धृतराष्ट्रश्च पाञ्चाल्य त्वया संबन्धमेयिवान्। कृतार्थं मन्यतेत्मानं तथा सर्वेऽपि कौरवाः
पाञ्चाळी, धृतराष्ट्र आता तुझ्याशी नातेसंबंध जुळला आहे असं मानतो आणि त्याला खूप समाधान वाटतं; तसंच सर्व कौरवांनाही.
न तथा राज्यसंप्राप्तिस्तेषां प्रीतिकरी मता। यथा संबन्धकं प्राप्य यज्ञसेन त्वया सह
यज्ञसेन, तुझ्याशी नातेसंबंध जुळल्याचा आनंद त्यांना राज्य मिळण्याइतका नाही, तर त्याहूनही मोठा वाटतो.
एतद्विदित्वा तु भवान्प्रस्थापयतु पाण्डवान्। द्रष्टुं हि पाण्डुपुत्रांश्च त्वरन्ति कुरवो भृशम्
हे जाणून, पांडवांना पाठवावं असं मला वाटतं; कारण कौरवांना पांडुपुत्रांना पाहण्याची फारच घाई झाली आहे.
विप्रोषिता दीर्घकालमेते चापि नरर्षभाः। उत्सुका नगरं द्रष्टुं भविष्यन्ति तथा पृथा
हे उत्तम पुरुष आणि पृथाही खूप दिवस गावाबाहेर होते; त्यांना आणि पृथेला नगर पाहण्याची आतुरता असेल.
कृष्णामपि च पाञ्चालीं सर्वाः कुरुवरस्त्रियः। द्रष्टुकामाः प्रतीक्ष्ते पुरं च विषयाश्च नः
सर्व कुरुकुळातील स्त्रियांना पाञ्चाळी कृष्णेला पाहण्याची खूप इच्छा आहे; आमचं नगर आणि प्रदेशही तिची वाट पाहत आहेत.
स भवान्पाण्डुपुत्राणामाज्ञापयतु मा चिरम्। गमनं सहदाराणामेतदत्र मतं मम
म्हणून, पांडवांना त्यांच्या पत्नींसह लवकर निघण्याची आज्ञा द्यावी, असं मला वाटतं.
निसृष्टेषु त्वया राजन्पाण्डवेषु महात्मसु। ततोऽहं प्रेषयिष्यामि धृतराष्ट्रस्य शीघ्रगान्। आगमिष्यन्ति कौन्तेयाः कुन्ती च सह कृष्णया
राजा, तू या महात्मा पांडवांना पाठवल्यावर, मी धृतराष्ट्राकडे तात्काळ दूत पाठवीन; मग कुंती, कृष्णा आणि पांडव येतील.
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम्। ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो
विदुर, तू आज मला जे सांगितलं आहेस ते अगदी खरं आहे; या नातेसंबंधामुळे मलाही फार आनंद झाला आहे.
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम्। न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा
या महात्मा पांडवांसाठी जाणं योग्यच ठरेल; पण मी स्वतःहून हे बोलणं योग्य वाटत नाही.
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन आणि मद्रीचे दोन्ही पुत्र, हे सर्व जेव्हा योग्य समजतील,
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः। एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ
आणि राम व कृष्ण, हे दोघे धर्म जाणणारे, जेव्हा मान्य करतील, तेव्हा पांडवांनी निघावं; कारण हे दोघे त्यांच्या हितासाठी नेहमी तत्पर आहेत.
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः। यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम्
राजा, आम्ही सर्वजण तुझ्यावर अवलंबून आहोत आणि तुझ्या मागे चालतो; तू प्रेमाने जे सांगशील ते आम्ही नक्की करू.
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम। यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित्
मग वासुदेव म्हणाले, 'मलाही हे जाणं आवडेल; आणि राजा द्रुपद, जो सर्व धर्म जाणतो, त्याला जे योग्य वाटेल तेच व्हावं.'
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः। प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम
जसा वीर, दाशार्ह, श्रेष्ठ पुरुष आणि बलवान याला योग्य वेळ वाटतो, तसंच माझंही ठाम मत आहे.
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम्। तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः
सध्या जसे कुंतीपुत्र माझे आहेत, तसेच पांडव वासुदेवाचे आहेत, यात शंका नाही.
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः। यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर त्यांच्या कल्याणाचा विचार जितका करतो, त्याहून अधिक केशव, हा पुरुषसिंह, त्यांच्या हिताचा विचार करतो.
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः। पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः
मग तो बुद्धिमान पृथेच्या घरात गेला, तिचे पाय स्पर्श केले आणि डोकं झुकवून पृथ्वीला वंदन केलं.
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः
कुंतीने आपला देवर पाहिला आणि पुन्हा पुन्हा दुःखी झाली.
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा। कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता
तुझ्या कृपेने जटुगृहात मरण पावलेले परत आले आहेत; जशी कासव आपल्या पिलांबद्दल नेहमी विचार करते, तशीच ही गोष्ट मान्य करण्यात आली आहे.
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा। तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ
ज्याप्रमाणे काळजीपूर्वक वाढवलेली मुले सुखरूप असतात, तसंच तुझ्या भक्तीमुळे तुझे पुत्र जिवंत आहेत, हे भरतराष्ट्रातील श्रेष्ठ.
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा। तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः
जसा दुसऱ्याच्या घरातील पक्षी नेहमी आपल्या पिलांना सुरक्षित वाढवतो, तसंच बाबा, माझे पुत्र तुझ्या हातून सुरक्षित राहिले आहेत.
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया। अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि
माझ्यावर अनेक संकटे आली, काही तर जीवावरही बेतली; यापुढे काय करावे हे मला माहीत नाही, तूच ते जाण.
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः। अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते
तुझे बलवान पुत्र या जगात कधीही नष्ट होणार नाहीत; लवकरच ते स्वतःच्या राज्यात स्थिर होतील.
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि
सर्वजण आप्तेष्टांसह एकत्र आहेत, माधवी, तू दुःख करू नकोस.
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः। आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम्
पांडव, कृष्ण, विदुर हे बुद्धिमान, द्रौपदी म्हणजे कृष्णा आणि कीर्तीशाली कुंती यांना घेऊन,
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम्। `सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान्
ते सर्व आनंदाने सुवर्णकक्षांनी आणि सुवर्णअंकुशांनी सजलेल्या नागसाह्वय नावाच्या नगरात गेले.
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान्। अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान्
सुवर्णाने मढवलेले, तुटलेल्या मडक्यांच्या तोंडासारखे, मोठ्या अधिकाऱ्यांनी व्यापलेले आणि सर्व शस्त्रांनी सज्ज असे ते ठिकाण होते.
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम्। रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम्
राजाने उत्तम कवच असलेल्या हजार हत्ती आणि सोन्या-मोत्यांनी सजवलेली हजार रथं दिली.
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा। सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम्
त्याने चार घोड्यांच्या उजळत्या पाच रथांसह, सोन्याने मढवलेली आणि सुंदर चामर व माळांनी सजवलेली रथं दिली.
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः। दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्। ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम्
राजाने पन्नास हजार जातीच्या घोड्यांसह, दहा हजार सुंदर दागिन्यांनी सजलेल्या दासी दिल्या; त्यानंतर हजार उत्तम धनुष्यधारी दास दिले.