शृणु विस्तरशो राजन्वदतो मे परन्तप। दाहं जतुगृहस्यैतत्पाण्डवानां च मोक्षणम्
राजा, आता मी सांगतो ते तू नीट ऐक—लाक्षागृह जळाले आणि पांडव कसे सुटले, हे सविस्तर.
ततो दुर्योधनो राजा धृतराष्ट्रमभाषत। पाण्डवेभ्यो भयं नः स्यात्तान्विवासयतां भवान्। निपुणेनाभ्युपायेन नगरं वारणावतम्
मग राजा दुर्योधन धृतराष्ट्राला म्हणाला, 'पांडवांकडून आपल्याला काहीही धोका राहू नये, त्यांना कुठल्या तरी युक्तीने वारणावत नगरीतून दूर पाठवा.'
धृतराष्ट्रस्तु पुत्रेण श्रुत्वा वचनमीरितम्। मुहूर्तमिव संचिन्त्य दुर्योधनमथाब्रवीत्
धृतराष्ट्राने आपल्या मुलाने सांगितलेली वचने ऐकून थोडा वेळ विचार केला आणि मग दुर्योधनाला म्हणाला.
धर्मनित्यः सदा पाण्डुस्तथा धर्मपरायणः। सर्वेषु ज्ञातिषु तथा मयि त्वासीद्विशेषतः
पांडू नेहमी धर्माला धरून वागत असे, आणि तो नेहमीच नीतीच्या मार्गावर चालत असे; आपल्या सर्व नातलगांत, आणि विशेषतः माझ्याशी, त्याचा असा स्वभाव होता.
नासौ किंचिद्विजानाति भोजनादिचिकीर्षितम्। निवेदयति नित्यं हि मम राज्यं धृतव्रतः
तो कधीही, अगदी जेवणासारख्या साध्या गोष्टीही, माझ्या सांगण्याविना करत नसे; आपल्या वचनाला कायम राहून, तो नेहमी राज्याची माहिती मला देत असे.
तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरायणः। गुणवान्लोकविख्यातः पौरवाणां सुसंमतः
त्याचा मुलगा देखील पांडूसारखाच धर्मनिष्ठ आहे, गुणी आहे, लोकांत प्रसिद्ध आहे आणि कुरूंच्या घराण्यात सर्वांना आवडतो.
स कथं शक्यतेऽस्माभिरपाकर्तुं बलादितः। पितृपैतामाहाद्राज्यात्ससहायो विशेषतः
आपल्याला त्याला आणि त्याच्या साथीदारांना बळाचा वापर करून पितृपारंपारिक राज्यातून कसे दूर करता येईल?
भृता हि पाण्डुनाऽमात्या बलं च सततं भृतम्। भृताः पुत्राश्च पौत्राश्च तेषामपि विशेषतः
पांडूनेच मंत्री आणि सैन्य कायम ठेवले होते; आणि त्यांच्या मुलांना व नातवांना देखील त्याने सांभाळले होते.
ते पुरा सत्कृतास्तात पाण्डुना नागरा जनाः। कथं युधिष्ठिरस्यार्थे न नो हन्युः सबान्धवान्
पूर्वी पांडूने नगरातील लोकांना आणि नागरिकांना मान दिला होता; मग युधिष्ठिरासाठी ते आपल्याला आणि आपल्या नातेवाईकांना मारणार नाहीत कसे?
एवमेतन्मया तात भावितं दोषमात्मनि। दृष्ट्वा प्रकृतयः सर्वा अर्थमानेन पूजिताः
म्हणून, मुला, मी हा दोष स्वतःमध्ये मान्य केला आहे; कारण सर्व लोक, संपत्तीने सन्मानित, त्याच्याकडे वळले आहेत.
ध्रुवमस्मत्सहायास्ते भविष्यन्ति प्रधानतः। अर्थवर्गः सहामात्यो मत्संस्थोऽद्य महीपते
नक्कीच, मुख्य लोक आणि श्रीमंत मंत्री आता त्याच्याच बाजूने राहतील, राजन.
स भवान्पाण्डवानाशु विवासयितुमर्हति। मृदुनैवाभ्युपायेन नगरं वारणावतम्
म्हणून, तू पांडवांना शांतपणे, कुठलाही वाद न करता, लवकरच वाराणावत या नगरात पाठवावे.
यदा प्रतिष्ठितं राज्यं मयि राजन्भविष्यति। तदा कुन्ती सहापत्या पुनरेष्यति भारत
राज्य माझ्या हातात पूर्णपणे स्थिर झाले की, मग कुंती आणि तिची मुले परत येतील, हे निश्चित.
दुर्योधन ममाप्येतद्धृदि संपरिवर्तते। अभिप्रायस्य पापत्वान्नैवं तु विवृणोम्यहम्
दुर्योधन, हे माझ्या मनातही येते; पण या हेतूचा दुष्टपणा पाहून मी ते उघडपणे बोलत नाही.
न च भीष्मो न च द्रोणो न च क्षत्ता न गौतमः। विवास्यमानान्कौन्तेयाननुमंस्यन्ति कर्हिचित्
भीष्म, द्रोण, विदुर आणि कृपाचार्य हे कधीही पांडवांना दूर पाठवण्यास संमती देणार नाहीत.
समा हि कौरवेयाणां वयं ते चैव पुत्रक। नैते विषममिच्छेयुर्धर्मयुक्ता मनस्विनः
मुला, आपण आणि ते, दोघेही कुरूंच्या घराण्यात समान आहोत; हे धर्मशील आणि उच्च मनाचे लोक अन्याय कधीच मान्य करणार नाहीत.
ते वयं कौरवेयाणामेतेषां च महात्मनाम्। कथं न वध्यतां तात गच्छाम जगतस्तथा
आपणही कुरू आहोत आणि तेही, हे महान आत्मे; अशा कृत्यामुळे आपण जगात नष्ट होणार नाही का, मुला?
मध्यस्थः सततं भीष्मो द्रोणपुत्रो मयि स्थितः। यतः पुत्रस्ततो द्रोणो भविता नात्र संशयः
भीष्म नेहमीच तटस्थ असतो, द्रोणाचा मुलगा माझ्या बाजूने आहे; पण द्रोण ज्या बाजूने त्याचा मुलगा जाईल, त्याच बाजूने राहील, यात शंका नाही.
कृपः शारद्वतश्चैव यत एतौ ततो भवेत्। द्रोणं च भागिनेयं च न स त्यक्ष्यति कर्हिचित्
कृपाचार्य, शारद्वताचा मुलगा, हे जिथे जातील तिथे जाईल; आणि द्रोण कधीच आपल्या भाच्याला सोडणार नाही.
क्षत्ताऽर्थबद्धस्त्वस्माकं प्रच्छन्नं संयतः परैः। न चैकः स समर्थोऽस्मान्पाम्डवार्थेऽधिबाधितुम्
विदुर आपल्याशी स्वार्थाने बांधलेला आहे, पण इतरांनी तो गुप्तपणे रोखला आहे; तरीही तो एकटा पांडवांसाठी आपल्यावर मात करू शकणार नाही.
सुविस्रब्धः पाण्डुपुत्रान्सह मात्रा प्रवासय। वारणावतमद्यैव यथा यान्ति यथा कुरु
पूर्ण विश्वासाने, पांडूच्या मुलांना त्यांच्या आईसह वनवासाला पाठवा; कुरुवंशा, तुझ्या इच्छेनुसार ते आजच वाराणावताला जाऊ दे.
विनिद्रकरणं घोरं हृदि शल्यमिवार्पितम्। शोकपावकमुद्भूतं कर्मणैतेन नाशय
या कृतीने, तुझ्या हृदयात खोलवर रुतलेल्या काट्यासारख्या भयानक, झोप उडवणाऱ्या वेदनेचा आणि उठलेल्या दुःखाच्या ज्वाळेचा नाश कर.
वैशंपायन उवाच
वैशंपायन म्हणाला:
ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः। अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः। `युयुत्सुमपनीयैकं धार्तराष्ट्रं सहोदरम्
मग राजा दुर्योधनाने आपल्या भावांसह हळूहळू सर्व लोकांना धन आणि सन्मान देऊन आपल्याकडे वळवले आणि युयुत्सूला, आपल्या भावाला, धृतराष्ट्रपुत्रांपासून वेगळे केले.
धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित्कुशलमन्त्रिणः। कथयाञ्चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम्
धृतराष्ट्राच्या आज्ञेवर काही चतुर सल्लागारांनी वाराणावत हे सुंदर नगर मोठ्या कौतुकाने वर्णन करायला सुरुवात केली.
अयं समाजः सुमहान्रमणीयतमो भुवि। उपस्थितः पशुपतेर्नगरे वारणावते
ही सभा पृथ्वीवरील सर्वात मोठी आणि रमणीय आहे, जी पशुपतीच्या नगरीत, म्हणजे वाराणावत येथे जमली आहे.
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुण्यदेशे मनोरमे। इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः
सर्व रत्ने भरलेले, पुण्य आणि सुंदर असे हे वाराणावत नगरीचे वर्णन, धृतराष्ट्राच्या शब्दांप्रमाणे, ते पुन्हा पुन्हा सांगू लागले.
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते। गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर्नृप
जेव्हा ते वारंवार त्या सुंदर वाराणावत नगरीचे वर्णन करू लागले, तेव्हा पांडवांना तिथे पाठवावे अशी कल्पना राजाच्या मनात आली.
यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति। उवाचैतानेत्य तदा पाण्डवानम्बिकासुतः
जेव्हा राजाने त्यांची वाढती उत्सुकता पाहिली, तेव्हा अंबिकेचा पुत्र पांडवांना बोलावून म्हणाला:
अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिरिह कृत्स्नशः। अस्त्राणि च तथा द्रोणाद्गौतमाच्च शरद्वतः
इथे तुम्ही सर्वांनी शास्त्रांचे पूर्ण अध्ययन केले आहे आणि द्रोण व गौतमपुत्र शरद्वत यांच्याकडून अस्त्रविद्या शिकली आहे.