एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः। वधायाभिपपातैनान्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन्
असं म्हणून, रक्तबंबाळ डोळ्यांचा हिडिंबा हिडिंबेकडे मारायला झेपावला, आणि दातांवर दात घासत पुढे गेला.
गर्जन्तमेवं विजने भीमसेनोऽभिवीक्ष्य तम्। रक्षन्प्रबोधं भ्रातॄणां मातुश्च परवीरहा
जंगलात तो राक्षस मोठ्याने गर्जना करत असताना, शत्रूंचा नाश करणारा भीमसेन आपल्या भावंडांना आणि आईला जागं करण्याची काळजी घेत होता.
तमापतान्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः। भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
तो राक्षस धावत येताना पाहून, योद्ध्यांत श्रेष्ठ असलेल्या भीमाने, जोमाने त्याला झापलं आणि 'थांब, थांब!' असं म्हटलं.
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव। भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत्
भीमसेनाने तो राक्षस पाहिला आणि जणू हसतच, आपल्या रागावलेल्या बहिणीला हे शब्द सांगितले.
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः। मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन
हिड़िंबा, हे लोक गाढ झोपेत असताना त्यांना उठवून तुला काय मिळणार आहे? अरे नरभक्षक, तुझ्या वाईट बुद्धीने माझ्यावरच जोरात हल्ला कर.
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि। विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति
फक्त माझ्यावरच वार कर, स्त्रीला मारू नकोस. विशेषतः तिने काहीही चुकीचे केले नाही, आणि चूक दुसऱ्याची असताना तिला त्रास देऊ नकोस.
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह। चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा
ही तरुणी स्वतःच्या इच्छेने काही करत नाही, तिला आज माझी इच्छा नाही. ती तर कामदेवाच्या प्रभावाने, जो शरीरात वावरतो, त्याने प्रवृत्त झाली आहे.
भगिनी तव दुर्वृत्त रक्षसां वै यशोहर। त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च
अरे वाईट स्वभावाच्या, तुझी बहीण राक्षसांमध्ये निंदा मिळवणारी आहे. तुझ्या सांगण्यावरून आणि माझं रूप पाहूनच तिला माझी इच्छा निर्माण झाली आहे.
कामयत्यद्य मां भीरुस्तव नैषापराध्यति। अनङ्गेन कृते दोषे नेमां गर्हितुमर्हसि
ती घाबरून आज माझी इच्छा धरते आहे, हे तुझ्यामुळेच. तिची काहीही चूक नाही. दोष कामदेवाचा आहे, म्हणून तिला दोष देऊ नकोस.
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि। संगच्छस्व मया सार्धमेकेनैको नराशन
मी इथे असताना, अरे दुष्ट, स्त्रीला मारू नकोस. एकटा माझ्याशीच सामना कर, नरभक्षक, एकावर एक.
अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम्। अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्। कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः
आज मी एकटाच तुझ्यासोबत यमाच्या घरी जाईन. आज माझ्या बळाने तुझे डोके फोडले जाईल, राक्षसा, जसे बलाढ्य हत्तीच्या पायाने दुसऱ्या हत्तीचे डोके फोडले जाते.
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा। कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे
आज मी तुला युद्धात मारल्यानंतर, तुझे अंग कावळे, गिधाडे आणि कोल्हे आनंदाने जमिनीवर ओढत नेतिल.
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम्। पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान्
क्षणातच मी हे राक्षसांनी भरलेले जंगल, जे तू नेहमी माणसे खाऊन दूषित केलेस, तुझ्या वाईटपणापासून मुक्त करीन.
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत्। द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम्
आज तुझी बहीण तुला, राक्षसा, माझ्या हातून ओढले जाताना पाहील, जसा सिंह मोठ्या हत्तीला ओढतो.
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन। वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः
जेव्हा मी तुला, राक्षसकुळाला कलंक लावणारा, मारून टाकीन, तेव्हा या वनात राहणारे लोक निर्भयपणे वावरतील.
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष। कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः
कशाला उगाच गर्जना आणि बढाया मारतोस, माणसा? जे बोलतोस ते कृतीने दाखव, वेळ वाया घालवू नकोस.
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम्। ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम्
तुला वाटतेस की तू बलवान आणि पराक्रमी आहेस, पण आज माझ्याशी भेटल्यावर तुला आपल्यापेक्षा अधिक बलवान कोण आहे हे कळेल.
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम्। एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम्
हे इतर लोक गाढ झोपले आहेत, म्हणून मी त्यांना काहीही करणार नाही. पण अरे वाईट बुद्धीच्या, वाईट बोलणाऱ्या, तुला आज मी ठार मारीन.
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि। हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम्
तुझ्या अंगातून रक्त प्यायल्यानंतर, मग मी या स्त्रीलाही, जिने मला त्रास दिला, ठार मारीन.
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः। अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम्
असं म्हणून नरभक्षकाने भिमसेनाचा हात पकडून, रागाने त्याच्यावर झडप घातली.
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः। वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव
तो वेगाने झडप घालत असताना, भीमाने आपल्या प्रचंड बळाने त्याचा हात हसतच पकडला.
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह। तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
भीमाने त्याला बळाने आवळून, तो झगडत असताना, सिंह जसा लहान प्राण्याला ओढतो तसा, त्या जागेतून ओढून नेले.
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः। भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम्
तेव्हा तो राक्षस पांडवाच्या बळाने त्रस्त होऊन रागावला, भीमसेनाला घट्ट मिठी मारली आणि भीषण गर्जना केली.
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः। मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति
पुन्हा भीमाने आपल्या प्रचंड बळाने त्याला ओढले, मनात विचार केला की, 'माझे भाऊ गाढ झोपले आहेत, त्यांना काही आवाजाने त्रास होऊ नये.'
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान्। पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा
मग भीमाने त्या राक्षसाला हातात पकडून दूर कुठेतरी नेले, जसे गरुडाने सापाला चोचीत धरून उडवून नेले.
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा। हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम्
दोघेही एकमेकांसमोर येऊन मोठ्या ताकदीने झुंजू लागले; हिडिंबा आणि भीमसेन यांनी अपार शौर्य दाखवले.
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा। मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ
त्यावेळी त्यांनी झाडे मोडली, वेलींना ओढून फेकले, दोघेही उन्मत्त हत्तींसारखे संतापलेले आणि बेभान झाले होते.
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ। स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः
दोघांनी आपल्या जाडजूड मांडीच्या जोरावर झाडे उपटली, वेल्यांचे जाळे फाडले आणि सगळ्या वेलींना पायात पकडले.
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः। बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ
त्यांच्या गर्जना आणि आवाजाने सर्व दिशांना पशुपक्षी घाबरून गेले; दोघेही बलवान आणि उन्मत्त, एकमेकांचा नाश करण्यासाठी झुंजत होते.
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम्। पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव
त्या वेळी भीम आणि राक्षस यांच्यात भयंकर युद्ध सुरू झाले, जणू काही पूर्वी देव-दानवांच्या युद्धात वृत आणि इंद्र यांच्यातील लढाईसारखे.