ततोऽभिजग्मुः पञ्चालान्निघ्नन्तस्ते नरर्षभाः। ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महौजसः
मग ते सर्व उत्तम पुरुष पांचाळांवर चालून गेले, शत्रूंना हरवत द्रुपदाच्या बलाढ्य नगरात पोहोचले.
दुर्योधनश्च कर्णश्च युयुत्सुश्च महाबलः। दुःशासनो विकर्णश्च जलसन्धः सुलोचनः
दुर्योधन, कर्ण, बलवान युयुत्सु, दुःशासन, विकर्ण, जलसंध आणि सुलोचन—
एते चान्ये च बहवः कुमारा बहुविक्रमाः। अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं क्षत्रियर्षभाः
आणि असे अनेक शूर कुमार, प्रत्येक जण म्हणत होता, 'मी आधी जाईन! मी आधी जाईन!'—हे सर्व क्षत्रियांतले श्रेष्ठ योद्धे—
ततो वरराथारूढाः कुमाराः सादिभिः सह। प्रविश्य नगरं सर्वे राजमार्गमुपाययुः
मग हे राजकुमार आपल्या चमच्यांसह सुंदर रथांवर बसून नगरात शिरले आणि राजमार्गाने पुढे गेले.
तस्मिन्काले तु पाञ्चालः श्रुत्वा दृष्ट्वा महद्बलम्। भ्रातृभिः सहितो राजंस्त्वरया निर्ययौ गृहात्
त्या वेळी पांचाळराजाने, मोठं सैन्य ऐकून आणि पाहून, आपल्या भावांसह घाईने राजवाड्यातून बाहेर पडला.
ततस्तु कृतसन्नाहा यज्ञसेनसहोदराः। शरवर्षाणि मुञ्चन्तः प्रणेदुः सर्व एव ते
मग यज्ञसेनाचे सर्व भाऊ शस्त्रांनी सज्ज होऊन, बाणांचा वर्षाव करत एकत्र गर्जना करू लागले.
ततो रथेन शुभ्रेण समासाद्य तु कौरवान्। यज्ञसेनः शरान्घोरान्ववर्ष युधि दुर्जयः
मग युद्धात अजिंक्य असलेला यज्ञसेन, तेजस्वी रथावर बसून, कौरवांवर भयंकर बाणांचा मारा करू लागला.
पूर्वमेव तु संमन्त्र्य पार्थो द्रोणमथाऽब्रवीत्। दर्पोद्रेकात्कुमाराणामाचार्यं द्विजसत्तमम्
पण त्याआधी, अर्जुनाने चर्चा करून, ब्राह्मणांत श्रेष्ठ असलेल्या द्रोणांना कुमारांच्या गर्वाबद्दल सांगितलं.
एषां पराक्रमस्यान्ते वयं कुर्याम साहसम्। एतैरशक्यः पाञ्चालो ग्रहीतुं रणमूर्धनि
त्यांच्या पराक्रमाच्या शेवटी आपण काही धाडसी कृत्य करू; या सर्वांसोबत रणभूमीत पांचाळाला पकडणं शक्य नाही.
एवमुक्त्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सहितोऽनघः। अर्धक्रोशे तु नगरादतिष्ठद्बहिरेव सः
असं म्हणून, पांडुपुत्र कुंतीपुत्र आपल्या भावांसह, नगरापासून अर्धा क्रोश बाहेर थांबला.
द्रुपदः कौरवान्दृष्ट्वा प्राधावत समन्ततः। शरजालेन महता मोहयन्कौरवीं चमूम्
द्रुपदाने कौरवांना पाहून, सर्व बाजूंनी धाव घेतली आणि मोठ्या बाणांच्या वर्षावाने कौरव सैन्य गोंधळून गेलं.
तमुद्यतं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे। अनेकमिव सन्त्रासान्मेनिरे तत्र कौरवाः
रणभूमीत एकटा, वेगवान रथावर पुढे येणारा द्रुपद, कौरवांना इतका भयंकर वाटला की त्यांनी त्याला अनेक जण समजलं.
द्रुपदस्य शरा घोरा विचेरुः सर्वतोदिशम्। ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्च सहस्रशः
द्रुपदाचे भयंकर बाण सर्व दिशांना उडू लागले; मग हजारो शंख, भेरी आणि मृदंग वाजू लागले.
प्रावाद्यन्त महाराज पञ्चालानां निवेशने। सिंहनादश्च संजज्ञे पञ्चालानां महात्मनाम्
पांचाळांच्या छावणीत, हे महाराज, वाद्यांचा गजर झाला आणि बलाढ्य पांचाळांनी सिंहासारखी गर्जना केली.
धनुर्ज्यातलशब्दश्च संस्पृश्य गगनं महान्। दुर्योधनो विकर्णश्च सुबाहुर्दीर्घलोचनः
दुर्योधन, विकर्ण, सुभाहू आणि दीर्घलोचन यांनी धनुष्याच्या प्रत्यंचेचा मोठा आवाज आकाशात घुमवला.
दुःशाशनश्च संक्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन्। सोऽतिविद्धो महेष्वासः पार्षतो युधि दुर्जयः
दुःशासन संतापून बाणांचा वर्षाव करू लागला आणि त्या बाणांनी युद्धात जिंकता न येणारा, बलाढ्य पार्षत जखमी झाला.
व्यधमत्तान्यनीकानि तत्क्षणादेव भारत। दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं चापि महाबलम्
त्याने इतर सैन्यांचा क्षणार्धात पराभव केला आणि लगेच दुर्योधन, विकर्ण आणि बलवान कर्ण यांच्यावर हल्ला केला.
नानानृपसुतान्वीरान्सैन्यानि विविधानि च। अलातचक्रवत्सर्वं चरन्बाणैरतर्पयत्
त्याने विविध राजपुत्र आणि वीर, तसेच अनेक सैन्यांवर जणू अग्नीच्या चक्रासारखा फिरत बाणांचा वर्षाव केला.
ततस्तु नागराः सर्वे मुसलैर्यष्टिभिस्तदा। अभ्यवर्षन्त कौरव्यान्वर्षमाणा घा इव
त्या वेळी सर्व नगरवासींनी मुसळ व काठ्या घेऊन, जणू ढगांनी पाऊस पाडावा तसे, कौरवांवर हल्ला केला.
सबालवृद्धाः काम्पिल्याः कौरवानभ्ययुस्तदा। श्रुत्वा सुतुमुलं युद्धं कौरवानेव भारत
कांपिल्याचे लहानथोर सर्वजण, कौरवांवर प्रचंड युद्ध सुरू आहे हे ऐकून, त्यांच्यावर चालून गेले.
द्रवन्तिस्म नदन्तिस्म क्रोशन्तः पाण्डवान्प्रति। पाडवास्तु स्वनं श्रुत्वा आर्तानां रोमहर्षणम्
ते पांडवांविरुद्ध धावत, ओरडत आणि किंचाळत होते; आणि पांडवांनी त्या दुःखी लोकांचा हंबरडा ऐकून अंगावर काटा आला.
अभिवाद्य ततो द्रोणं रथानारुरुहुस्तदा। युधिष्ठिरं निवार्याशु मा युध्यस्वेति पाण्डवम्
त्यांनी प्रथम द्रोणांना वंदन केले आणि मग रथावर चढून, युधिष्ठिराला पटकन थांबवत म्हणाले, 'पांडवा, तू युद्ध करू नकोस.'
माद्रेयौ चक्ररक्षौ तु फाल्गुनश्च तदाऽकरोत्। सेनाग्रगो भीमसेनस्तदाभूद्गदया सह
माद्रीपुत्रांनी रक्षणाची जबाबदारी घेतली, फाळ्गुनानेही तसेच केले; आणि भीमसेन, सैन्याचा पुढारी, गदा हातात घेऊन उभा राहिला.
तदा शत्रुस्वनं श्रुत्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः। आयाज्जवेन कौन्तेयो रथेनानादयन्दिशः
शत्रूंच्या गर्जना ऐकून, निष्पाप कौन्तेय आपल्या भावांसह रथावरून वेगाने सर्व दिशांना आवाज करत पुढे गेला.
पञ्चालानां ततः सेनामुद्धूतार्णवनिःस्वनाम्। भीमसेनो महाबाहुर्दण्डपाणिरिवान्तकः
नंतर, भीमसेन बलशाली हातांनी, जणू यमराज दंड घेऊन आला आहे असा, वादळी समुद्रासारख्या गर्जना करणाऱ्या पांचाल सैन्यात शिरला.
प्रविवेश महासेनां मकरः सागरं यथा। `चतुरङ्गबलाकीर्णे ततस्तस्मिन्रणोत्सवे
तो महाबलाढ्य सैन्यात, चारही अंगांनी भरलेल्या त्या रणोत्सवात, जणू मकर समुद्रात शिरावा तसा गेला.
स्वयमभ्यद्रवद्भीमो नागानीकं गदाधरः
गदा हातात घेऊन भीम स्वतःच हत्तींच्या तुकडीवर तुटून पडला.
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चातुलः। अहनत्कुञ्जरानीकं गदया कालरूपधृक्
तो युद्धात कुशल आणि बलवान पार्थ, आपल्या भयंकर हातांच्या बळावर, काळरूप धारण करून गदाने हत्तींच्या तुकडीवर प्रहार करू लागला.
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तो रुधिरं बहु। भीमसेनस्य गदया भिन्नमस्तकपिण्डकाः
पर्वतासारखे ते हत्ती, भीमसेनाच्या गदेमुळे डोकी फोडली गेली आणि त्यातून पुष्कळ रक्त वाहू लागले.
पतन्ति द्विरदा भूमौ वज्रघातादिवाचलाः। गजानश्वान्रथांश्चैव पातयामास पाण्डवः
वज्राघाताने पर्वत कोसळावा तसे ते हत्ती जमिनीवर पडले; पांडवाने हत्ती, घोडे आणि रथही खाली पाडले.