बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा। वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत
भीम आणि राक्षस यांच्या हातांच्या घावांनी उठणाऱ्या आवाजामुळे संपूर्ण वेत्रकीया नगरी घाबरून गेली.
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत। पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात्
त्यांच्या प्रचंड ताकदीमुळे तिथली जमीन थरथरू लागली आणि त्यांच्या रागामुळे झाडे व वेलींना चुरडून टाकले.
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ। गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः
दोन्ही वीर, एकमेकाचा वध करण्याच्या इच्छेने, डोंगर, डोंगरशिखरे आणि वरून पडलेले मोठे दगड एकमेकांवर फेकू लागले.
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा। आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम्
एकमेकांना मारताना त्यांनी लांबी व रुंदी अशा दोन योजनांच्या परिसरातले सर्व काही चुरडून टाकले.
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम्। चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम्
युद्धात वेडसर झालेल्या त्या दोघांनी झाडे, दगड, गवत, झुडपे आणि वेलींना साफ करून पृथ्वीला जणू कासवाच्या पाठीसारखे करून टाकले.
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ। ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः
कुरूंच्या श्रेष्ठ भीम आणि तो राक्षस काही काळ समसमान लढले; मग कुरूश्रेष्ठ भीमाने राक्षसाचा नाश करण्याचा निर्धार केला.
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम्। नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम्
भीमाने दात किटकिटवून, ओठ चावून, डोळे झाकून राक्षसाकडे भीषण कटाक्ष टाकला.
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः। अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च
मग महाबली भीमसेनाने त्याला हलवून, दोन्ही हातांनी घट्ट मिठी मारून पकडले.
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान्। भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः
भीमाने गुडघ्यांनी, कंबरेला, पोटाला, पाठीला आणि छातीला घाव घातले; त्याचे मांड्या, हात आणि हृदय तुटले आणि शरीराचे बंध सैल झाले.
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः। अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः
तो घामाघूम झाला, दीर्घ श्वास घेत होता, डोळे फिरत होते; अंड फुटल्यासारखे आवाज करत, हळू हळू ओरडत आणि धापा टाकत होता.
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः। विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह
तो राक्षस जमिनीवर पडून, काठीने मारलेल्या सापासारखा लोळू लागला आणि त्याच्या मोठ्या शरीराला इकडून तिकडे ओढले गेले.
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा। समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः
शक्तिशाली पांडवाने वेगाने ओढल्यामुळे तो नरभक्षक तीव्र थकव्याने गळून गेला.
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः। निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः
राक्षसाची ताकद कमी होत आहे हे पाहून पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या भीमाने गुडघ्यांनी त्याला जमिनीवर दाबून ठेचले.
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव। बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम्
मग भीमाने गुडघ्याने त्याच्या पाठीवर जोर देऊन, उजव्या हाताने त्याचा गळा घट्ट पकडला.
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः। जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह
डाव्या हाताने कंबरेजवळ वस्त्र पकडून, गुडघा पाठीवर ठेवून पांडवाने मोठा आवाज करत त्याची पाठ मोडली.
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते। भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः
मग, राजन, भीमाने त्या भयंकर राक्षसाला मोडताना त्याच्या तोंडातून रक्त वाहू लागले.
ततः स भग्नपार्श्वाङ्गो नदित्वा भैरवं रवम्। शैलराजप्रतीकाशो गतासुरभवद्बकः
मग तो राक्षस, ज्याचं अंग आणि कणा मोडलेलं होतं, पर्वतासारखा दिसणारा, भीषण आवाज करत मरण पावला.
तेन शब्देन वित्रस्तो जनस्तस्याथ रक्षसः। निष्पपात गृहाद्राजन्सहैव परिचारिभिः
त्या आवाजाने घाबरून, राजन, लोक आणि त्यांचे सेवक राक्षसाच्या घरातून पळून गेले.
बकानुजस्तदा राजन्भीमं शरणमेयिवान्। ततस्तु निहतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं महाबलम्। राक्षसाः परमत्रस्ता भीमं शऱणमाययुः
त्या वेळी, राजन, बकाचा लहान भाऊ भीमाच्या आश्रयाला गेला. मोठा राक्षस मारला गेल्याचं पाहून, उरलेले राक्षसही फार घाबरले आणि भीमाकडे संरक्षण मागायला आले.
तान्भीतान्विगतज्ञानान्भीमः प्रहरतां वरः। सांत्वयामास बलवान्समये च न्यवेशयत्
ते सगळे घाबरलेले आणि गोंधळलेले पाहून, पराक्रमी भीमाने त्यांना धीर दिला आणि त्यांच्याशी एक करार केला.
न हिंस्या मानुषा भूयो युष्माभिरिति कर्हिचित्। हिंसतां हि वधः शीघ्रमेवमेव भवेदिति
"आता पुढे कधीही तुम्ही माणसांना त्रास द्यायचा नाही. जो त्रास देईल, त्याचा मृत्यू लवकरच होईल—हे लक्षात ठेवा," असं त्याने सांगितलं.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तानि रक्षांसि भारत। एवमस्त्विति तं प्राहुर्जगृहुः समयं च तम्
त्याची ही वचने ऐकून, भारत, त्या राक्षसांनी "तसं होऊ द्या" असं उत्तर दिलं आणि तो करार मान्य केला.
सगणस्तु बकभ्राता प्राणमत्पाण्डवं तदा।' ततः प्रभृति रक्षांसि तत्र सौम्यानि भारत। नगरे प्रत्यदृश्यन्त नरैर्नगरवासिभिः
मग बकाचा भाऊ आणि त्याचे साथीदार पांडवांना वाकून नमस्कार करू लागले. त्या वेळेपासून, भारत, त्या नगरातले राक्षस लोकांना सौम्य आणि शांत वाटू लागले.
ततो भीमस्तमादाय गतासुं पुरुषादकम्। `निष्कर्णनेत्रं निर्जिह्वं निःसंज्ञं कण्ठपीडनात्। कुर्वन्बहुविधां चेष्टां पुरद्वारमकर्षत
मग भीमाने तो प्राण गेलेला नरभक्षक, ज्याची कान, डोळे आणि जीभ नव्हती, गुदमरल्यामुळे शुद्ध हरपलेला आणि वेगवेगळ्या हालचाली करत, शहराच्या दरवाजापर्यंत ओढत नेला.
द्वारदेशे विनिक्षिप्य पुरमागात्स मारुतिः। स एव राक्षसो नूनं पुनरायाति नः पुरीम्
तो मृतदेह दरवाजाजवळ ठेवून, वायुपुत्र भीम नगरात गेला. लोकांना वाटलं, "तो राक्षस पुन्हा आपल्या शहरात आला आहे."
सबालवृद्धाः पुरुषा इति भीताः प्रदुद्रुवुः। ततो भीमो बकं हत्वा गत्वा ब्राह्मणवेश्म तत्
मुलं, वृद्ध आणि इतर पुरुष घाबरून पळू लागले. मग भीमाने बकाचा वध करून, ब्राह्मणाच्या घरी गेला.
बलीवर्दौ च शकटं ब्राह्मणाय न्यवेदयत्। तूष्णीमन्तर्गृहं गच्छेत्यभिधाय द्विजोत्तमम्
त्याने ब्राह्मणाला बैल आणि गाडीबद्दल सांगितलं आणि त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला शांतपणे घरात जाऊन बसायला सांगितलं.
मातृभ्रातृसमक्षं च गत्वा शयनमेव च। आचचक्षेऽथ तत्सर्वं रात्रौ युद्धमभूद्यथा
आई आणि भावांसमोर, आपल्या झोपेच्या जागी जाऊन, भीमाने रात्री कसं युद्ध झालं ते सगळं सांगितलं.
ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात्कल्यमेव तु। ददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम्
नंतर, पहाटे लोक नगराबाहेर आले आणि त्यांनी रक्ताने माखलेला, मृत राक्षस जमिनीवर पडलेला पाहिला.
तमद्रिकूटसदृशं विनिकीर्णं भयानकम्। दृष्ट्वा संहृष्टरोमाणो बभूवुस्तत्र नागराः
तो राक्षस पर्वताच्या कड्यासारखा, विखुरलेला आणि भयंकर दिसत होता. हे पाहून नगरातील लोक थक्क झाले आणि अंगावर काटा आला.