पुण्याहं वाच्यतां तात गोसहस्रं प्रदीयताम्। ग्राममुख्याश्च विप्रेभ्यो दीयन्तां बहुदक्षिणाः
शुभ दिवस जाहीर करा, प्रिय, आणि हजार गायी द्या; गावचे प्रमुखही ब्राह्मणांना भरपूर दान द्यावेत.
अङ्गदे मकुटं क्षत्तर्हस्ताभरणमानय। मुक्तावलीश्च हारं च निष्काणि कटकानि च
कक्षपाला, मुकुट, हातातील दागिने, मोत्यांच्या माळा, हार, सुवर्ण नाणे आणि कडे आण.
कटिबन्धश्च सूत्रं च तथोदरनिबन्धनम्। अष्टोत्तरसहस्रं तु ब्राह्मणाधिष्ठिता गजाः
कंबरपट्टा, जानवे आणि पोटाभोवती बांध, असे एक हजार आठ हत्ती, ब्राह्मणांच्या उपस्थितीत उभे होते.
जाह्नवीसलिलं शीघ्रमानीयन्तां पुरोहितैः। अभिषेकोदकक्लिन्नं सर्वाभरणभूषितम्
पुरोहितांनी लवकरच गंगेचे पाणी आणावे, सर्व दागिन्यांनी सजवलेल्या राजाच्या अभिषेकासाठी.
औपवाह्योपरिगतं दिव्यचारमरवीजितम्। सुवर्णमणिचित्रेण श्वेतच्छत्रेण शोभितम्
तो राजाचा अभिषेकाचा रथावर बसला होता, दिव्य पंख्यांनी वाऱ्यावर, सोन्या-मोत्यांनी सजवलेल्या पांढऱ्या छत्राखाली शोभून दिसत होता.
जयेति द्विजवाक्येनु स्तूयमानं नृपैस्तथा। दृष्ट्वा कुन्तीसुतं ज्येष्ठमाजमीढं युधिष्ठिरम्
ब्राह्मणांनी 'जय' असा घोष केला आणि राजांनीही त्याचे कौतुक केले. कौंतीचा ज्येष्ठ पुत्र, अजातशत्रू युधिष्ठिर सर्वांच्या नजरेस पडला.
प्रीताः प्रीतेन मनसा प्रशंसन्तु परे जनाः। पाण्डोः कृतोपकारस्य राज्यं दत्वा ममैव च
इतर लोकही आनंदाने, मनापासून त्याचे कौतुक करोत, कारण पांडूच्या या पुत्राने मला राज्य दिले आणि मोठे उपकार केले.
प्रतिक्रिया कृतमिदं भविष्यति न संशयः। भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता साधुसाध्वित्यथाब्रुवन्
ही कृती नक्कीच परत मिळेल, यात शंका नाही. भीष्म, द्रोण, कृप आणि विदुर यांनी 'छान केलं, छान केलं' असे म्हटले.
युक्तमेतन्महाभाग कौरवाणां यशस्करम्। शीघ्रमद्यैव राजेन्द्र त्वयोक्तं कर्तुमर्हसि
हे योग्यच आहे, हे महाभागा, कारण यामुळे कौरवांचे नाव उजळेल. राजेंद्र, तू सांगितलेस तसे, हे काम त्वरित करावे.
इत्येवमुक्तो वार्ष्णेयस्त्वरयामास तत्तदा। तथोक्तं धृतराष्ट्रेण कारयामास केशवः
अशा प्रकारे सांगितल्यावर वृष्णिकुळातील कृष्णाने सर्व कामे लवकर उरकली; आणि धृतराष्ट्राने सांगितल्याप्रमाणे केशवाने ते पूर्ण केले.
तस्मिन्क्षणे महाराज कृष्णद्वैपायनस्तदा। आगत्य कुरुभिः सर्वैः पूजितः ससुहृद्गणैः
त्याच क्षणी, हे महाराज, कृष्णद्वैपायन तेथे आले, सर्व कुरू आणि त्यांच्या मित्रांनी त्यांचा सन्मान केला.
मूर्धाभिषिक्तैः सहितो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः। कारयामास विधिवत्केशवानुमते तदा
वेदपारंगत ब्राह्मणांनी मस्तकाभिषेक केल्यानंतर, त्यांनी केशवाच्या संमतीने सर्व विधी नीट पार पाडले.
कृपो द्रोणश्च भीष्मश्च धौम्यश्च व्यासकेशवौ। बाह्लीकः सोमदत्तश्च चातुर्वेद्यपुरस्कृताः
कृप, द्रोण, भीष्म, धौम्य, व्यास, केशव, बाहीक आणि सोमदत्त, हे सर्व चतुर्वेदी ब्राह्मणांच्या पुढे होते.
अभिषेकं तदा चक्रुर्भद्रपीठे सुसंस्कृतम्
त्यांनी त्या शुभ आणि सुंदर सजवलेल्या गादीवर अभिषेक केला.
जित्वा तु पृथिवीं कृत्स्नां वशे कृत्वा नृपान्भवान्। राजसूयादिभिर्यज्ञैः क्रतुभिर्वरदक्षिणैः
तू संपूर्ण पृथ्वी जिंकून, सर्व राजांना आपल्या अधीन करून, राजसूय व इतर यज्ञ मोठ्या दानासह करावेत.
स्नात्वा ह्यवभृथस्नानं मोदतां बान्धवैः सह। एवमुक्त्वा तु ते सर्वे आशीर्भिरभिपूजयन्
अवभृथस्नान करून, आपल्या बंधूंना घेऊन आनंद मानावा; असे सांगून सर्वांनी त्याला आशीर्वाद दिले.
मूर्धाभिषिक्तः कौरव्यः सर्वाभरणभूषितः। जयेति संस्तुतो राजा प्रददौ धनमक्षयम्
कौरव, ज्याच्या मस्तकावर अभिषेक झाला आणि जो सर्व दागिन्यांनी सजला होता, त्याचा जयजयकार झाला आणि राजाने अमाप धन दान केले.
सर्वमूर्धाभिषिक्तैश्च पूजितः कुरनन्दनः। औपवाह्यमथारुह्य श्वेतच्छत्रेण शोभितः
सर्व अभिषेक करणाऱ्यांनी त्याचा सन्मान केला. मग कुरूंचा आनंद, पांढऱ्या छत्राखाली झळकणाऱ्या अभिषेकाच्या रथावर बसला.
रराज राजाभिमतो महेन्द्र इव दैवतैः। ततः प्रदक्षिणीकृत्य नगरं नागसाह्वयम्
जनतेच्या आवडत्या त्या राजाने, देवांमध्ये जसा महेंद्र शोभतो तसा तेज दाखवला; मग नागसाह्वय या नगराची प्रदक्षिणा केली.
प्रविवेश तदा राजा नागरैः पूजितो गृहम्। मूर्धाभिषिक्तं कौन्तेयमभ्यगच्छन्त कौरवाः
मग राजा नगरवासीयांनी सन्मानित होऊन आपल्या घरात गेला; अभिषेक झालेल्या कौन्तेयाकडे कौरव गेले.
गान्धारिपुत्राः शोचन्तः सर्वे ते सह बान्धवैः। ज्ञात्वा शोकं च पुत्राणां धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदं
गांधारीचे पुत्र आणि त्यांचे नातेवाईक सगळे मिळून दुःखात बुडाले. आपल्या मुलांच्या दुःखाची जाणीव होताच, धृतराष्ट्राने असे शब्द उच्चारले.
समक्षं वासुदेवस्य कुरूणां च समक्षतः। अभिषेकस्त्वया प्राप्तो दुष्प्रापो ह्यकृतात्मभिः
वासुदेव आणि सर्व कुरू यांच्या उपस्थितीत, तू असा सन्मान मिळवला आहेस, जो स्वतःवर संयम नसलेल्या लोकांना सहज मिळत नाही.
गच्छ त्वमद्यैव नृप कृतकृत्योऽसि कौरव। आयुः पुरूरवा राजन्नहुषेण ययातिना
राजा, आता आजच तू आपली सर्व कर्तव्ये पूर्ण केलीस. पुरूरवा, नहुष आणि ययातीसारखे तुझे आयुष्यही पूर्ण झाले आहे. म्हणून, आता तू जा.
तत्रैव निवसन्ति स्म खाण्डवे तु नृपोत्तम। राजधानी तु सर्वेषां पौरवाणां महाभुज
खांडव या प्रदेशात पूर्वी उत्तम राजा राहत असे. हेच सर्व पुरूवंशीयांची राजधानी होती.
विनाशितं मुनिगणैर्लोभाद्बुधसुतस्य वै। तस्मात्त्वं खाण्डवप्रस्थं पुरं राष्ट्रं च वर्धय
बुधपुत्राच्या लोभामुळे तिथे ऋषींनी त्या नगरीचा नाश केला होता. म्हणून, आता तू खांडवप्रस्थ नगरी आणि राज्य फुलव.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च कृतलक्षणाः। त्वद्भक्त्या जन्तवश्चान्ये भजन्त्येव पुरं शुभम्
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र – प्रत्येकजण आपापल्या कर्तव्याने ओळखला जातो, आणि तुझ्यावर प्रेम करणारे इतर जीवही या पवित्र नगरीचे पूजन करतात.
पुरं राष्ट्रं समृद्धं वै धनधान्यसमाकुलम्। तस्माद्गच्छस्व कौन्तेय भ्रातृभिः सहितोऽनघ
ती नगरी आणि राज्य धनधान्याने समृद्ध आहे. म्हणून, कुंतीपुत्रा, आपल्या भावांसह तिथे जा, पापरहित आहेस तू.
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं तस्मै सर्वे प्रणम्य च। रथैर्नागैर्हयैश्चापि सहितास्तु पदातिभिः
ते सर्वांनी ती वचने ऐकून, धृतराष्ट्राला वंदन केले आणि मग रथ, हत्ती, घोडे आणि पायदळ घेऊन निघाले.
प्रतस्थिरे ततो घोषसंयुक्तैः स्यन्दनैर्वरैः। तान्दृष्ट्वा नागराः सर्वे भक्त्या चैव प्रतस्थिरे
ते उत्तम रथांमध्ये, वाद्यांच्या गजरात निघाले. त्यांना पाहून सर्व नगरवासीही भक्तीभावाने त्यांच्या मागे निघाले.
गच्छतः पाण्डवैः सार्धं दृष्ट्वा नागपुरालयात्। पाण्डवैः सहिता गन्तुं नार्हतेति च नागरान्
पांडवांसह निघताना, नागपुरातील नागरिकांनी पाहिले आणि म्हणाले, 'आपण पांडवांसोबत जाऊ नये.'