शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली। गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः
पुरुषश्रेष्ठाच्या आज्ञेने आणि मोठ्या सैन्याच्या बळावर, विपृथुश्रवा नेहमी रैवत पर्वतावर राहायचा.
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः। संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः
वसुदेव परदेशी असताना, तो हलधरासारखा त्या नगरीचा रक्षणकर्ता आणि वाढवणारा झाला.
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः। निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत्
पांडव निघून गेला हे कळताच, विपृथुश्रवा निघाला; आणि नगराचा गोंगाट ऐकून, त्याने आपल्या सैन्याला पुढे जायला सांगितले.
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम्। निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात्
त्या मार्गाने जाताना, त्याने द्वारकेच्या दरवाजातून बाहेर पडणाऱ्या पुरुषश्रेष्ठाला पाहिले, जणू समुद्रातून सूर्यच बाहेर येतोय.
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम्। पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत
तो धनुर्धारी जसा वीजांनी चमकणाऱ्या मेघासारखा दिसत होता, ते पाहून अनर्त्यांच्या सैन्यातील योद्ध्यांना मोठे आश्चर्य वाटले.
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत्। उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी
रथ, हत्ती आणि घोड्यांनी सजलेली ती सैन्यरचना पाहून, शुभ बोलणारी सुभद्रा अत्यंत आनंदाने बोलली.
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम। युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ
हे नरश्रेष्ठ, तुझ्या रथाचा लगाम मी युद्धात धरावा, ही माझी फार दिवसांची इच्छा आहे.
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः। पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम्
हे पार्था, तुझ्यासारख्या तेजस्वी, सामर्थ्यवान आणि पराक्रमी पुरुषाचा सारथी व्हायला मी शिकले आहे.
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः। चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम्
आपली प्रिया असे बोलली तेव्हा तो नरश्रेष्ठ आनंदाने म्हणाला, 'हे भद्रे, हे थकवा न येणारे घोडे पुढे घे, आपण विपृथुच्या सैन्यात जाऊया.'
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः। पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम
हे भद्रे, मी तुझ्या नातलगांवर विजय मिळवण्यासाठी अनेकांशी लढतोय, तेव्हा माझ्या हातातील बळ आणि बाणांचा मारा तू पाहा.
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ। चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम्
भरतवंशातील वाघ पार्थाने असे म्हटल्यावर, भद्रा आनंदाने घोड्यांना पुढे घेऊन गेली आणि ते सैन्यात शिरले.
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम्। अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत
मग मोठ्या पताका आणि वाद्यांनी गजरलेली, आनंदी झालेली विपृथुची फौज पार्थामागे निघाली.
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः। किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम्
अनेक प्रकारच्या उत्तम रथांवर बसलेले, वेगवान आणि बलवान घोड्यांनी ओढलेले, त्यांनी धनंजयाला चौफेर वेढले आणि बाणांचा मारा सुरू केला.
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित्। आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः
शत्रूंच्या नगरांचा विजेता, दिव्य अस्त्रांचे जाणकार, त्याने दिव्य अस्त्राने त्यांच्या अस्त्रांना रोखले आणि आपल्या बाणांनी आकाश भरून टाकले.
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च। चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च
महाबाहू अर्जुनाने त्यांच्या बाणांना, मुकुटांना, अंगदांना, तसेच त्यांच्या धनुष्यबाणांना, तीक्ष्ण बाणांनी छेदले.
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च। अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः
शत्रूंचा नाश करण्याच्या इच्छेने पार्थाने त्यांच्या रथांची जुवी, धुरा, ध्वजस्तंभ आणि विविध यंत्रे तीक्ष्ण बाणांनी छेदून टाकली.
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान्। कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत्
पार्थाने मोठ्या रथी वीरांना धनुष्य, कवच आणि रथांशिवाय केले आणि आनंदाने आपल्या प्रिय व्यक्तीला सर्वांना दाखवले.
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत्। अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम्
हे अद्भुत दृश्य पाहून सुभद्राने पार्थाला म्हटले, 'माझी इच्छा पूर्ण झाली. तुला शुभेच्छा असो, पार्था, आता हवे तसे जा.'
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम्। त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत
पांडुपुत्राने आपली सेना अडवली आहे हे पाहून विपृथु घाईने पुढे आला आणि म्हणाला, 'इथेच थांबा!'
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः। सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः
तेव्हा सेनापतीच्या आज्ञेवर यदवांनी पुढे जाणे थांबवले, जणू समुद्रातील मोठ्या लाटा किनाऱ्याने थांबतात, जरी वारा त्यांना ढकलत असला तरी.
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः। अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे
मग श्रेष्ठ पुरुष आपल्या उत्तम रथातून पटकन खाली उतरला, नरव्याघ्राजवळ गेला आणि आनंदाने त्याला मिठी मारली.
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव। निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात्
तो पार्थाजवळ येऊन म्हणाला, 'तू शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्याजवळ किती काळ राहिलास, हे मला माहीत आहे.'
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया। सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः
'सुभद्रेसाठी तू जे काही केलेस, त्यातले काहीही मला अज्ञात नाही; तुझ्या विनंतीने प्रसन्न होऊन जनार्दनाने तुला मदत केली.'
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय। बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च
'धनंजया, जेव्हा तू इथे यतीच्या वेशात राहिलास, तेव्हा राम आणि महेंद्राचा धाकटा भाऊ तुझा मित्र झाला.'
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः। अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय
'मधुसूदन नेहमी मला आपला सल्लागार मानायचा, फक्त सुभद्रा आणि तुझ्या बाबतीत, प्रिय धनंजया.'
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम्। इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः
'ही दिव्य आणि सर्व अस्त्रांनी युक्त अशी रथ आणि ही साथ, गदाधराच्या मोठ्या भावाने खास तुझ्यासाठी दिली.'
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः। दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह
'मग वृष्णिकुलाचा आनंदवर्धक वीर त्या अंतर्द्वीपात गेला आणि तू, दीर्घकाळ अडवला गेलेला, आपल्या प्रियेसह येथे पोहोचलास.'
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः। आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि
'सर्व भाऊ तुला पाहू देत, जसे देव वज्रधारीला पाहतात, कारण शार्ङ्गधन्वा, दशार्हांचा वृषभ, येथे आला आहे.'
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च। अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय
'संपत्ती आणि रत्ने तुझ्या मागे येतील; सुरक्षित मार्गाने जा आणि सुखी रहा, धनंजया.'
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते
'तुझ्या सर्व दु:खांचा अंत होवो आणि तुझे मित्रांशी पुन्हा मिलन होवो.'