ते नर्दमाना इव कालमेघाः कथा विचित्राः कथयांबभूवुः। न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास्ता न च द्विजानां कथयन्ति वीराः
ते सर्व एकमेकांशी गडगडणाऱ्या मेघांसारखे मोठमोठ्याने बोलू लागले, विविध गोष्टी सांगू लागले; त्यांच्या गोष्टी व्यापारी किंवा शूद्रांसाठी नव्हत्या, आणि त्या वीरांनी ब्राह्मणांच्या गोष्टीही बोलल्या नाहीत.
निःसंशयं क्षत्रियपुंगवास्ते यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन्। आशा हि नो व्यक्तमियं समृद्धा मुक्तान्हि पार्थाञ्शृणुमोऽग्निदाहात्
हे राजन, नक्कीच ते श्रेष्ठ क्षत्रिय युद्धाच्या गोष्टी करत होते, जशा फक्त योद्धेच करतात; आपली आशा खरीच पूर्ण झाली आहे, कारण आपल्याला कळतंय की पार्थांनी त्या आगीतून सुटका केली.
यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश्च सज्यं कृतं तेन तथा प्रसह्य। यथा हि भाषन्ति परस्परं ते छन्ना ध्रुवं ते प्रचरन्ति पार्थाः
जसं लक्ष्य भेदलं जातं आणि धनुष्य सज्ज केलं जातं, तसंच त्यांनी ठामपणे वागलं; आणि ज्या पद्धतीने ते एकमेकांशी बोलत होते, त्यावरून पार्थ हे नक्कीच वेष बदलून वावरत आहेत असं दिसतं.
ततः स राजा द्रुपदः प्रहृष्टः पुरोहितं प्रेषायामास तेषाम्। विद्याम युष्मानिति भाषमाणो महात्मानः पाण्डुसुताः स्थ कच्चित्
मग राजा द्रुपद आनंदित झाला आणि त्याने आपल्या पुरोहिताला त्यांच्याकडे पाठवलं, असं सांगत की, 'जा आणि पाहा, हे महान आत्म्याचे पांडूचेच पुत्र आहेत का.'
गृहीतवाक्यो नृपतेः पुरोधा गत्वा प्रशंसामभिधाय तेषाम्। वाक्यं समग्रं नृपतेर्यथाव- दुवाच चानुक्रमविक्रमेण
राजाच्या आज्ञेप्रमाणे पुरोहित गेला, त्यांचं कौतुक केलं आणि मग राजाचा संपूर्ण निरोप योग्य क्रमाने आणि नम्रपणे त्यांना सांगितला.
विज्ञातुमिच्छत्यवनीश्वरो वः पाञ्चालराजो वरदो वरार्हाः। लक्ष्यस्य वेद्धारमिमं हि दृष्ट्वा हर्षस्य नान्तं प्रतिपद्यते सः
पांचाळराजा, या भूमीचा स्वामी, तुम्ही कोण आहात हे जाणून घ्यायची इच्छा बाळगतो, हे योग्य लोकांनो; कारण ज्याने लक्ष्य भेदलं त्याला पाहून त्याचा आनंद मावळत नाही.
आख्यात च ज्ञातिकुलानुपूर्वी पदं शिरःसु द्विषतां कुरुध्वम्। प्रह्लादयध्वं हृदयं ममेदं पाञ्चालराजस्य च सानुगस्य
तुमचं वंश आणि घराणं सांगा; शत्रूंच्या डोक्यावर पाय ठेवा; माझं आणि पांचाळराजा व त्याच्या सोबत्यांचं मन आनंदित करा.
पाण्डुर्हि राजा द्रुपदस्य राज्ञः प्रियः सखा चात्मसमो बभूव। तस्यैष कामो दुहिता ममेयं स्नुषा यदि स्यादिह कौरवस्य
पांडू राजा हा द्रुपद राजाचा प्रिय मित्र आणि समकक्ष होता; त्याची इच्छा अशी आहे की माझी मुलगी कौरवांच्या घराण्यात सून म्हणून जावी.
अयं हि कामो द्रुपदस्य राज्ञो हृदि स्थितो नित्यमनिन्दिताङ्गाः। यदर्जुनो वै पृथुदीर्घबाहु- र्धर्मेण विन्देत सुतां ममैताम्
द्रुपद राजाच्या मनात नेहमीच अशी इच्छा आहे, हे निष्पाप लोकांनो, की अर्जुन, रुंद आणि दीर्घ भुजांचा, धर्माने माझ्या मुलीला जिंकावा.
कृतं हि तत्स्यात्सुकृतं ममेदं यशश्च पुण्यं च हितं तदेतत्। अथोक्तवाक्यं हि पुरोहितं स्थितं ततो विनीतं समुदीक्ष्य राजा
हे घडलं तर माझ्यासाठी मोठं पुण्य आणि कीर्ती मिळेल, आणि हेच माझं हित आहे; पुरोहिताने आपलं बोलणं संपवल्यावर, राजा त्याच्याकडे विनम्रपणे पाहून बोलला.
समीपतो भीममिदं शशास प्रदीयतां पाद्यमर्ध्यं तथाऽस्मै। मान्यः पुरोधा द्रुपदस्य राज्ञ- स्तस्मै प्रयोज्याऽभ्यधिका हि पूजा
राजाने जवळ असलेल्या भीमाला सांगितलं, 'त्यांना पाय धुण्यासाठी पाणी आणि उत्तम आसन द्या; द्रुपद राजाचे पुरोहित आदरास पात्र आहेत, त्यांना विशेष सन्मान द्या.'
भीमस्ततस्तत्कृतवान्नरेन्द्र तां चैव पूजां प्रतिगृह्य हर्षात्। सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच
मग भीमाने तसंच केलं, आणि पुरोहिताने आनंदाने तो सन्मान स्वीकारला; तेव्हा तो पुरोहित आरामात बसला असताना, युधिष्ठिराने त्याला असे विचारले.
पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा स्वधर्मदृष्टेन यथा न कामात्। प्रदिष्टशुंल्का द्रुपदेन राज्ञा सा तेन वीरेण तथाऽनुवृत्ता
पांचाळराजाने आपल्या धर्मानुसार, इच्छेने नव्हे, मुलगी दिली. द्रुपद राजाने वधूमूल्य ठरवले होते आणि त्या पराक्रमी पुरुषाला ती मुलगी दिली.
न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा न चापि शीले न कुले न गोत्रे। कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण विद्धेन लक्ष्येण हि सा विसृष्टा
तेथे कुणाच्याही जाती, स्वभाव, घराणे किंवा कुळ याचा विचार केला गेला नाही; कारण जो धनुष्य बांधून, लक्ष्य भेदू शकला, त्यालाच ती मुलगी दिली गेली.
सेयं तथाऽनेन महात्मनेह कृष्णा जिता पार्थिवसङ्घमध्ये। नैवं गते सौमकिरद्य राजा सन्तापमर्हत्यसुखाय कर्तुम्
अशा प्रकारे, या महात्म्याने राजांच्या सभेत कृष्णा जिंकली. म्हणून, सौमक, आज राजाने दुःख मानू नये किंवा स्वतःच्या सुखासाठी काही करावे असे कारण नाही.
कामश्च योऽसौ द्रुपदस्य राज्ञः स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य। संप्राप्यरूपां हि नरेन्द्रकन्या- मिमामहं ब्राह्मण साधु मन्ये
द्रुपद राजाची जी इच्छा होती, तीही पूर्ण होईल; अशी सुंदर राजकन्या मिळाल्याने, हे ब्राह्मण, मला हे अत्यंत योग्य वाटते.
न तद्धनुर्मन्दबलेन शक्यं मौर्व्या समायोजयितुं तथाहि। न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम्
ते धनुष्य दुर्बलाने बांधता येत नव्हते, तसेच शस्त्रविद्येत निपुण नसलेल्या किंवा सामर्थ्यहीनाने लक्ष्य भेदता येत नव्हते.
तस्मान्न तापं दुहितुर्निमित्तं पाञ्चालराजोऽर्हति कर्तुमद्य। न चापि तत्पातनमन्यथेह कर्तुं हि शक्यं भुवि मानवेन
म्हणून, आज पांचाळराजाने आपल्या मुलीमुळे दुःखी व्हावे असे काहीच कारण नाही; आणि ते लक्ष्य पृथ्वीवरील कोणत्याही माणसाने दुसऱ्या प्रकारे पाडता आले नसते.
एवं ब्रुवत्येव युधिष्ठिरे तु पाञ्चालराजस्य समीपतोऽन्यः। तत्राजगामाशु नरो द्वितीयो निवेदयिष्यन्निह सिद्धमन्नम्
युधिष्ठिर असे बोलत असताना, पांचाळराजाच्या बाजूने दुसरा एक मनुष्य वेगाने आला, आणि सिद्ध अन्नाची बातमी सांगण्यासाठी पुढे गेला.
जन्यार्थमन्नं द्रुपदेन राज्ञा विवाहहेतोरुपसंस्कृतं च। तदाप्नुवध्वं कृतसर्वकार्याः कृष्णा च तत्रैतु चिरं न कार्यम्
पांचाळराजा द्रुपदाने पाहुण्यांसाठी आणि विवाहासाठी अन्न तयार केले होते; आता सर्व कामे पूर्ण झाल्यावर, ते अन्न घ्या आणि कृष्णा तिथे लवकर यावी.
इमे रथाः काञ्चनपद्मचित्राः सदश्वयुक्ता वसुधाधिपार्हाः। एतान्समारुह्य परैत सर्वे पाञ्चालराजस्य निवेशनं तत्
हे सोन्याच्या कमळांनी सजवलेले, उत्तम घोड्यांनी जोडलेले आणि राजांना शोभणारे रथ आहेत; सर्वांनी हे रथ चढा आणि पांचाळराजाच्या निवासस्थानी चला.
ततः प्रयाताः कुरुपुंगवास्ते पुरोहितं तं परियाप्य सर्वे। आस्थाय यानानि महान्ति तानि कुन्ती च कृष्णा च सहैकयाने
मग ते कुरुकुळातील श्रेष्ठ सर्वजण, पुरोहितासह, त्या मोठ्या रथांवर बसले; कुंती आणि कृष्णा एकाच रथात बसल्या.
स्त्रीभिः सुगन्धाम्बरमाल्यदानै- र्विभूषिता आभरणैर्विचित्रैः। माङ्गल्यगीतध्वनिवाद्यघोषै- र्मनोहरैः पुण्यकृतां वरिष्ठैः
सुगंधी वस्त्रे, फुले, विविध दागिने घातलेली, मंगल गीतांच्या आणि वाद्यांच्या गोड आवाजात, पुण्यवंत स्त्रियांनी सजवलेली मंडळी—
संगीयमानाः प्रययुः प्रहृष्टा दीपैर्ज्वलद्भिः सहिताश्च विप्रैः
त्या सर्व आनंदाने, प्रज्वलित दिवे आणि ब्राह्मणांसह, पुढे निघाल्या.
स वै तथोक्तस्तु युधिष्ठिरेण पाञ्चालराजस्य पुरोहितोऽग्र्यः। सर्वं यथोक्तं कुरुनन्दनेन निवेदयामास नृपाय गत्वा
युधिष्ठिराने सांगितल्याप्रमाणे, पांचाळराजाचा मुख्य पुरोहित गेला आणि कुरुपुत्राने सांगितलेले सर्व शब्द राजाला सांगितले.
श्रुत्वा तु वाक्यानि पुरोहितस्य यान्युक्तवान्भारत धर्मराजः। जिज्ञासयैवाथ कुरूत्तमानां द्रव्याण्यनेकान्युपसंजहार
पुरोहिताने धर्मराज युधिष्ठिराने सांगितलेली वचने ऐकून, पांचाळराजाने कुरुकुळातील श्रेष्ठांची इच्छा जाणून घेण्यासाठी अनेक वस्तू आणल्या.
फलानि माल्यानि च संस्कृतानि वर्माणि चर्माणि तथाऽऽसनानि। गाश्चैव राजन्नथ चैव रज्जू- र्बीजानि चान्यानि कृषीनिमित्तम्
फळे, तयार केलेली फुले, कवच, ढाली, आसने, गायी, दोऱ्या आणि शेतीसाठी लागणारी बियाणे, हे सर्व राजाने आणले.
अन्येषु शिल्पेषु च यान्यपि स्युः सर्वाणि कृत्यान्यखिलेन तत्र। क्रीडानिमित्तान्यपि यानि तत्र सर्वाणि तत्रोपजहार राजा
इतर सर्व कलांसाठी लागणाऱ्या वस्तू, सर्व कामांची पूर्ण तयारी, आणि खेळासाठी लागणाऱ्या सर्व वस्तू राजाने आणून दिल्या.
वर्माणि चर्माणि च भानुमन्ति खड्गा महान्तोऽश्वरथाश्च चित्राः। धनूंषि चाग्र्याणि शराश्च चित्राः शक्त्यृष्टयः काञ्चनभूषणाश्च
चमकदार कवच, ढाली, मोठी तलवारी, सुंदर घोडे व रथ, उत्तम धनुष्य, सजवलेले बाण, भाले, शूल आणि सोन्याने मढवलेली शस्त्रे—
प्रासा भुशुण्ड्यश्च परश्वधाश्च सांग्रामिकं चैव तथैव सर्वम्। शय्यासनान्युत्तमवस्तुवन्ति तथैव वासो विविधं च तत्र
भाले, गदा, कुऱ्हाडी, युद्धासाठी लागणारी सर्व शस्त्रे, उत्तम गाद्या व आसने, आणि विविध वस्त्रे हे सर्व तिथे होते.