अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम्। अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्। कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः
आज मी एकटाच तुझ्यासोबत यमाच्या घरी जाईन. आज माझ्या बळाने तुझे डोके फोडले जाईल, राक्षसा, जसे बलाढ्य हत्तीच्या पायाने दुसऱ्या हत्तीचे डोके फोडले जाते.
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा। कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे
आज मी तुला युद्धात मारल्यानंतर, तुझे अंग कावळे, गिधाडे आणि कोल्हे आनंदाने जमिनीवर ओढत नेतिल.
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम्। पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान्
क्षणातच मी हे राक्षसांनी भरलेले जंगल, जे तू नेहमी माणसे खाऊन दूषित केलेस, तुझ्या वाईटपणापासून मुक्त करीन.
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत्। द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम्
आज तुझी बहीण तुला, राक्षसा, माझ्या हातून ओढले जाताना पाहील, जसा सिंह मोठ्या हत्तीला ओढतो.
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन। वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः
जेव्हा मी तुला, राक्षसकुळाला कलंक लावणारा, मारून टाकीन, तेव्हा या वनात राहणारे लोक निर्भयपणे वावरतील.
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष। कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः
कशाला उगाच गर्जना आणि बढाया मारतोस, माणसा? जे बोलतोस ते कृतीने दाखव, वेळ वाया घालवू नकोस.
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम्। ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम्
तुला वाटतेस की तू बलवान आणि पराक्रमी आहेस, पण आज माझ्याशी भेटल्यावर तुला आपल्यापेक्षा अधिक बलवान कोण आहे हे कळेल.
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम्। एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम्
हे इतर लोक गाढ झोपले आहेत, म्हणून मी त्यांना काहीही करणार नाही. पण अरे वाईट बुद्धीच्या, वाईट बोलणाऱ्या, तुला आज मी ठार मारीन.
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि। हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम्
तुझ्या अंगातून रक्त प्यायल्यानंतर, मग मी या स्त्रीलाही, जिने मला त्रास दिला, ठार मारीन.
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः। अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम्
असं म्हणून नरभक्षकाने भिमसेनाचा हात पकडून, रागाने त्याच्यावर झडप घातली.
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः। वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव
तो वेगाने झडप घालत असताना, भीमाने आपल्या प्रचंड बळाने त्याचा हात हसतच पकडला.
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह। तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
भीमाने त्याला बळाने आवळून, तो झगडत असताना, सिंह जसा लहान प्राण्याला ओढतो तसा, त्या जागेतून ओढून नेले.
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः। भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम्
तेव्हा तो राक्षस पांडवाच्या बळाने त्रस्त होऊन रागावला, भीमसेनाला घट्ट मिठी मारली आणि भीषण गर्जना केली.
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः। मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति
पुन्हा भीमाने आपल्या प्रचंड बळाने त्याला ओढले, मनात विचार केला की, 'माझे भाऊ गाढ झोपले आहेत, त्यांना काही आवाजाने त्रास होऊ नये.'
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान्। पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा
मग भीमाने त्या राक्षसाला हातात पकडून दूर कुठेतरी नेले, जसे गरुडाने सापाला चोचीत धरून उडवून नेले.
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा। हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम्
दोघेही एकमेकांसमोर येऊन मोठ्या ताकदीने झुंजू लागले; हिडिंबा आणि भीमसेन यांनी अपार शौर्य दाखवले.
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा। मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ
त्यावेळी त्यांनी झाडे मोडली, वेलींना ओढून फेकले, दोघेही उन्मत्त हत्तींसारखे संतापलेले आणि बेभान झाले होते.
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ। स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः
दोघांनी आपल्या जाडजूड मांडीच्या जोरावर झाडे उपटली, वेल्यांचे जाळे फाडले आणि सगळ्या वेलींना पायात पकडले.
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः। बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ
त्यांच्या गर्जना आणि आवाजाने सर्व दिशांना पशुपक्षी घाबरून गेले; दोघेही बलवान आणि उन्मत्त, एकमेकांचा नाश करण्यासाठी झुंजत होते.
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम्। पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव
त्या वेळी भीम आणि राक्षस यांच्यात भयंकर युद्ध सुरू झाले, जणू काही पूर्वी देव-दानवांच्या युद्धात वृत आणि इंद्र यांच्यातील लढाईसारखे.
भङूक्त्वा वृक्षान्महाशाखांस्ताडयामासतुः क्रुधा। सालतालतमालाम्रवटार्जुनविभीतकान्
रागाच्या भरात त्यांनी मोठ्या फांद्यांची झाडे मोडली आणि साल, ताड, तमाळ, आंबा, वड, अर्जुन आणि विभीतक यांची झाडे एकमेकांवर फेकली.
न्यग्रोधप्लक्षखर्जूरपनसानश्मकण्टकान्। एतानन्यान्महावृक्षानुत्खाय तरसाऽखिलान्
त्यांनी वड, पिंपळ, खजूर, फणस, अश्मक आणि काटेरी झाडेही उपटली, आणि इतर सर्व मोठी झाडेही जोरात उपटून फेकली.
उत्क्षिप्यान्योन्यरोषेण ताडयामासतू रणे। यदाऽभवद्वनं सर्वं निर्वृक्षं वृक्षसङ्कुलम्
एकमेकांवर रागाने ती झाडे फेकली, आणि अखेर जिथे घनदाट जंगल होते, तिथे एकही झाड शिल्लक राहिले नाही.
तदा शिलाश्च कुञ्जांश्च वृक्षान्कण्टकिनस्तथा। ततस्तौ गिरिशृङ्गाणि पर्वतांश्चाभ्रलेलिहान्
मग त्यांनी दगड, झुडपे आणि काटेरी झाडे फेकली; त्यानंतर ढगांना स्पर्श करणारी डोंगरशिखरे आणि पर्वतही एकमेकांवर फेकली.
शैलांश्च गण्डपाषाणानुत्खायादाय वैरिणौ। चिक्षेपतुरुपर्याजावन्योन्यं विजयेषिणौ
दोन्ही शत्रूंनी मोठाले दगड आणि शिळा उपटून घेतल्या आणि विजय मिळवण्यासाठी एकमेकांवर फेकल्या.
तद्वनं परितः पञ्चयोजनं निर्महीरुहम्। निर्लतागुल्मपाषाणं निर्मृगं चक्रतुर्भृशम्
त्यांनी त्या जंगलाचे पाच योजनांपर्यंतचे सर्व झाडे, वेल, झुडपे, दगड आणि प्राणी पूर्णपणे नाहीसे केले.
तयोर्युद्धेन राजेन्द्र तद्वनं भीमरक्षसोः। मुहूर्तेनाभवत्कूमर्पृष्ठवच्छ्लक्ष्णमव्ययम्
राजा, त्या भीम आणि राक्षसाच्या युद्धामुळे ते जंगल क्षणातच मुलाच्या खेळण्यासारखे गुळगुळीत आणि सपाट झाले.
ऊरुबाहुपरिक्लेशात्कर्षन्तावितरेतरम्। उत्कर्षन्तौ विकर्षन्तौ प्रकर्षन्तौ परस्परम्
मांडी आणि हाताच्या कष्टाने दोघेही एकमेकांना ओढू लागले, झुंजत, खेचत आणि जोर लावत एकमेकांशी भिडले.
तौ स्वनेन विना राजन्गर्जन्तौ च परस्परम्। पाषाणसंघट्टनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः
राजा, दुसरा कुठलाही आवाज नव्हता, फक्त दोघे एकमेकांवर गरजत होते आणि त्यांच्या प्रहारांचा आवाज दगडांच्या धडकेतल्या गजरासारखा होता.
अन्योन्यं च समालिङ्ग्य विकर्षन्तौ परस्परम्। बाहुयुद्धमभूद्धोरं बलिवासवयोरिव। युद्धसंरम्भनिर्गच्छत्फूत्काररवनिस्वनम्
एकमेकांना घट्ट मिठी मारून, खेचत आणि झुंजत होते; त्यांचे हातांचे युद्ध अत्यंत भयंकर होते, जणू बळी आणि इंद्र यांच्यातील झुंज, आणि त्या युद्धाच्या रागातून त्यांच्या गर्जना आणि आरोळ्या घुमत होत्या.