भीष्मः शान्तनवो विद्वान्द्रोणश्च भगवानृषिः। `हितं च परमं सत्यमब्रूतां वाक्यमुत्तमम्।' हितं च परमं वाक्यं त्वं च सत्यं ब्रवीषि माम्
शांतनूचा पुत्र भीष्म आणि पूज्य ऋषी द्रोण यांनी हिताचे आणि सत्याचे उत्तम शब्द सांगितले; तूही मला सत्यच सांगतोस.
यथैव पाण्डोस्ते वीराः कुन्तीपुत्रा महारथाः। तथैव धर्मतः सर्वे मम पुत्रा न संशयः
जसे कुंतीपुत्र पांडव हे वीर आणि मोठे रथी आहेत, तसेच माझे सर्व पुत्रही धर्माने तसेच आहेत—याबद्दल शंका नाही.
यथैव मम पुत्राणामिदं राज्यं विधीयते। तथैव पाण्डुपुत्राणामिदं राज्यं न संशयः
जसं हे राज्य माझ्या मुलांसाठी आहे, तसंच हे राज्य पांडूच्या मुलांसाठीही आहे, यात काहीच शंका नाही.
क्षत्तरानय गच्छैतान्सह मात्रा सुसत्कृतान्। तया च देवरूपिण्या कृष्णया सह भारत
क्षत्त, तू जा आणि त्यांना त्यांच्या आईसोबत, योग्य सन्मान देऊन, आणि देवीसारखी दिसणारी कृष्णा हिच्यासह घेऊन ये, हे भारत.
दिष्ट्या जीवन्ति ते पार्था दिष्ट्या जीवति सा पृथा। दिष्ट्या द्रुपदकन्यां च लब्धवन्तो महारथाः
भाग्याने पृथा-पुत्र जिवंत आहेत, भाग्याने कुंती सुद्धा जिवंत आहे, आणि भाग्याने त्या महाशूरांनी द्रुपदकन्येला मिळवलं आहे.
दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्या शान्तः पुरोचनः। दिष्ट्या मम परं दुःखमपनीतं महाद्युते
भाग्याने आपण सगळे सुखी आहोत, भाग्याने पुरोचन शांत झाला आहे, आणि भाग्याने माझं मोठं दुःख दूर झालं आहे, हे महाबळ.
एवमुक्तस्ततः क्षत्ता रथमारुह्य शीघ्रगम्। आगात्कतिपयाहोभिः पाञ्चालान्राजधर्मवित्
असं सांगितल्यावर, क्षत्ताने वेगवान रथावर बसून काही दिवसांतच राजधर्म जाणणाऱ्या पाञ्चालांकडे पोहोचला.
ततो जगाम विदुरो धृतराष्ट्रस्य शासनात्। सकाशं यज्ञसेनस्य पाण्डवानां च भारत
मग विदुराने धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने यज्ञसेन आणि पांडवांकडे जाऊन हजेरी लावली, हे भारत.
समुपादाय रत्नानि वसूनि विविधानि च। द्रौपद्याः पाण्डवानां च यज्ञसेनस्य चैव ह
त्याने द्रौपदी, पांडव आणि यज्ञसेन यांच्यासाठी रत्ने आणि विविध प्रकारचे धन सोबत नेले.
तत्र गत्वा स धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः। द्रुपदं न्यायतो राजन्संयुक्तमुपतस्थिवान्
तेथे पोहोचल्यावर, धर्म जाणणाऱ्या आणि सर्व शास्त्रात निपुण असलेल्या विदुराने नीटपणे आणि योग्य रीतीने राजा द्रुपदाला भेट दिली.
स चापि प्रतिजग्राह धर्मेण विदुरं ततः। चक्रतुश्च यथान्यायं कुशलप्रश्नसंविदम्
द्रुपदानेही धर्माप्रमाणे विदुराचं स्वागत केलं आणि योग्य रीतीने एकमेकांची कुशलता विचारली.
ददर्श पाण्डवांस्तत्र वासुदेवं च भारत। स्नेहात्परिष्वज्य स तान्पप्रच्छानामयं ततः
तेथे त्याने पांडव आणि वासुदेव यांना पाहिलं; प्रेमाने त्यांना मिठी मारून त्यांची तब्येत विचारली.
तैश्चाप्यमितबुद्दिः स पूजितो हि यथाक्रमम्। वचनाद्धृतराष्ट्रस्य स्नेहयुक्तं पुनःपुनः
त्या अमाप बुद्धी असलेल्या पांडवांनी त्याचा योग्य सन्मान केला; आणि धृतराष्ट्राच्या वतीने, विदुराने वारंवार प्रेमाने त्यांची कुशलता विचारली.
पप्रच्छानामयं राजंस्ततस्तान्पाण्डुनन्दनान्। प्रददौ चापि रत्नानि विविधानि वसूनि च
मग त्याने पांडुपुत्रांची कुशलता विचारली आणि त्यांना विविध रत्ने व धन दिलं.
पाण्डवानां च कुन्त्याश्च द्रौपद्याश्च विशांपते। द्रुपदस्य च पुत्राणां यथा दत्तानि कौरवैः
पांडव, कुंती, द्रौपदी, आणि द्रुपदाच्या मुलांना, जसं कौरवांनी दिलं तसं त्याने दिलं.
प्रोवाच चामितमतिः प्रश्रितं विनयान्वितः। द्रुपदं पाण्डुपुत्राणां सन्निधौ केशवस्य च
मग विदुराने, विनम्रपणे आणि आदराने, पांडव व केशव यांच्या उपस्थितीत द्रुपदाला नम्रपणे सांगितलं.
राजञ्छृणु सहामात्यः सपुत्रश्च वचो मम। धृतराष्ट्रः सपुत्रस्त्वां सहामात्यः सबान्धवः
राजा, तू तुझ्या मंत्र्यांसह आणि मुलांसह माझं बोलणं ऐक; धृतराष्ट्र आपल्या मुलांसह, मंत्र्यांसह आणि नातेवाईकांसह तुला सांगतो.
अब्रवीत्कुशलं राजन्प्रीयमाणः पुनःपुनः। प्रीतिमांस्ते दृढं चापि संबन्धेन नराधिप
तो राजा वारंवार तुझी कुशलता विचारतो आणि या नात्यामुळे तुझ्यावर दृढ प्रेम करतो, हे नराधिपा.
तथा भीष्मः शान्तनवः कौरवैः सह सर्वशः। कुशलं त्वां महाप्राज्ञः सर्वतः परिपृच्छति
तसंच शांतनूचा पुत्र भीष्म, सर्व कौरवांसह, तो महान ज्ञानी, सर्व प्रकारे तुझी कुशलता विचारतो.
भारद्वाजो महाप्राज्ञो द्रोणः प्रियसखस्तव। समाश्लेषमुपेत्य त्वां कुशलं परिपृच्छति
भारद्वाजपुत्र, तो विद्वान द्रोण, तुझा प्रिय मित्र, जवळ येऊन तुला मिठी मारतो आणि तुझी कुशलता विचारतो.
धृतराष्ट्रश्च पाञ्चाल्य त्वया संबन्धमेयिवान्। कृतार्थं मन्यतेत्मानं तथा सर्वेऽपि कौरवाः
पाञ्चाळी, धृतराष्ट्र आता तुझ्याशी नातेसंबंध जुळला आहे असं मानतो आणि त्याला खूप समाधान वाटतं; तसंच सर्व कौरवांनाही.
न तथा राज्यसंप्राप्तिस्तेषां प्रीतिकरी मता। यथा संबन्धकं प्राप्य यज्ञसेन त्वया सह
यज्ञसेन, तुझ्याशी नातेसंबंध जुळल्याचा आनंद त्यांना राज्य मिळण्याइतका नाही, तर त्याहूनही मोठा वाटतो.
एतद्विदित्वा तु भवान्प्रस्थापयतु पाण्डवान्। द्रष्टुं हि पाण्डुपुत्रांश्च त्वरन्ति कुरवो भृशम्
हे जाणून, पांडवांना पाठवावं असं मला वाटतं; कारण कौरवांना पांडुपुत्रांना पाहण्याची फारच घाई झाली आहे.
विप्रोषिता दीर्घकालमेते चापि नरर्षभाः। उत्सुका नगरं द्रष्टुं भविष्यन्ति तथा पृथा
हे उत्तम पुरुष आणि पृथाही खूप दिवस गावाबाहेर होते; त्यांना आणि पृथेला नगर पाहण्याची आतुरता असेल.
कृष्णामपि च पाञ्चालीं सर्वाः कुरुवरस्त्रियः। द्रष्टुकामाः प्रतीक्ष्ते पुरं च विषयाश्च नः
सर्व कुरुकुळातील स्त्रियांना पाञ्चाळी कृष्णेला पाहण्याची खूप इच्छा आहे; आमचं नगर आणि प्रदेशही तिची वाट पाहत आहेत.
स भवान्पाण्डुपुत्राणामाज्ञापयतु मा चिरम्। गमनं सहदाराणामेतदत्र मतं मम
म्हणून, पांडवांना त्यांच्या पत्नींसह लवकर निघण्याची आज्ञा द्यावी, असं मला वाटतं.
निसृष्टेषु त्वया राजन्पाण्डवेषु महात्मसु। ततोऽहं प्रेषयिष्यामि धृतराष्ट्रस्य शीघ्रगान्। आगमिष्यन्ति कौन्तेयाः कुन्ती च सह कृष्णया
राजा, तू या महात्मा पांडवांना पाठवल्यावर, मी धृतराष्ट्राकडे तात्काळ दूत पाठवीन; मग कुंती, कृष्णा आणि पांडव येतील.
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम्। ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो
विदुर, तू आज मला जे सांगितलं आहेस ते अगदी खरं आहे; या नातेसंबंधामुळे मलाही फार आनंद झाला आहे.
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम्। न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा
या महात्मा पांडवांसाठी जाणं योग्यच ठरेल; पण मी स्वतःहून हे बोलणं योग्य वाटत नाही.
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन आणि मद्रीचे दोन्ही पुत्र, हे सर्व जेव्हा योग्य समजतील,