रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते। सगणास्तत्र यास्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात्
सुंदर आणि लोकांनी गजबजलेल्या वारणावत या नगरीत, आपल्या सोबत्यांसह, आपण धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने जाणार आहोत.
प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत। आशीर्भिर्बृहितानस्मान्न पापं प्रसहिष्यते
तुम्ही सर्वांनी आनंदी मनाने शुभ आशीर्वाद द्यावेत; तुमच्या शुभेच्छांनी आम्हाला कोणतेही संकट छळू शकणार नाही.
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः। प्रसन्नवदना भूत्वा तेऽन्ववर्तन्त पाण्डवान्
पांडुपुत्राने असे सांगितल्यावर, सर्व कौरव आनंदाने हसतमुखाने पांडवांच्या मागे गेले.
स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः। मा च वोस्त्वशुभं किंचित्सर्वशः पाण्डुनन्दनाः
तुमच्या प्रवासाला नेहमी सर्व प्राण्यांकडून शुभेच्छा लाभो; पांडुनंदनांनो, तुमच्यावर कधीच कोणतेही अशुभ येऊ नये.
ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पार्थिवाः। कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर्वारणावतम्
मग, राज्यप्राप्तीसाठी आणि मंगलकार्ये करून, सर्व राजांनी आपली कामे पूर्ण केली आणि वारणावतकडे निघाले.
धृतराष्ट्रप्रयुक्तेषु पाण्डुपुत्रेषु भारत। दुर्योधनः परं हर्षमगच्छत्स दुरात्मवान्
धृतराष्ट्राने पाठवलेल्या पांडुपुत्रांच्या प्रस्थानाने, दुष्ट मनाचा दुर्योधन फार आनंदी झाला.
ततः सुबलपुत्रश्च कर्णदुर्योधनावपि। दहने सह पुत्रायाः कुन्त्या मतिमकुर्वत। मन्त्रयित्वा स तैः सार्धं दुरात्मा धृतराष्ट्रजः
मग सुबलाचा पुत्र, कर्ण आणि दुर्योधन यांनी मिळून कुंती आणि तिच्या मुलांना जाळण्याचा कट आखला; त्या दुष्ट धृतराष्ट्रपुत्राने त्यांच्याशी सल्ला केला.
स पुरोचनमेकान्तमानीय भरतर्षभ। गृहीत्वा दक्षिणे पाणौ सचिवं वाक्यमब्रवीत्
तो भरतश्रेष्ठा, पुरोचनाला एकांतात बोलावून, त्याचा उजवा हात धरून, आपल्या विश्वासू सेवकाला असे म्हणाला.
ममेयं वसुसंपूर्णा पुरोचन वसुन्धरा। यथैव भविता तात तथा त्वं द्रष्टुमर्हसि
हे पुरोचन, ही माझी भूमी संपत्तीने भरलेली आहे; जशी मला हवी आहे, तशीच तू पाहशील याची काळजी घे.
न हि मे कश्चिदन्योऽस्ति विश्वासिकतरस्त्वया। सहायो येन सन्धाय मन्त्रयेयं यथा त्वया
माझ्यावर तुझ्याइतका विश्वास मला दुसऱ्या कोणावरच नाही; तुझ्यासारखा मदतीला कोणी नाही, म्हणून मी तुझ्याशी मनमोकळेपणाने बोलतो.
संरक्ष तात मन्त्रं च सपत्नांश्च ममोद्धर। निपुणेनाभ्युपायेन यद्ब्रवीमि तथा कुरु
माझ्या मित्रा, या गुपिताचे आणि माझ्या शत्रूंपासून माझे रक्षण कर; मी सांगतो तसेच युक्तीने कर.
पाण्डवा धृतराष्ट्रेण प्रेषिता वारणावतम्। उत्सवे विहरिष्यन्ति धृतराष्ट्रस्य शासनात्
पांडवांना धृतराष्ट्राने वारणावतला पाठवले आहे; ते तिथे उत्सव साजरा करतील, धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने.
स त्वं रासभयुक्तेन स्यन्दनेनाशुगामिना। वारणावतमद्यैव यथा यासि तया कुरु
म्हणून तू गाढवांनी ओढलेल्या जलद गाडीने आजच वारणावतला जा आणि मी सांगतो तसेच कर.
तत्र गत्वा चतुःशालं गृहं परमसंवृतम्। नगरोपान्तमाश्रित्य कारयेथा महाधनम्
तिथे पोहोचल्यावर, शहराच्या कडेला, चार मोठ्या सभागृहांचे, उत्तम लपवलेले, धनदौलतीने भरलेले घर बांध.
शणसर्जरसादीनि यानि द्रव्याणि कानिचित्। आग्नेयान्युत सन्तीह तानि तत्र प्रदापय
शण, राळ आणि इतर ज्या ज्वलनशील वस्तू आहेत, त्या सर्व तिथे नेऊन साठव.
बल्वजेन च संमिश्रं मधूच्छिष्टेन चैव हि।' सर्पिस्तैलवसाभिश्च लाक्षया चाप्यनल्पया। मृत्तिकां मिश्रयित्वा त्वं लेपं कुड्येषु दापय
बल्वज, मधाचा उरलेला भाग, तूप, तेल, जनावरांचे चरब, आणि भरपूर लाख हे सर्व मातीमध्ये मिसळून, त्या मिश्रणाचा लेप भिंतींवर लाव.
शणं तैलं घृतं चैव जतु दारूणि चैव हि। तस्मिन्वेश्मनि सर्वाणि निक्षिपेथाः समन्ततः
त्या घरात सर्व बाजूंनी पट, तेल, तूप, राळ आणि लाकूड नीट ठेव.
लाक्षाशममधूच्छिष्टवेष्टितानि मृदापि च। लेपयित्वा गुरूण्याशु दारुयन्त्राणि दापय
जाड लाकडी यंत्रांना लाह, भांग, मधाचा उरलेला भाग आणि माती यांनी लवकर झाकून टाक.
यथा च तन्न पश्येरन्परीक्षन्तोऽपि पाण्डवाः। आग्नेयमिति तत्कार्यमपि चान्येऽपि मानवाः
पांडवांनी किंवा इतर कुणीही, अग्नीचा हेतू आहे हे शोधू नये, असे सगळे नीट कर.
वेश्मन्येवं कृते तत्र कृत्वा तान्परमार्चितान्। वासयेथाः पाण्डवेयान्कुन्तीं च ससुहृज्जनाम्
घर असे तयार करून, त्यांना मोठ्या सन्मानाने वागवून, पांडव, कुंती आणि त्यांचे सोबती तिथे राहायला ठेव.
आसनानि च दिव्यानि यानानि शयनानि न। निघातव्यानि पाण्डूनां यथा तुष्येच्च मे पिता
त्यांना सुंदर आसने, वाहनं आणि झोपायची जागा दे, पण ती पांडवांसाठी घातक असावीत, म्हणजे माझ्या वडिलांना समाधान मिळेल.
यथा च तन्न जानन्ति नगरे वारणावते। `यथा रमेरन्विस्रब्धा नगरे वारणावते।' तथा सर्वं विधातव्यं यावत्कालस्य पर्ययः
पांडव किंवा वाराणावतचे लोक काहीच समजू नयेत आणि ते निर्धास्तपणे राहावेत, असे सर्व काही योग्य वेळीपर्यंत कर.
ज्ञात्वा च तान्सुविश्वस्ताञ्शयानानकुतोभयान्। अग्निस्त्वया ततो देयो द्वारतस्तस्य वेश्मनः
जेव्हा ते पूर्ण विश्वासाने, कुठलाही भीती न बाळगता झोपतील, तेव्हा त्या घराच्या दारातून आग लाव.
दग्धानेवं स्वके गेहे दाहिताः पाण्डवा इति। न गर्हयेयुरस्मान्वै पाण्डवार्थाय कर्हिचित्
पांडव स्वतःच्या घरात जळून गेले, असे लोक म्हणतील आणि त्यांच्या बाबतीत आपल्यावर कोणीही कधीच दोष ठेवणार नाही.
स तथेति प्रतिज्ञाय कौरवाय पुरोचनः। प्रायाद्रासभयुक्तेन स्यन्दनेनाशुगामिना
पुरोचनाने 'तसेच करतो' असे कबूल करून, गाढवांनी ओढलेल्या जलद गाडीने निघाला.
स गत्वा त्वरितं राजन्दुर्योधनमते स्थितः। यथोक्तं राजपुत्रेण सर्वं चक्रे पुरोचनः
तो लवकरच पोहोचून, दुर्योधन राजपुत्राने सांगितलेले सर्व काम केले.
तेषां तु पाण्डवेयानां गृहं रौद्रमकल्पयत्
त्याने पांडवांसाठी एक भयंकर घर तयार केले.
पाण्डवास्तु रथान्युक्तान्सदश्वैरनिलोपमैः। आरोहमाणा भीष्मस्य पादौ जगृहुरार्तवत्
पांडवांनी वाऱ्यासारख्या वेगवान घोड्यांनी जोडलेल्या रथावर चढताना, भीष्मांच्या पायांना आदराने स्पर्श केला.
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य द्रोणस्य च महात्मनः। अन्येषां चैव वृद्धानां कृपस्य विदुरस्य च
त्यांनी राजा धृतराष्ट्र, मोठ्या मनाचे द्रोण, आणि वयोवृद्ध कृप, विदुर यांनाही नमस्कार केला.
एवं सर्वान्कुरून्वृद्धानभिवाद्य यतव्रताः। समालिङ्ग्य समानान्वै बालैश्चाप्यभिवादिताः
अशा प्रकारे, सर्व कुरुवृद्धांना नमस्कार करून, त्यांनी आपल्या समवयस्कांना मिठी मारली आणि लहान मुलांनी त्यांना नमस्कार केला.