स चापि प्रतिजग्राह धर्मेण विदुरं ततः। चक्रतुश्च यथान्यायं कुशलप्रश्नसंविदम्
द्रुपदानेही धर्माप्रमाणे विदुराचं स्वागत केलं आणि योग्य रीतीने एकमेकांची कुशलता विचारली.
ददर्श पाण्डवांस्तत्र वासुदेवं च भारत। स्नेहात्परिष्वज्य स तान्पप्रच्छानामयं ततः
तेथे त्याने पांडव आणि वासुदेव यांना पाहिलं; प्रेमाने त्यांना मिठी मारून त्यांची तब्येत विचारली.
तैश्चाप्यमितबुद्दिः स पूजितो हि यथाक्रमम्। वचनाद्धृतराष्ट्रस्य स्नेहयुक्तं पुनःपुनः
त्या अमाप बुद्धी असलेल्या पांडवांनी त्याचा योग्य सन्मान केला; आणि धृतराष्ट्राच्या वतीने, विदुराने वारंवार प्रेमाने त्यांची कुशलता विचारली.
पप्रच्छानामयं राजंस्ततस्तान्पाण्डुनन्दनान्। प्रददौ चापि रत्नानि विविधानि वसूनि च
मग त्याने पांडुपुत्रांची कुशलता विचारली आणि त्यांना विविध रत्ने व धन दिलं.
पाण्डवानां च कुन्त्याश्च द्रौपद्याश्च विशांपते। द्रुपदस्य च पुत्राणां यथा दत्तानि कौरवैः
पांडव, कुंती, द्रौपदी, आणि द्रुपदाच्या मुलांना, जसं कौरवांनी दिलं तसं त्याने दिलं.
प्रोवाच चामितमतिः प्रश्रितं विनयान्वितः। द्रुपदं पाण्डुपुत्राणां सन्निधौ केशवस्य च
मग विदुराने, विनम्रपणे आणि आदराने, पांडव व केशव यांच्या उपस्थितीत द्रुपदाला नम्रपणे सांगितलं.
राजञ्छृणु सहामात्यः सपुत्रश्च वचो मम। धृतराष्ट्रः सपुत्रस्त्वां सहामात्यः सबान्धवः
राजा, तू तुझ्या मंत्र्यांसह आणि मुलांसह माझं बोलणं ऐक; धृतराष्ट्र आपल्या मुलांसह, मंत्र्यांसह आणि नातेवाईकांसह तुला सांगतो.
अब्रवीत्कुशलं राजन्प्रीयमाणः पुनःपुनः। प्रीतिमांस्ते दृढं चापि संबन्धेन नराधिप
तो राजा वारंवार तुझी कुशलता विचारतो आणि या नात्यामुळे तुझ्यावर दृढ प्रेम करतो, हे नराधिपा.
तथा भीष्मः शान्तनवः कौरवैः सह सर्वशः। कुशलं त्वां महाप्राज्ञः सर्वतः परिपृच्छति
तसंच शांतनूचा पुत्र भीष्म, सर्व कौरवांसह, तो महान ज्ञानी, सर्व प्रकारे तुझी कुशलता विचारतो.
भारद्वाजो महाप्राज्ञो द्रोणः प्रियसखस्तव। समाश्लेषमुपेत्य त्वां कुशलं परिपृच्छति
भारद्वाजपुत्र, तो विद्वान द्रोण, तुझा प्रिय मित्र, जवळ येऊन तुला मिठी मारतो आणि तुझी कुशलता विचारतो.
धृतराष्ट्रश्च पाञ्चाल्य त्वया संबन्धमेयिवान्। कृतार्थं मन्यतेत्मानं तथा सर्वेऽपि कौरवाः
पाञ्चाळी, धृतराष्ट्र आता तुझ्याशी नातेसंबंध जुळला आहे असं मानतो आणि त्याला खूप समाधान वाटतं; तसंच सर्व कौरवांनाही.
न तथा राज्यसंप्राप्तिस्तेषां प्रीतिकरी मता। यथा संबन्धकं प्राप्य यज्ञसेन त्वया सह
यज्ञसेन, तुझ्याशी नातेसंबंध जुळल्याचा आनंद त्यांना राज्य मिळण्याइतका नाही, तर त्याहूनही मोठा वाटतो.
एतद्विदित्वा तु भवान्प्रस्थापयतु पाण्डवान्। द्रष्टुं हि पाण्डुपुत्रांश्च त्वरन्ति कुरवो भृशम्
हे जाणून, पांडवांना पाठवावं असं मला वाटतं; कारण कौरवांना पांडुपुत्रांना पाहण्याची फारच घाई झाली आहे.
विप्रोषिता दीर्घकालमेते चापि नरर्षभाः। उत्सुका नगरं द्रष्टुं भविष्यन्ति तथा पृथा
हे उत्तम पुरुष आणि पृथाही खूप दिवस गावाबाहेर होते; त्यांना आणि पृथेला नगर पाहण्याची आतुरता असेल.
कृष्णामपि च पाञ्चालीं सर्वाः कुरुवरस्त्रियः। द्रष्टुकामाः प्रतीक्ष्ते पुरं च विषयाश्च नः
सर्व कुरुकुळातील स्त्रियांना पाञ्चाळी कृष्णेला पाहण्याची खूप इच्छा आहे; आमचं नगर आणि प्रदेशही तिची वाट पाहत आहेत.
स भवान्पाण्डुपुत्राणामाज्ञापयतु मा चिरम्। गमनं सहदाराणामेतदत्र मतं मम
म्हणून, पांडवांना त्यांच्या पत्नींसह लवकर निघण्याची आज्ञा द्यावी, असं मला वाटतं.
निसृष्टेषु त्वया राजन्पाण्डवेषु महात्मसु। ततोऽहं प्रेषयिष्यामि धृतराष्ट्रस्य शीघ्रगान्। आगमिष्यन्ति कौन्तेयाः कुन्ती च सह कृष्णया
राजा, तू या महात्मा पांडवांना पाठवल्यावर, मी धृतराष्ट्राकडे तात्काळ दूत पाठवीन; मग कुंती, कृष्णा आणि पांडव येतील.
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम्। ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो
विदुर, तू आज मला जे सांगितलं आहेस ते अगदी खरं आहे; या नातेसंबंधामुळे मलाही फार आनंद झाला आहे.
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम्। न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा
या महात्मा पांडवांसाठी जाणं योग्यच ठरेल; पण मी स्वतःहून हे बोलणं योग्य वाटत नाही.
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन आणि मद्रीचे दोन्ही पुत्र, हे सर्व जेव्हा योग्य समजतील,
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः। एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ
आणि राम व कृष्ण, हे दोघे धर्म जाणणारे, जेव्हा मान्य करतील, तेव्हा पांडवांनी निघावं; कारण हे दोघे त्यांच्या हितासाठी नेहमी तत्पर आहेत.
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः। यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम्
राजा, आम्ही सर्वजण तुझ्यावर अवलंबून आहोत आणि तुझ्या मागे चालतो; तू प्रेमाने जे सांगशील ते आम्ही नक्की करू.
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम। यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित्
मग वासुदेव म्हणाले, 'मलाही हे जाणं आवडेल; आणि राजा द्रुपद, जो सर्व धर्म जाणतो, त्याला जे योग्य वाटेल तेच व्हावं.'
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः। प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम
जसा वीर, दाशार्ह, श्रेष्ठ पुरुष आणि बलवान याला योग्य वेळ वाटतो, तसंच माझंही ठाम मत आहे.
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम्। तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः
सध्या जसे कुंतीपुत्र माझे आहेत, तसेच पांडव वासुदेवाचे आहेत, यात शंका नाही.
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः। यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर त्यांच्या कल्याणाचा विचार जितका करतो, त्याहून अधिक केशव, हा पुरुषसिंह, त्यांच्या हिताचा विचार करतो.
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः। पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः
मग तो बुद्धिमान पृथेच्या घरात गेला, तिचे पाय स्पर्श केले आणि डोकं झुकवून पृथ्वीला वंदन केलं.
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः
कुंतीने आपला देवर पाहिला आणि पुन्हा पुन्हा दुःखी झाली.
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा। कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता
तुझ्या कृपेने जटुगृहात मरण पावलेले परत आले आहेत; जशी कासव आपल्या पिलांबद्दल नेहमी विचार करते, तशीच ही गोष्ट मान्य करण्यात आली आहे.
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा। तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ
ज्याप्रमाणे काळजीपूर्वक वाढवलेली मुले सुखरूप असतात, तसंच तुझ्या भक्तीमुळे तुझे पुत्र जिवंत आहेत, हे भरतराष्ट्रातील श्रेष्ठ.