवश्रेष्ठ अर्जुन इंद्रप्रस्थात गेला होता; खांडवप्रस्थात जायचे ठरवून केशवाने चर्चा केली.
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः। तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ
मधुसूदनाने प्रथम आहुक राजाचा सन्मान केला; तसेच विपृथु, अक्रूर, संकर्षण आणि विदूरथ यांचा देखील मान केला.
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः। संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः
त्यांनी आधीच सन्मानित केलेल्यांबरोबर चर्चा केली; संकर्षणाशी बोलून, त्या महान मनाच्या व्यक्तीला परवानगी मिळाली.
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः। अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम्
वृष्णिराजाच्या संमतीने, जनार्दन आनंदित होऊन, चर्चा आणि परवानगी घेतल्यावर सैन्याची तयारी केली.
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम्। सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत
मग त्या प्रसिद्ध दाशार्हांच्या रथांवर बसताच, आनंदित वीरांचा सिंहासारखा गजर क्षणातच झाला.
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा। गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः
वृष्णी लोकांनी आपल्या उत्तम घोड्यांना रथांना जोडले, उत्तम वाहनांची तयारी केली आणि मोठ्या आनंदाने हत्तीही सज्ज केले.
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः। भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः
वृष्णी आणि अंधकांच्या मुख्य मंत्र्यांनी, बलवान वीरांनी, भावंडांनी, कुमारांनी आणि शेकडो सैनिकांनी त्यांना वेढा दिला होता.
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः। तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः
शौर्यवान सत्त्यकी मोठ्या सैन्याने सर्व बाजूंनी सुरक्षित होता; तो दानशूर, कीर्तीमान, जगात प्रसिद्ध असा पुरुष तेथे गेला.
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः। अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः
अक्रूर हा वृष्णी वीरांचा सेनापती होता, शत्रूंना जिंकणारा; अनाधृष्ट हा तेजस्वी, आणि उद्धव हा मोठ्या कीर्तीचा तिथे उपस्थित होते.
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः। सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः
उद्धव हा थेट बृहस्पतींचा शिष्य, मोठ्या बुद्धीचा आणि विशाल मनाचा होता; सत्यक, सात्यकी आणि सात्वतांचा कृतवर्मा हेही तिथे होते.
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च। चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च
प्रद्युम्न, साम्ब, निशंकु, शंकुर, पराक्रमी चारुदेष्ण, झिल्ली आणि विपृथु हेही त्यांच्यात होते.
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः। एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा
महाबाहू सारण आणि विद्वानांमध्ये श्रेष्ठ गदासुद्धा, तसेच अनेक वृष्णी, भोज आणि अंधक लोक तिथे होते.
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु। `उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः
वृष्णींच्या प्रमुखांसह ते सर्वजण अनेक भेटवस्तू घेऊन खांडवप्रस्थ येथे पोहोचले.
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः। ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः। पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन्
सिंहगर्जनेसारख्या आवाजात, सुभद्रेला पाहण्यासाठी आलेले, कृष्ण आणि यादवांसह, दीर्घ प्रवासानंतर पांडवांच्या नगरात पोहोचले आणि मोठा आनंद मिळवला.
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम्। प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा
मग युधिष्ठिराने, मागव हा आला आहे हे ऐकून, कृष्णाच्या स्वागतासाठी यमपुत्र दोघांना पाठवले.
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत्। विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम्
त्या दोघांनी मोठ्या वैभवाने वृष्णींच्या सैन्याचे स्वागत केले आणि ते सर्व पताका-ध्वजांनी सजलेल्या खांडवप्रस्थात आले.