कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः। ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान्
"कृष्णेसाठी देवही तिच्या विवाहासाठी आले होते. आम्हाला खरी गोष्ट सांगा, कारण या बाबतीत आम्हाला मोठा संशय आहे."
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत्। अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप
"आमच्या या शंकेचा शेवट आमच्या मनाला समाधान देईल का? आणि आम्हाला शुभ भाग्य मिळो, हे शत्रूंचा संहार करणारा!"
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते। इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु
"कृपया सत्य सांगा, कारण सत्य राजांना शोभते. यज्ञ आणि दानात जसे केले तसेच बोलावे, पण कधीही असत्य बोलू नये."
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम। ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः
"शत्रूंचा संहार करणारा, अमरांसारखे तुझे शब्द ऐकून मी नक्कीच योग्य विधीने विवाह करेन."
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते। ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम्
"राजा, तुझे मन दुःखी करू नकोस. पाञ्चालराजा, तुझ्या मनात आनंद असो. तुझी इच्छा नक्कीच पूर्ण झाली आहे, यात शंका नाही."
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः। ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ
"राजा, आम्ही क्षत्रिय आहोत, महात्मा पांडूचे पुत्र. मी ज्येष्ठ कुंतीपुत्र आहे, आणि हे भीमसेन व अर्जुन आहेत."
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि। यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता
"राजसभेत या दोघांनी तुझ्या कन्येला जिंकले. तिथेच यमजुळे आणि कुंती आहेत, जिथे कृष्णा उभी आहे."
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ। पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता
"तुझे मनाचे दुःख दूर होवो, हे नरश्रेष्ठ! आम्ही क्षत्रिय आहोत. तुझी कन्या, जणू कमळासारखी, एका तळ्यातून दुसऱ्या तळ्यात गेली आहे."
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते। भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम्
महाराज, मी तुम्हाला हे सर्व सत्य सांगतो, कारण तुम्ही आमचे गुरु आणि आमचे श्रेष्ठ आश्रय आहात.
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः। प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम्
तेव्हा राजा द्रुपद यांच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू आले आणि तो इतका सुखावला की लगेच युधिष्ठिराला उत्तर देऊ शकला नाही.
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः। अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम्
पण मोठ्या प्रयत्नाने तो आनंद आवरून, शत्रूंना जिंकणारा द्रुपद मग योग्य शब्दांत युधिष्ठिराला उत्तर देतो.
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात्। स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः
मग धर्मात्मा राजाने त्यांना विचारले की, तुम्ही पूर्वी कसे पळून गेला, आणि पांडुपुत्राने सगळे घडलेले त्यांना नीट सांगितले.
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम्। विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम्
कुंतीपुत्राचे बोलणे ऐकून, राजा द्रुपदाने तेव्हा राजा धृतराष्ट्राची निंदा केली.
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्। प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः
त्याने कुंतीपुत्र युधिष्ठिराचे सांत्वन केले आणि उत्तम वक्ता द्रुपदाने त्याला राज्य देण्याचे वचन दिले.
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि। यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत्
मग कुंती, कृष्णा, भीमसेन, अर्जुन आणि दोन्ही जुळे, राजाने सांगितल्याप्रमाणे त्या मोठ्या राजवाड्यात गेले.
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः। प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम्
तेथे राजा यज्ञसेनाने त्यांचा सन्मान केला आणि सर्वजण निश्चिंत झाल्यावर, राजाने आपल्या मुलांसह त्यांच्याशी बोलले.
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः। पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम्
कुरुवंशातील बलवान अर्जुनाने, योग्य दिवशी आणि पद्धतीने माझ्या मुलीचा हात धरावा, आणि त्यासाठी योग्य वेळ ठरवावी.
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः। `ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते
मग धर्मात्मा युधिष्ठिराने राजाला सांगितले, 'माझेही लग्न करणे आवश्यक आहे, राजाधिराज.'
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम। यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश
माझ्या मुलीचा हात तुम्ही योग्य रीतीने धरावा, किंवा वीर, ज्याला योग्य समजता त्याला कृष्णा द्यावी.
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति। एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते
राजा, द्रौपदी आमच्या सर्वांची राणी होईल; हे माझ्या आईने पूर्वी सांगितले होते, राजाधिराज.
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः। पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव
मी आणि भीमसेन अजूनही अविवाहित आहोत, आणि पार्थाने तुमच्या रत्नासारख्या मुलीला जिंकले आहे.
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम्। न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम
राजा, आमचा असा ठराव आहे की मिळालेली प्रत्येक गोष्ट, अगदी जेवणही, आम्ही एकत्र वाटून घेऊ; आणि राजश्रेष्ठ, आम्हाला हा ठराव मोडायचा नाही.
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत्।' सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति। आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान्
जर आपण नियम सोडला, तर मोठा अधर्म होईल; म्हणून धर्माप्रमाणे कृष्णा सर्वांची राणी व्हावी, आणि प्रत्येकाने आपापल्या वेळी अग्निसमोर तिचा हात धरावा.
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन। नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित्
कुरुवंशातील एका पुरुषाला अनेक पत्नी असू शकतात, पण एका स्त्रीचे अनेक पती असावेत असे कुठेही ऐकिवात नाही.
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते।' लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः। कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी
असा धर्म जगात किंवा वेदात कधीही मान्य नाही; धर्मशील असताना, लोक आणि वेद यांच्या विरुद्ध वागू नये. कौंतेय, तुला अशी कल्पना का सुचली?
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम्। पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे
धर्म फार सूक्ष्म आहे, महाराज, आणि त्याचा मार्ग आम्हाला माहीत नाही; म्हणून पूर्वजांनी चाललेल्या मार्गाने आपणही जाऊया.
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः। एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम्
माझ्या तोंडून कधीही खोटं निघत नाही आणि माझं मन अधर्माकडे वळत नाही. माझी आईसुद्धा असंच बोलते, आणि हेच माझ्या मनात आहे.
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम्।' एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्। मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव
रुद्रांनी दाखवलेल्या आश्रमात, व्यासांनी सांगितलेलं मी ऐकलं आहे. हेच खरे धर्म आहे, राजन. तू निःसंशयपणे हे आचरण कर, आणि तुझ्या मनात याबद्दल कधीही शंका ठेवू नकोस.
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः। कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे
कौन्तेय, तू, कुंती आणि माझा मुलगा धृष्टद्युम्न, तुम्ही तिघांनी हे एकत्र बसून बोलावं. उद्या सकाळी आपण त्यानुसार कृती करूया.
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत। अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया
तेव्हा सर्वजण एकत्र जमले आणि चर्चा करू लागले. त्याच वेळी, राजन, द्वैपायन व्यास तिथे अनायासे आले.