द्रुपदः श्वशुरो येषां येषां स्यालाश्च पार्षताः। धृष्टद्युम्नमुखा वीरा भ्रातरो द्रुपदात्मजाः
ज्यांचा डुपद सासरा आहे, पार्षत हे मेहुणे आहेत, आणि धृष्टद्युम्नासारखे वीर, डुपदाचे पुत्र, त्यांचे बंधू आहेत.
चैद्यश्च येषां भ्राता च शिशुपालो महारथः।' सोऽशक्यतां च विज्ञाय तेषामग्रे च भारत। दायाद्यतां च धर्मेण सम्यक्तेषु समाचर
ज्यांचा भाऊ चेडीचा राजा शिशुपाल हा मोठा रथी आहे, त्यांच्या सामर्थ्याची कल्पना करून, हे भारत, तू त्यांच्या बाबतीत योग्य आणि धर्माने वाग.
इदं निर्दिष्टमयशः पुरोचनकृतं महत्। तेषामनुग्रहेणाद्य राजन्प्रक्षालयात्मनः
पुरोचनामुळे झालेले हे मोठे कलंक मी सांगितले आहे; आज त्यांच्या प्रती दया दाखवून, राजा, स्वतःला शुद्ध कर.
तेषामनुग्रहश्चायं सर्वेषां चैव नः कुले। जीवितं च परं श्रेयः क्षत्रस्य च विवर्धनम्
त्यांच्यावर केलेली कृपा आपल्या संपूर्ण कुळासाठीही हितकारक आहे; जीवन हेच सर्वश्रेष्ठ आहे आणि त्यामुळे क्षत्रियांची कीर्ती वाढते.
द्रुपदोऽपि महान्राजा कृतवैरश्च नः पुरा। तस्य संग्रहणं राजन्स्वपक्षस्य विवर्धनम्
डुपद हा मोठा राजा पूर्वी आपला शत्रू होता; पण त्याला आपल्याकडे वळविल्यास, राजा, आपली बाजू अधिक बळकट होईल.
बलवन्तश्च दाशार्हा बहवश्च विशांपते। यतः कृष्णस्ततः सर्वे यतः कृष्णस्ततो जयः
दाशार्ह हे बलवान आणि अनेक आहेत, राजन; जिथे कृष्ण आहे तिथे सर्वजण आहेत, आणि जिथे कृष्ण आहे तिथेच विजय आहे.
यच्च साम्नैव शक्येत कार्यं साधयितुं नृप। को दैवशप्तस्तत्कार्यं विग्रहेण समाचरेत्
राजा, जे काम शांततेने साधता येईल, ते भांडण करून कोण भाग्याने वंचित असलेला माणूस साध्य करायला जाईल?
श्रुत्वा च जीवतः पार्थान्पौरजानपदा जनाः। बलवद्दर्शने हृष्टास्तेषां राजन्प्रियं कुरु
पार्थ जिवंत आहेत हे ऐकून, नगरातील आणि गावातील लोक त्यांना पाहून आनंदित झाले आहेत; राजा, त्यांना जे आवडेल ते कर.
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः। अधर्मयुक्ता दुष्प्रज्ञा बाला मैषां वचः कृथाः
दुर्योधन, कर्ण आणि सुभलपुत्र शकुनी हे अधार्मिक, मूर्ख आणि बालिश आहेत; त्यांचा सल्ला तू ऐकू नकोस.
उक्तमेतत्पुरा राजन्मया गुणवतस्तव। दुर्योधनापराधेन प्रजेयं वै विनङ्क्ष्यति
हे मी पूर्वीही तुझ्या हितासाठी सांगितले आहे, राजा; दुर्योधनाच्या चुकीमुळे प्रजेला नाश येईल.
भीष्मः शान्तनवो विद्वान्द्रोणश्च भगवानृषिः। `हितं च परमं सत्यमब्रूतां वाक्यमुत्तमम्।' हितं च परमं वाक्यं त्वं च सत्यं ब्रवीषि माम्
शांतनूचा पुत्र भीष्म आणि पूज्य ऋषी द्रोण यांनी हिताचे आणि सत्याचे उत्तम शब्द सांगितले; तूही मला सत्यच सांगतोस.
यथैव पाण्डोस्ते वीराः कुन्तीपुत्रा महारथाः। तथैव धर्मतः सर्वे मम पुत्रा न संशयः
जसे कुंतीपुत्र पांडव हे वीर आणि मोठे रथी आहेत, तसेच माझे सर्व पुत्रही धर्माने तसेच आहेत—याबद्दल शंका नाही.
यथैव मम पुत्राणामिदं राज्यं विधीयते। तथैव पाण्डुपुत्राणामिदं राज्यं न संशयः
जसं हे राज्य माझ्या मुलांसाठी आहे, तसंच हे राज्य पांडूच्या मुलांसाठीही आहे, यात काहीच शंका नाही.
क्षत्तरानय गच्छैतान्सह मात्रा सुसत्कृतान्। तया च देवरूपिण्या कृष्णया सह भारत
क्षत्त, तू जा आणि त्यांना त्यांच्या आईसोबत, योग्य सन्मान देऊन, आणि देवीसारखी दिसणारी कृष्णा हिच्यासह घेऊन ये, हे भारत.
दिष्ट्या जीवन्ति ते पार्था दिष्ट्या जीवति सा पृथा। दिष्ट्या द्रुपदकन्यां च लब्धवन्तो महारथाः
भाग्याने पृथा-पुत्र जिवंत आहेत, भाग्याने कुंती सुद्धा जिवंत आहे, आणि भाग्याने त्या महाशूरांनी द्रुपदकन्येला मिळवलं आहे.
दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्या शान्तः पुरोचनः। दिष्ट्या मम परं दुःखमपनीतं महाद्युते
भाग्याने आपण सगळे सुखी आहोत, भाग्याने पुरोचन शांत झाला आहे, आणि भाग्याने माझं मोठं दुःख दूर झालं आहे, हे महाबळ.
एवमुक्तस्ततः क्षत्ता रथमारुह्य शीघ्रगम्। आगात्कतिपयाहोभिः पाञ्चालान्राजधर्मवित्
असं सांगितल्यावर, क्षत्ताने वेगवान रथावर बसून काही दिवसांतच राजधर्म जाणणाऱ्या पाञ्चालांकडे पोहोचला.
ततो जगाम विदुरो धृतराष्ट्रस्य शासनात्। सकाशं यज्ञसेनस्य पाण्डवानां च भारत
मग विदुराने धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने यज्ञसेन आणि पांडवांकडे जाऊन हजेरी लावली, हे भारत.
समुपादाय रत्नानि वसूनि विविधानि च। द्रौपद्याः पाण्डवानां च यज्ञसेनस्य चैव ह
त्याने द्रौपदी, पांडव आणि यज्ञसेन यांच्यासाठी रत्ने आणि विविध प्रकारचे धन सोबत नेले.
तत्र गत्वा स धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः। द्रुपदं न्यायतो राजन्संयुक्तमुपतस्थिवान्
तेथे पोहोचल्यावर, धर्म जाणणाऱ्या आणि सर्व शास्त्रात निपुण असलेल्या विदुराने नीटपणे आणि योग्य रीतीने राजा द्रुपदाला भेट दिली.
स चापि प्रतिजग्राह धर्मेण विदुरं ततः। चक्रतुश्च यथान्यायं कुशलप्रश्नसंविदम्
द्रुपदानेही धर्माप्रमाणे विदुराचं स्वागत केलं आणि योग्य रीतीने एकमेकांची कुशलता विचारली.
ददर्श पाण्डवांस्तत्र वासुदेवं च भारत। स्नेहात्परिष्वज्य स तान्पप्रच्छानामयं ततः
तेथे त्याने पांडव आणि वासुदेव यांना पाहिलं; प्रेमाने त्यांना मिठी मारून त्यांची तब्येत विचारली.
तैश्चाप्यमितबुद्दिः स पूजितो हि यथाक्रमम्। वचनाद्धृतराष्ट्रस्य स्नेहयुक्तं पुनःपुनः
त्या अमाप बुद्धी असलेल्या पांडवांनी त्याचा योग्य सन्मान केला; आणि धृतराष्ट्राच्या वतीने, विदुराने वारंवार प्रेमाने त्यांची कुशलता विचारली.
पप्रच्छानामयं राजंस्ततस्तान्पाण्डुनन्दनान्। प्रददौ चापि रत्नानि विविधानि वसूनि च
मग त्याने पांडुपुत्रांची कुशलता विचारली आणि त्यांना विविध रत्ने व धन दिलं.
पाण्डवानां च कुन्त्याश्च द्रौपद्याश्च विशांपते। द्रुपदस्य च पुत्राणां यथा दत्तानि कौरवैः
पांडव, कुंती, द्रौपदी, आणि द्रुपदाच्या मुलांना, जसं कौरवांनी दिलं तसं त्याने दिलं.
प्रोवाच चामितमतिः प्रश्रितं विनयान्वितः। द्रुपदं पाण्डुपुत्राणां सन्निधौ केशवस्य च
मग विदुराने, विनम्रपणे आणि आदराने, पांडव व केशव यांच्या उपस्थितीत द्रुपदाला नम्रपणे सांगितलं.
राजञ्छृणु सहामात्यः सपुत्रश्च वचो मम। धृतराष्ट्रः सपुत्रस्त्वां सहामात्यः सबान्धवः
राजा, तू तुझ्या मंत्र्यांसह आणि मुलांसह माझं बोलणं ऐक; धृतराष्ट्र आपल्या मुलांसह, मंत्र्यांसह आणि नातेवाईकांसह तुला सांगतो.
अब्रवीत्कुशलं राजन्प्रीयमाणः पुनःपुनः। प्रीतिमांस्ते दृढं चापि संबन्धेन नराधिप
तो राजा वारंवार तुझी कुशलता विचारतो आणि या नात्यामुळे तुझ्यावर दृढ प्रेम करतो, हे नराधिपा.
तथा भीष्मः शान्तनवः कौरवैः सह सर्वशः। कुशलं त्वां महाप्राज्ञः सर्वतः परिपृच्छति
तसंच शांतनूचा पुत्र भीष्म, सर्व कौरवांसह, तो महान ज्ञानी, सर्व प्रकारे तुझी कुशलता विचारतो.
भारद्वाजो महाप्राज्ञो द्रोणः प्रियसखस्तव। समाश्लेषमुपेत्य त्वां कुशलं परिपृच्छति
भारद्वाजपुत्र, तो विद्वान द्रोण, तुझा प्रिय मित्र, जवळ येऊन तुला मिठी मारतो आणि तुझी कुशलता विचारतो.