आत्मनश्च तथा कुन्त्या एकोद्देशे चकार सा। पाण्डवास्तु ततः स्नात्वा शुद्धाः सन्ध्यामुपास्य च
कुन्तीनेही वेगळ्या ठिकाणी स्नान केले. पांडवांनी स्नान करून संध्यावंदन केले आणि ते शुद्ध झाले.
तृषिताः क्षुत्पिपासार्ता जलमात्रेण वर्तयन्। शालिहोत्रस्ततो ज्ञात्वा क्षुधार्तान्पाण्डवांस्तदा
त्यांना तहान आणि भूक लागली होती, म्हणून ते फक्त पाणी पिऊन दिवस काढत होते. त्यावेळी शालिहोत्राने पांडवांना उपाशी पाहिले.
मनसा चिन्तयामास पानीयं भोजनं महत्। ततस्ते पाण्डवाः सर्वे विश्रान्ताः पृथया सह
त्याने मनात मोठ्या प्रमाणात पाणी आणि अन्न मिळवायचे कसे, याचा विचार केला. मग पांडव सर्वजण पृथेसोबत विश्रांती घेत होते.
यथा जतुगृहे वृत्तं राक्षसेन कृतं च यत्। कृत्वा कथा बहुविधाः कथान्ते पाण्डुनन्दनम्
ते सर्वजण जटुगृहात घडलेली घटना आणि राक्षसाने केलेली कृत्ये यांची विविध कथा सांगत होते. अशा अनेक गोष्टी सांगून शेवटी पांडुपुत्राने
कुन्ती राजसुता वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत्। यथा पाण्डुस्तथा मान्यस्तव ज्येष्ठो युधिष्ठिरः
कुन्तीने, राजकन्येने, भीमसेनाला सांगितले, "जसा तुझा वडील पांडू मान्य आहे, तसाच तुझा मोठा भाऊ युधिष्ठिरही मान्य आहे."
अहं धर्मविदाऽनेन मान्या गुरुतरा तव। तस्मात्पाण्डुहितार्थं मे युवराज हितं कुरु
"धर्म जाणणाऱ्यामुळे मी तुझ्यापेक्षा अधिक मान्य आहे. म्हणून पांडूच्या वंशासाठी, युवराजाच्या भल्यासाठी तू जे योग्य आहेस ते कर."
निकृता धार्तराष्ट्रेण पापेनाकृतबुद्धिना। दुष्कृतस्य प्रतीकारं न पश्यामि वृकोदर
"दुर्योधनाने, पापी आणि वाईट हेतूच्या माणसाने, आपल्यावर अन्याय केला आहे. वृषोदर, त्याच्या वाईटपणावर काही उपाय मला दिसत नाही."
तस्मात्कतिपयाहेन योगक्षेमं भविष्यति। क्षेमं दुर्गमिमं वासं वत्स्याम हि यथा वयम्
"म्हणून काही दिवस आपली सुरक्षितता आणि उपजीविका यावरच अवलंबून आहे. आपण या दुर्गम ठिकाणी शक्य तितके सुरक्षित राहूया."
इदमन्यन्महदुःखं धर्मकृच्छ्रं वृकोदर। दृष्ट्वैव त्वां महाप्राज्ञ अनङ्गाभिप्रचोदिता
"हे दुसरे मोठे दुःख आहे, धर्माची कठीण परीक्षा आहे, वृषोदर. तुझ्याकडे पाहून, हे बुद्धिमान, तिच्या इच्छेने तिने तुला निवडले आहे."
युधिष्ठिरं च मां चैव वरयामास धर्मतः। धर्मार्थं देहि पुत्रं त्वं स नः श्रेयः करिष्यति
"तिने धर्माने युधिष्ठिर आणि मलाही निवडले. धर्मासाठी, पुत्र दे, कारण तो आपल्यासाठी कल्याणकारी ठरेल."
प्रतिवाक्यं तु नेच्छामि आवयोर्वचनं कुरु
"पण मला वाद घालायचा नाही; आम्ही जे सांगितले तेच कर."
शासनं ते करिष्यामि वेदशासनमित्यपि। समक्षं भ्रातृमध्ये तु तां चोवाच स राक्षसीम्
"मी तुमचे सांगणे पाळीन, जसे वेदाचे सांगणे पाळतो तसेच." आणि मग भावांच्या उपस्थितीत त्याने त्या राक्षसीला असे सांगितले.
शृणु राक्षसि सत्येन समयं ते वदाम्यहम्।' यावत्कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे
"ऐक राक्षसी, मी तुला सत्याने हे कबूल करतो: पुत्र होईपर्यंत जितका काळ लागेल, शुभे,"
तावत्कालं चरिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे। `विशेषतो मत्सकाशे मा प्रकाशय नीचताम्
"तोवर मी तुझ्यासोबत राहीन, सुडौल कटिच्या. पण माझ्या जवळच्या कुणालाही तुझा खालचा जन्म सांगू नकोस."
सा तथेति प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तथा
हिडिंबाने, त्या राक्षसीने, 'तसेच होईल' असे मान्य केले.
गताऽहनि निवेशेषु भोज्यं राजार्हमानयत्। सा कदाचिद्विहारार्थं हिडिम्बा कामरूपिणी
दिवसा ती गावात जाऊन राजांना शोभेल असे अन्न आणायची. कधी कधी, विरंगुळ्यासाठी, इच्छेनुसार रूप बदलणारी हिडिंबा
भीमसेनमुपादाय ऊर्ध्वमाचक्रमं तदा। शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु च
भीमसेनाला घेऊन सुंदर पर्वतशिखरांवर आणि देवालयांमध्ये जायची.
मृगपक्षिविघृष्टेषु रमणीयेषु सर्वेषु। कृत्वा सा परमं रूपं सर्वाभरणभूषिता
जिथे जंगली प्राणी आणि पक्षी असतात अशा रम्य ठिकाणी, तिने सर्व दागिने घालून अत्यंत सुंदर रूप धारण केले.
संजल्पन्ती सुमधुरं रमयामास पाण्डवम्। तथैव वनदुर्गेषु पर्वतद्रुमसानुषु
ती मधुर आणि मनमोहक बोलांनी पांडवाला आनंदी करत होती, तसेच डोंगराळ जंगलात, पर्वतांच्या उतारांवर आणि झाडांच्या सावलीतही त्याला सुखावत होती.
सरस्तु रमणीयेषु पद्मोत्पलवनेषु च। नदीद्वीपप्रदेशेषु वैडूर्यसिकतेषु च
सुंदर तळ्यांमध्ये, कमळ आणि निलकमळांच्या बागांमध्ये, नद्यांच्या आणि बेटांच्या प्रदेशात, तसेच वैडूर्यसारख्या चमकणाऱ्या वाळूतही ती त्याला आनंद देत होती.
देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषु। सुतीर्थवनतोयासु तथा गिरिनदीषु च
देवतांच्या पवित्र अरण्यात, तसेच पर्वतांच्या उतारांवर, शुद्ध तीरांवर आणि वनातील प्रवाहांमध्ये, तसेच डोंगरातील नद्यांमध्येही ती त्याला आनंद देत होती.
सागरस्य प्रदेशेषु भणिहेमयुतेषु च। गुह्यकानां निवासेषु कुलपर्वतसानुषु
समुद्राच्या काठावर, सोन्या-रत्नांनी सजलेल्या जागी, गूढ आत्म्यांच्या निवासस्थानी आणि मोठ्या पर्वतांच्या शिखरांवरही ती त्याला आनंद देत होती.
सर्वर्तुफलवृक्षेषु मानसेषु वनेषु च। बिभ्रती परमं रूपं रमयामास पाण्डवम्
सर्व ऋतूंमध्ये फळे येणाऱ्या झाडांमध्ये आणि रम्य वनांतही, ती आपले अद्वितीय सौंदर्य दाखवत पांडवाला सुखावत होती.
यथा सुमोदते स्वर्गे सुकृत्यप्सरसा सह। सुतरां परमप्रीतस्तथा रेमे महाद्युतिः
जसा पुण्यवान अप्सरेसोबत स्वर्गात मोठ्या आनंदाने रमतो, तसाच तो तेजस्वी पांडवही अत्यंत आनंदाने रमला.
शुभं हि जघनं तस्याः सवर्णमणिमेखलम्। न ततर्प तदा मृद्गन्भीमसेनो मुहुर्मुहुः
तिचे सुंदर नितंब, समरंगी रत्नांच्या कंबरपट्ट्याने सजलेले, भीमसेनाने वारंवार पाहिले तरी त्याचे समाधान झाले नाही.
रमयन्ती ततो भीमं तत्रतत्र मनोजवा। सा रेमे तेन संहर्षात्तृप्यन्ती च मुहुर्मुहुः
मग ती मनासारखी वेगवान होऊन, त्या त्या जागी भीमाला पुन्हा पुन्हा आनंद देत होती, आणि ती स्वतःही त्याच्यासोबत राहून अधिकाधिक तृप्त होत होती.
अहस्सु रमयन्ती सा निशाकालेषु पाण्डवम्। आनीय वै स्वके गेहे दर्शयामास मातरम्
दिवसा ती पांडवाला आनंद देत असे, आणि रात्री त्याला आपल्या घरी नेऊन, तिने त्याला आपल्या आईला दाखवले.
भ्रातृभिः सहितो नित्यं स्वपते पाण्डवस्तथा। कुन्त्याः परिचरन्ती सा तस्याः पार्श्वेवसन्निशां
पांडव नेहमी आपल्या भावांसोबत झोपायचा, आणि ती कुंतीची सेवा करत, दिवस-रात्र तिच्या जवळच राहायची.
कामांश्च मुखवासादीनानयिष्यति भोजनम्। तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामाजगाम महाव्रतः
ती तिच्या इच्छेनुसार तोंडाला लागणारे पदार्थ आणि जेवण आणायची. त्या रात्री संपल्यावर, तो महान व्रती ऋषी तेथे आला.
पाराशर्यो महाप्राज्ञो दिव्यदर्शी महातपाः। तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं शुभम्। तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सस्नुषा चैव माधवी
पराशरपुत्र, दिव्यदृष्टी आणि महान तपस्वी व्यास आले. सर्वांनी, माधवीसह, त्या महात्म्याला नमस्कार केला आणि हात जोडून उभे राहिले.