कृष्णायापि तथा भद्रे प्रहर्षं कारयामि ते। पश्चाज्जानामि ते वार्तां मा शोकं कुरु भामिनि
'आणि कृष्णालाही, भद्रे, मी तुझ्या आनंदासाठी हे सांगीन. नंतर तुझी स्थिती जाणून घेईन; दुःख करू नकोस, तेजस्विनी.'
एवमुक्त्वा तु सा माता भद्रायाः प्रियकारिणी। निवेदयामास तदा भद्रामानकदुन्दुभेः
असं सांगून, भद्रेला प्रिय वाटावं म्हणून तिच्या आईनं मग अनकदुंदुभीला हे सांगितलं.
रहस्येकासना तत्र भद्राऽस्वस्थेति चाब्रवीत्। आरामे तु यतिः श्रीमानर्जुनश्चेति नः श्रुतम्
गुप्तपणे भेटून तिनं सांगितलं की भद्रेला तब्येत बरी नाही. आणि बागेत जो यती आहे, तोच तेजस्वी अर्जुन आहे, असं आपल्याला कळलं आहे.
अक्रूराय च कृष्माय आहुकाय च सात्येकः। निवेद्यतां महाप्राज्ञ श्रोतव्यं यदि बान्धवैः
अक्रूर, कृष्ण, आहुक आणि सात्यकी यांना हे सांगावं, शहाण्या; नातेवाईकांना ऐकायचं असेल तर त्यांनी ऐकावं.
वसुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा अक्रूराहुकयोस्तथा। निवेदयित्वा कृष्णेन मन्त्रयामास तैस्तदा
वसुदेवाने हे ऐकून, अक्रूर आणि आहुक यांनाही सांगितलं; मग कृष्णासह त्यांच्याशी चर्चा केली.
इदं कार्यमिदं कृत्यमिदमेवेति निश्चितः। अक्रूरश्चोग्रसेनश्च सात्यकिश्च गदस्तथा
'हेच काम, हेच करायचं,' असं ठरवल्यावर अक्रूर, उग्रसेन, सात्यकी आणि गदासुद्धा तिथे उपस्थित होते.
पृथुश्रवाश्च कृष्णश्च सहिताः शिनिना मुहुः। रुक्मिणी सत्यभामा च देवकी रोहिणी तथा
पृथुश्रवा आणि कृष्ण, शिनी यांच्यासह, रुक्मिणी, सत्यभामा, देवकी आणि रोहिणी हे सर्व एकत्र होते.
वसुदेवेन सहिताः पुरोहितमते स्थिताः। विवाहं मन्त्रयामासुर्द्वादशेऽहनि भारत
वसुदेव यांच्या सोबत, पुरोहिताच्या सल्ल्यानुसार, बाराव्या दिवशी विवाहाची चर्चा सुरू झाली.
अज्ञातं रौहिणेयस्य उद्धवस्य च भारत। विवाहं तु सुभद्रायाः कर्तुकामो गदाग्रजः
रोहिणीपुत्र आणि उद्धव यांना न सांगता, गदाचा मोठा भाऊ, म्हणजेच कृष्ण, सुभद्रेचा विवाह ठरवू इच्छित होता.
महादेवस्य पूजार्थं महोत्सव इति ब्रुवन्। चतुस्त्रिंशदहोरात्रं सुभद्रार्तिप्रशान्तये
महादेवाची पूजा म्हणून मोठा उत्सव जाहीर केला आणि सुभद्रेला आनंद मिळावा म्हणून चवतीस दिवस साजरा करायचे ठरवले.
नगरे घोषयास हितार्थं सव्यसाचिनः। इतश्चतुर्थे त्वहनि अन्तर्द्वीपं तु गम्यताम्
सव्यसाचीच्या हितासाठी नगरीत घोषणा केली गेली की, चार दिवसांनी सर्वांनी अंतरद्वीपावर जावे.
सदारैः सानुयात्रैश्च सपुत्रैः सहबाधवैः। गन्तव्यं सर्ववर्मैश्च गन्तव्यं सर्वयादवैः
आपल्या पत्नी, परिवार, मुले आणि भावांसह, सर्व योध्दे आणि सर्व यादवांनी तिथे जायचे होते.
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथा चक्रुश्च सर्वशः। ततः सर्वदशार्हाणामन्तर्द्वीपे च भारत
सर्वांनी सांगितल्याप्रमाणेच केले; नंतर सर्व दशार्ह अंतरद्वीपावर एकत्र जमले.
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं बभूव परमोत्सवः। कृष्णरामाहुकाक्रूरप्रद्युम्नशिनिसत्यकाः
चवतीस दिवस मोठा उत्सव झाला, त्यात कृष्ण, राम, आहुक, अक्रूर, प्रद्युम्न, शिनी आणि सात्यकी सहभागी झाले.
समुद्रं प्रययुर्हृष्टाः कुकुरान्धकवृष्णयः। युक्तयन्त्रपताकाभिर्वृष्णयो ब्राह्मणैः सह
कुकुर, अंधक आणि वृष्णि आनंदाने समुद्राकडे निघाले; वृष्णि लोक ब्राह्मणांसह, रथ आणि पताका घेऊन गेले.
समुद्रं प्रययुर्नौभिः सर्वे पुरनिवासिनः। ततस्त्वरितमागत्य दाशार्हगणपूजितम्
सर्व नगरवासी नौकांनी समुद्राकडे गेले; तेव्हा लवकरच पोहोचून दशार्हांनी त्यांचे स्वागत केले.
सुभद्रा पुण्डरीकाक्षमब्रवीद्यतिशासनात्। कृत्यवान्द्वादशाहानि स्थाता स भगवानिह
सुभद्रेला, ऋषीच्या आज्ञेने, कमळासारख्या डोळ्यांच्या कृष्णाला सांगितले: 'बारा दिवस भगवंताने येथे राहून सर्व विधी करावे लागतील.'
तिष्ठतस्तस्य कः कुर्यादुपस्थानविधिं सदा। तमुवाच हृषीकेशः कस्त्वदन्यो विशेषतः
'तो येथे असताना त्याची सेवा नेहमी कोण करेल?' असे तिने विचारले. हृषीकेश म्हणाले, 'हे विशेष, तुझ्याशिवाय दुसरे कोण?'
तमृषिं प्रत्युपस्थातुमितो नार्हति माधवि। त्वमेवास्मन्मतेनाद्य महर्षेर्वशवर्तिनी
'माधवी, या ठिकाणी त्या ऋषीची सेवा करण्यास दुसरी कोणीही योग्य नाही; आज आमच्या मते, तूच त्या महर्षीच्या इच्छेनुसार सेवा कर.'
कुरु सर्वाणि कार्याणि कीर्तिं धर्ममवेक्ष्य च। तस्य चातिथिमुख्यस्य सर्वेषां च तपस्विनाम्
'कृती करताना कीर्ती आणि धर्म लक्षात ठेवून, त्या मुख्य पाहुण्याची आणि सर्व तपस्व्यांची योग्य सेवा कर.'
संविधानपरा भद्रे भव त्वं वशवर्तिनी
'हे शुभे, सर्व व्यवस्था नीट कर आणि नम्र राहा.'
एवमादिश्य भिक्षां च भद्रां च मधुसूदनः। ययौ शङ्खप्रणादेन भेरीणां निस्वनेन च
अशी आज्ञा देऊन आणि तिला परवानगी देऊन, मधुसूदन शंख आणि ढोल यांच्या गजरात निघून गेला.
ततस्तु द्वीपमासाद्य दानधर्मपरायणाः। उग्रसेनमुखाश्चान्ये विजहुः कुकुरान्धकाः
नंतर ते सर्व दानधर्माला वाहिलेले, उग्रसेन व इतरांच्या नेतृत्वाखाली, अंतरद्वीपावर पोहोचले आणि कुकुर, अंधक आनंदले.
पटहानां प्रणादैश्च भेरीणां निस्वनेन च। सप्तयोजनविस्तार आयतो दशयोजनम्
पटाह आणि ढोल यांच्या गजरात, सात योजन रुंद आणि दहा योजन लांब असे ते द्वीप निनादाने भरून गेले.
बभूव स महाद्वीपः सपर्वतमहावनः। सेतुपुष्करिणीजालैराक्रीडः सर्वसात्वताम्
तो मोठा द्वीप, त्यावरचे डोंगर आणि घनदाट जंगलं, सर्व सात्वतांसाठी कमळांच्या तलावांनी सजलेला खेळाचा परिसर झाला.
वापीपल्वलसङ्घैश्च काननैश्च मनोरमैः। वासुदेवस्य क्रीडार्थं योग्यः सर्वप्रहर्षतः
अनेक तळी, पाणथळ जागा आणि रम्य बागा यामुळे तो प्रदेश वासुदेवाच्या आनंदासाठी अगदी योग्य ठरला आणि सर्वांना आनंद मिळाला.
कुकुरान्धकवृष्णीनां तथा प्रियकरस्तदा। बभूव परमोपेतस्त्रिविष्टप इवापरः
त्या काळी तो प्रदेश कुकुर, अंधक आणि वृष्णी यांना फारच प्रिय वाटू लागला, जणू काही तो दुसरं स्वर्गच आहे असं भासू लागलं.
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं दानधर्मपरायणाः। उग्रसेनमुखाः सर्वे विजहुः कुकुरान्धकाः
चौतीस दिवस आणि रात्री उग्रसेन यांच्या नेतृत्वाखाली सर्व कुकुर आणि अंधक लोक दानधर्मात मन लावून राहिले.
विचित्रमाल्याभरणाश्चित्रगन्धानुलेपनाः। विहाराभिगताः सर्वे यादवा हर्षसंयुताः
सर्व यादव सुंदर फुलांच्या माळा, दागिने घालून, सुगंधी उटणे लावून, आनंदाने फिरायला आले.
सुनृत्तगीतवादित्रै रममाणास्तदाऽभवन्। प्रतियाते दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि। सुभध्रोद्वाहनं पार्थः प्राप्तकालममन्यत
तेव्हा सुंदर नृत्य, गाणी आणि वाद्यांच्या गजरात सर्वजण आनंदात होते; पण दशार्हांमध्ये श्रेष्ठ असलेला शार्ङ्गधन्वा निघून गेल्यावर, पार्थाने सुभद्रेच्या विवाहाचा योग्य काळ समजला.