शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह। गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम्
शेकडो गाड्यांइतकं अन्न संपवून, भीमाने त्या राक्षसाच्या हातातून पर्वतासारखं मोठं झाड एका हाताने खेचून घेतलं.
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम्। पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम्
भीमसेन हसतच अन्न खाऊन संपवलं, राक्षसाचं अन्न सोडलं आणि शेकडो दही-तुपाचे घडे पिऊन टाकले.
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः। भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम्
पाणी घेऊन तोंड धुऊन, आनंदाने तो दुसऱ्या पर्वतासारखा स्थिर उभा राहिला, आणि समोर मोठं झाड फिरवत येणाऱ्या भयंकर राक्षसाकडे पाहू लागला.
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत्। भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम्
हे पाहून, तो वीर युद्धात उभा राहिला, सिंहासारखी गर्जना केली आणि हातांची टाळी वाजवत मोठा गडगडाट केला.
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम्। उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव
मग भीमसेन रागाने राक्षसाला लढाईसाठी आव्हान दिलं आणि विजेसारख्या आवाजात बोलून त्याला घाबरवलं.
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम। द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि
अरे नीच राक्षसा, कित्येक वर्षे तू दोन पायांचे, चार पायांचे प्राणी आणि इतर अनेक पदार्थ खाऊन आपलं शरीर पुष्ट केलंस.
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि। अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम्
आता माझ्या बाहूंच्या बळावर, तू पुन्हा कधीच खाणार नाहीस; आज माझ्या बाहूंनी चिरडून, तू यमाच्या घरी जाणार आहेस.
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः। निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया
आजपासून वेत्रकीय नगरीतील लोक निर्धास्तपणे झोपतील, कारण मी त्यांच्या गावातील हा काटा कायमचा काढून टाकणार आहे.
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः। मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले
आजच्या युद्धात, मी तुला मारल्यावर, कावळे, कोल्हे आणि गिधाडं तुझं शरीर खातील आणि जमिनीवर ओढत नेतिल.
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया। उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम
असं म्हणून, पार्थ प्रचंड संतापाने बकाचा वध करण्याच्या निर्धाराने त्याच्यावर धावला; आणि बकाही, राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या पार्थावर तुटून पडला.
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम्। पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत्
अत्यंत मोठ्या देहाचा आणि प्रचंड वेगाने, जणू काही पृथ्वी फाडतो आहे असा, तांबूस रंगाचा आणि तांबड्या डोळ्यांचा तो राक्षस भीमसेनावर तुटून पडला.
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम्। भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः
तीन शिखा भुवया करून, दात दाखवत, तो राक्षस फारच संतापला आणि एक झाड उचलले.
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली। क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया
तो बलवान राक्षस भीमाला झाडाने मारण्यासाठी जोरात धावला; पण भीमाने सहजपणे रागाने फेकलेले ते झाड पकडले.
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत। ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली
भीमाने डाव्या हाताने हसत ते झाड पकडले आणि मग तो बलवान पुन्हा अनेक प्रकारची झाडे उचलू लागला.
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे। सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया
रणांगणात बलवान बकाने ती सर्व झाडे भीमसेनावर फेकली; पण भीमाने आपल्या हातातील फांदीने ती सर्व झाडे बाजूला सारली.
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम्।। महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा
त्या झाडांच्या युद्धात झाडांचा संपूर्ण नाश झाला; त्या वेळी बका आणि पांडव यांच्यात मोठे आणि भयंकर युद्ध झाले.
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम्। समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः
मग बकाने आपले नाव मोठ्याने सांगून पांडवावर झडप घातली; तो नरभक्षक प्रचंड वेगाने लढू लागला.
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत। पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात्
त्यांच्या दोघांच्या मोठ्या ताकदीमुळे पृथ्वी थरथरली, आणि क्षणातच त्यांनी मोठमोठ्या झाडे आणि त्यांच्या बुंध्यांचा चुरा केला.
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत्। आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन्
बका वेगाने धावत येऊन भीमाला हातांनी पकडून फेकून दिले; पण फेकला गेलेला भीमसेन पुन्हा हसत उठला.
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले। भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस
भीमाने बकाला घट्ट मिठी मारून जमिनीवर आपटले; मग त्याला सोडून भीम म्हणाला, 'राक्षसा, धीर धर.'
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत्। समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम्
असे म्हणून भीमाने टाळ्या वाजवून 'उठ' असे सांगितले; तेव्हा बका रागाने उडी मारून आणखी मोठा आकार धारण करून उभा राहिला.
विरूपः सहसा तस्थौ2 तर्जयित्वा वृकोदरम्। अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम्
तो अचानक भयंकर रूप धारण करून उभा राहिला आणि वृकोदराला धमकावू लागला; पण भीमसेन त्या भयंकर दिसणाऱ्या राक्षसावर हसला.
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः। जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले
भीमाने मागून त्याला हातांनी पकडले, गुडघ्यांनी दाबले आणि मग त्याला जमिनीवर फेकले.
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम्। स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत्
पुन्हा रागाने भीमाने त्या केवळ रागावर जगणाऱ्या राक्षसाला सोडले, थोडेसे कंबरेला वर करून बकाचे हात पकडले.
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः। उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि
वृकोदराने त्याचे हात पकडून, जलदपणे उचलून हलवले आणि मग त्या बलाढ्याला जमिनीवर फेकले.
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः। उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि
मग रागावलेल्या आणि पराक्रमी भीमाने डाव्या पायाने जमिनीवर पडलेल्या बकाच्या छातीवर जोरात मारले.
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा। तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः
उघड्या तोंडाने, भयंकर दिसणारा आणि लोंबती जीभ असलेला तो राक्षस भीमावर तुटून पडला; पण भीमाने त्याच्या डोक्यावर प्रहार केला.
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा। रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः
अशा प्रकारे त्या बलाढ्य राक्षसाने भीमावर वार केले, तेव्हा भीम, ज्याचा पराक्रम भीषण होता, मोठ्या रागाने भरून गेला.
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम्। तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ
भीमाने त्या राक्षसाचा कमरेला पकडून वर उचलले आणि दोघेही, म्हणजे भीम आणि तो नरभक्षक, एकमेकांना जबरदस्त दडपू लागले.
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः
जणू काही दोन मदमस्त हत्ती एकमेकांना ओढत आहेत, तसे ते दोघे एकमेकांना खेचू लागले.