पदातींश्च रथांश्चैव न्यवधीदर्जुनाग्रजः। गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने
अर्जुनाचा मोठा भाऊ पायदळ आणि रथचालकांना, जणू गवळा जंगलात काठीने जनावरांच्या कळपावर प्रहार करतो तसा, ठार करू लागला.
चालयन्रथनागांश्च संचचाल वृकोदरः। भारद्वाजप्रियं कर्तुमुद्यतः फाल्गुनस्तदा
वृकोदराने रथ आणि हत्ती हलवले, ढकलले; आणि फाळ्गुनाने, भारद्वाजांना आनंदी करण्यासाठी, तसंच वागणूक दिली.
पार्षतं शरजालेन क्षिपन्नागात्स पाण्डवः। हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च समन्ततः
पांडवाने पार्षतावर बाणांचा पाऊस सोडला आणि चारही बाजूंनी घोड्यांचे, रथांचे आणि हत्तींचे तुकडे खाली पाडले.
पातयन्समरे राजन्युगान्ताग्रिरिव ज्वलन्। ततस्ते हन्यमाना वै पञ्चालाः सृञ्जयास्तथा
तो रणांगणात जणू युगाच्या शेवटी पेटणाऱ्या अग्नीप्रमाणे शत्रूंना पडू लागला; त्यानंतर पांचाळ आणि श्रींजय देखील मोठ्या संख्येने मारले गेले.
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पार्थं संछाद्य सर्वशः। सिंहनादं मुखैः कृत्वा समयुध्वन्त पाण्डवम्
पांचाळांनी आणि श्रींजयांनी वेगवेगळ्या प्रकारच्या बाणांनी पार्थाला पूर्णपणे झाकून टाकले, आणि सिंहासारखे गर्जना करत त्याच्याशी युद्ध करू लागले.
तद्युद्धमभवद्धोरं समुहाद्भुतदर्शनम्। सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्यत्पाकशासनिः
ते युद्ध फारच भयंकर आणि आश्चर्यकारक दिसत होते; त्या सिंहगर्जना ऐकून पांडुपुत्र ते सहन करू शकला नाही.
ततः किरीटी सहसा पञ्चालान्समरेऽद्रवत्। छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव
मग मुकुटधारी अर्जुनाने झपाट्याने पांचाळांवर चाल करून, मोठ्या प्रमाणात बाणांचा वर्षाव केला आणि त्यांना गोंधळात टाकल्यासारखे झाले.
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्संदधानस्य चानिशम्। नान्तरं ददृशे किंचित्कौन्तेयस्य यशस्विनः
तो वेगाने बाण सोडत होता आणि एक क्षणही थांबत नव्हता, त्यामुळे कुंतीपुत्र अर्जुनाचा काहीच मागोवा लागत नव्हता.
न दिशो नान्तरिक्षं च तदा नैव च मेदिनी। अदृश्यत महाराज तत्र किंचिन्न सङ्गरे
त्या युद्धात, राजन, दिशाही दिसत नव्हत्या, आकाशही दिसत नव्हते, आणि पृथ्वीही दिसत नव्हती; तिथे काहीच दिसत नव्हते.
पाञ्चालानां कुरूणां च साधुसाध्विति निस्वनः। तत्र तूर्यनिनादश्च शङ्खानां च महास्वनः
पांचाळ आणि कुरू सैन्यातून 'शाबास! शाबास!' अशा आरोळ्या उठल्या आणि त्यासोबत वाद्यांचा आणि शंखांचा मोठा गजर झाला.
सिंहनादश्च संजज्ञे साधुशब्देन मिश्रितः। ततः पाञ्चालराजस्तु तथा सत्यजिता सह
सिंहगर्जना आणि शाबासच्या आरोळ्या एकत्र ऐकू येऊ लागल्या; मग पांचाळराजा सत्यजितासह पुढे आला.
त्वरमाणोऽभिदुद्राव महेन्द्रं शम्बरो यथा। महता शरवर्षेण पार्थः पाञ्चालमावृणोत्
तो धावून गेला जसा शंबराने महेंद्रावर झडप घातली, तसेच पार्थाने मोठ्या बाणवर्षाने पांचाळ सैन्य झाकून टाकले.
ततो हलहलाशब्द आसीत्पाञ्चालके बले। जिवृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम्
मग पांचाळ सैन्यात मोठा गोंधळ उडाला, जसा एखाद्या हत्तीच्या कळपाचा प्रमुख जखमी झाला की सिंह मोठ्याने गर्जतात.
दृष्ट्वा पार्थं तदायान्तं सत्यजित्सत्यविक्रमः। पाञ्चालं वै परिप्रेप्सुर्धनञ्जयमदुद्रुवत्
पार्थ येताना पाहून, सत्यजित हा खरा पराक्रमी, पांचाळांचे रक्षण करण्याच्या उद्देशाने धनंजयाकडे धावला.
ततस्त्वर्जुनपाञ्चालौ युद्धाय समुपागतौ। व्यक्षोभयेतां तौ सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव
मग अर्जुन आणि पांचाळांचा सत्यजित युद्धासाठी समोरासमोर आले, आणि त्यांनी दोन्ही सैन्ये जणू इंद्र आणि विरोचनासारखी हादरवून सोडली.
ततः सत्यजितं पार्थो दशभिर्मर्मभेदिभिः। विव्याध बवलद्गाढं तदद्भुतमिवाभवत्
मग पार्थाने सत्यजिताला दहा मर्मभेदी बाणांनी जोरात घायाळ केले; ते दृश्य खरोखरच अद्भुत होते.
ततः शरशतैः पार्थं पाञ्चालः शीघ्रमार्दयत्। पार्थस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः
मग पांचाळाने शेकडो बाणांनी पार्थाला झपाट्याने जखमी केले; आणि तो महान रथी अर्जुन बाणांच्या पावसात झाकला गेला.
वेगं चक्रे महावेगो धनुर्ज्यामवमृज्य च। ततः सत्यजितश्चापं छित्वा राजानमभ्ययात्
अर्जुनाने आपली ताकद एकवटली, धनुष्याची प्रत्यंचा जोरात ओढली; मग सत्यजिताचे धनुष्य तोडून तो राजाकडे पुढे गेला.
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम्। साश्वं ससूतं सरथं पार्थं विव्याध सत्वरः
तेव्हा सत्यजिताने दुसरे, अधिक सामर्थ्यवान धनुष्य घेतले आणि झपाट्याने पार्थासह त्याचे घोडे, सारथी आणि रथावर बाणांचा मारा केला.
स तं न ममृषे पार्थः पाञ्चालेनार्दितो युधि। ततस्तस्य विनाशार्थं सत्वरं व्यसृजच्छरान्
पांचाळाने युद्धात घायाळ केल्यामुळे पार्थाला ते सहन झाले नाही; मग त्याचा नाश करण्यासाठी त्याने झपाट्याने बाण सोडले.
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ तौ पार्ष्णिसारथी। स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः
घोड्यांचा लगाम धरलेला सारथी, ध्वज आणि धनुष्याची मूठ — या तिघांवरही त्याने वार केले. आणि त्याच्या हातून धनुष्ये पुन्हा पुन्हा तुटू लागली.
हयेषु विनिकृत्तेषु विमुखोऽभवदाहवे। स सत्यजितमालेक्य तथा विमुखमाहवे
घोडे मारले गेल्यावर तो युद्धातून मागे फिरला; सत्यजित अशा रीतीने पाठी फिरताना पाहून,
वेगेन महता राजन्नभ्यधावत पार्षतम्। तदा चक्रे महद्युद्धमर्जुनो जयतां वरः
राजा, मग तो मोठ्या वेगाने पार्षतावर झेपावला; तेव्हा विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेला अर्जुन मोठे युद्ध करायला सज्ज झाला.
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा ध्वजं चोर्व्यामपातयत्। पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूतं च सायकैः
पार्थाने त्याचे धनुष्य तोडले आणि ध्वज खाली पाडला; पाच बाणांनी त्याने त्याचे घोडे आणि सारथी यांना जखमी केले.
तत उत्सृज्य तच्चापमाददानः शरावरम्। खड्गमुद्धृत्य कौन्तेयः सिंहनादमथाकरोत्
मग तो धनुष्य टाकून बाणांचा गठ्ठा उचलतो आणि कौन्तेय तलवार काढून सिंहासारखा गजर करतो.
पाञ्चालस्य रथस्येषामाप्लुत्य सहसाऽपतत्। पाञ्चालरथमास्थाय अवित्रस्तो धनञ्जयः
तो अचानक पाञ्चालाच्या रथावर उडी मारून त्याच्यावर झडप घालतो; आणि पाञ्चालाचा रथ चढून, धृष्टपणे धनंजय उभा राहतो.
विक्षोभ्याम्भोनिधिंतार्क्ष्यस्तंनागमिव सोऽग्रहीत्। ततस्तु सर्वपाञ्चाला विद्रवन्ति दिशो दश
गरुड जसा समुद्र हलवतो, तसा त्याने त्याला नागासारखा पकडले; मग सर्व पाञ्चाल दहा दिशांना पळून गेले.
दर्शयन्सर्वसैन्यानां स बाह्वोर्बलमात्मनः। सिंहनादस्वनं कृत्वा निर्जगाम धनञ्जयः
सर्व सैन्यांसमोर आपल्या बाहूंचे बळ दाखवत, धनंजय सिंहगर्जना करीत बाहेर पडला.
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा कुमाराः सहितास्तदा। ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महात्मनः
अर्जुन येताना पाहून, त्या वेळी सर्व कुमारांनी मिळून महात्मा द्रुपद यांचे नगर सोडले.
संबन्धी कुरुवीराणां द्रुपदो राजसत्तमः। मा वधीस्तद्बलं भीम गुरुदानं प्रदीयताम्
कुरुवीरांचा नातेवाईक आणि राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेला द्रुपद म्हणाला, 'हे सैन्य मारू नका; भीमाला गुरुदक्षिणेचे दान द्या.'