यथा च कुन्ती सत्कारं कुर्यान्माद्र्यास्तथा कुरु। यथा न वायुर्नादित्यः पश्येतां तां सुसंवृताम्
जसा सन्मान कुंतीला द्यावा, तसाच माद्रीलाही द्यावा; तिला इतके सुरक्षित ठेवावे की वारा किंवा सूर्यसुद्धा तिला पाहू नये.
न शोच्यः पाण्डुरनघः प्रशस्यः स नराधिपः। यस्य पञ्च सुता वीरा जाताः सुरसुतोपमाः
पांडू हा निष्पाप आणि प्रशंसनीय राजा शोक करण्यासारखा नाही; कारण त्याला देवपुत्रांसारखे पाच पराक्रमी पुत्र झाले.
विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत। पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते
विदुराने 'तसेच होईल' असे सांगून भीष्मासोबत पांडूचे अत्यंत सन्मानाने अंत्यसंस्कार केले.
ततस्तु नगरात्तूर्णमाज्यगन्धपुरस्कृताः। निर्हृताः पावका दीप्ताः पाण्डो राजन्पुरोहितैः
नंतर, नगरातून पांडूसाठी पुरोहितांनी तूपाचा सुगंध असलेली तेजस्वी अग्नि लवकर आणली.
अथैनामार्तवैः पुष्पैर्गन्धैश्च विविधैर्वरैः। शिबिकां तामलङ्कृत्य वाससाऽऽच्छाद्य सर्वशः
मग त्या शवपेटीला वसंतातील फुलांनी, विविध सुगंधांनी आणि वस्त्रांनी पूर्णपणे सजवले.
तां तथा शोभितां माल्यैर्वासोभिश्च महाधनैः। अमात्या ज्ञातयश्चैनं सुहृदश्चोपतस्थिरे
माळा, सुंदर वस्त्रे आणि मौल्यवान धनाने सजवलेल्या त्या शवपेटीभोवती मंत्री, नातेवाईक आणि मित्र गोळा झाले.
नृसिंहं नरयुक्तेन परमालङ्कृतेन तम्। अवहन् यानमुख्येन सह माद्र्या सुसंवृतम्
माणसांनी ओढलेल्या आणि सुंदरपणे सजवलेल्या वाहनावर, त्या नरसिंह पांडूला माद्रीसह व्यवस्थित झाकून नेण्यात आले.
पाण्डुरेणातपत्रेण चामरव्यजनेन च। सर्ववादित्रनादैश्च समलञ्चक्रिरे ततः
पांढऱ्या छत्रीने, चामराने आणि सर्व वाद्यांच्या गजरात त्यांचा सन्मान करण्यात आला.
रत्नानि चाप्युपादाय बहूनि शतशो नराः। प्रददुः काङ्क्षमाणेभ्यः पाण्डोस्तस्यौर्ध्वदेहिके
शेकडो मौल्यवान रत्न आणून, इच्छुकांना पांडूच्या अंत्यसंस्कारासाठी वाटण्यात आली.
अथ च्छत्राणि शुभ्राणि चामराणि बृहन्ति च। आजह्रुः कौरवस्यार्थे वासांसि रुचिराणि च
मग त्या कुरुवंशासाठी शुद्ध पांढऱ्या छत्र्या, मोठे चामर आणि सुंदर वस्त्रे आणण्यात आली.
याजकैः शुक्लवासोभिर्हूयमाना हुताशनाः। अगच्छन्नग्रतस्तस्य दीप्यमानाः स्वलङ्कृताः
पांढऱ्या वस्त्रातील याजकांनी हवन केलेली ज्वलंत अग्निशिखा त्याच्या पुढे, तेजाने उजळून, सुंदर अलंकारांनी सजलेली, जात होती.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव सहस्रशः। रुदन्तः शोकसंतप्ता अनुजग्मुर्नराधिपम्
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र असे हजारो लोक दु:खाने व्याकुळ होऊन, रडत रडत, राजाच्या मागे गेले.
अयमस्मानपाहाय दुःखे चाधाय शाश्वते। कृत्वा चास्माननाथांश्च क्व यास्यति नराधिपः
हा राजा आम्हाला सोडून, कायमचे दु:ख देऊन, आपल्याला अनाथ करून, आता कुठे जाणार आहे?
क्रोशन्तः पाण्डवाः सर्वे भीष्मो विदुर एव च। `बाह्लीकः सोमदत्तश्च तथा भूरिश्रवा नृपः
सर्व पांडव, भीष्म आणि विदुर मोठ्याने रडू लागले; तसेच बाहीक, सोमदत्त आणि भूरिश्रवा राजा देखील रडले.
अन्योन्यं वै समाश्लिष्य अनुजग्मुः सहस्रशः।' रमणीये वनोद्देशे गङ्गातीरे समे शुभे
एकमेकांना घट्ट मिठी मारत, हजारो लोक सुंदर, समतल आणि शुभ अशा गंगाकाठीच्या रम्य वनात एकत्र चालत गेले.
न्यासयामासुरथं तां शिबिकां सत्यवादिनः। सभार्यस्य नृसिंहस्य पाण्डोरक्लिष्टकर्मणः
सत्यवचनी लोकांनी त्या सिंहासारख्या, निष्कलंक कर्म असलेल्या पांडू राजाची आणि त्याच्या पत्नीची पालखी तेथे ठेवली.
ततस्तस्य शरीरं तु सर्वगन्धाधिवासितम्। शुचिकालीयकादिग्धं दिव्यचन्दनरूषितम्
मग त्याचे शरीर सर्व प्रकारच्या सुवासिक द्रव्यांनी, शुद्ध काळिया तेलाने आणि दिव्य चंदनाने सुगंधित केले.
पर्यषिञ्चञ्जलेनाशु शातकुम्भमयैर्घटैः। चन्दनेन च शुक्लेन सर्वतः समलेपयन्
सोन्याच्या कलशातून पाणी शिंपडून, त्यांनी त्याला सर्व अंगावर पांढऱ्या चंदनाने लेपले.
कालागुरुविमिश्रेण तथा तुङ्गरसेन च। अथैनं देशजैः शुक्लैर्वासोभिः समयोजयन्
काळागुरू आणि तुंगरस यांच्या मिश्रणाने, नंतर स्थानिक पांढऱ्या वस्त्रांनी त्याला सजवले.
संछन्नः स तु वासोभिर्जीवन्निव नराधिपः। शुशुभे स नव्याघ्रो महार्हशयनोचितः
त्या वस्त्रांनी झाकलेला राजा जणू जिवंतच भासत होता, नव्या वाघासारखा, महागड्या शय्येला सवयीचा वाटत होता.
हयमेधाग्निना सर्वे याजकाः सपुरोहिताः। वेदोक्तेन विधानेन क्रियांचक्रुः समन्त्रकम्
सर्व याजक आणि पुरोहितांनी, वेदांमध्ये सांगितलेल्या पद्धतीने, अश्वमेध यज्ञाच्या अग्निसमोर मंत्रांसह विधी केले.
याजकैरभ्यनुज्ञाते प्रेतकर्मण्यनिष्ठिते। घृतावसिक्तं राजानं सह माद्र्या स्वलङ्कृतम्
याजकांनी परवानगी दिल्यावर, अंत्यसंस्कार पूर्ण झाल्यावर, घृताने अभिषेक केलेला, माद्रीसह अलंकृत राजा ठेवण्यात आला.
तुङ्गपद्मकमिश्रेण चन्दनेन सुगन्धिना। `सरलं देवदारुं च गुग्गुलं लाक्षया सह
सुगंधी चंदन, उंच कमळ, सरळ, देवदार, गुग्गुळ आणि लाख यांच्या मिश्रणाने,
हरिचन्दनकाष्ठैश्च हरिबेरैरुशीरकैः।' अन्यैश्च विविधैर्गन्धैर्विधिना समदाहयन्
हिरव्या चंदनाच्या लाकडाने, हरिबेर, उशीरा आणि इतर अनेक सुवासिक द्रव्यांनी, विधिप्रमाणे त्यांचे दहन केले.
ततस्तयोः शरीरे द्वे दृष्ट्वा मोहवशं गता। हाहा पुत्रेति कौसल्या पपात सहसा भुवि
मग त्या दोघांची शरीरे पाहून, मोहाने ग्रासलेली कौसल्या 'हाय माझा मुलगा!' असे ओरडून अचानक जमिनीवर कोसळली.
तां प्रेक्ष्य पतितामार्तां पौरजानपदो जनः। रुरोद दुःखसंतप्तो राजभक्त्या कृपाऽन्वितः
ती पडलेली आणि दुःखी पाहून, नगरातील आणि गावातील लोक राजभक्ती आणि करुणेने व्याकुळ होऊन, दुःखाने रडू लागले.
कुन्त्याश्चैवार्तनादेन सर्वाणि च विचुक्रुशुः। मानुषैः सह भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि
कुंतीच्या आर्त किंकाळीने, सर्व प्राणी, माणसे आणि प्राण्यांच्या योनीतले देखील, मोठ्याने ओरडू लागले.
तथा भीष्मः शान्तनवो विदुरश्च महामतिः। सर्वशः कौरवाश्चैव प्राणदन्भृशदुःखिताः
तसेच शांतनूचे पुत्र भीष्म, बुद्धिमान विदुर आणि सर्व कौरव, खूप दुःखाने व्याकुळ होऊन श्वास सोडू लागले.
ततो भीष्मोऽथ विदुरो राजा च सह पाण्डवैः। उदकं चक्रिरे तस्य सर्वाश्च कुरुयोषितः
मग भीष्म, विदुर, राजा आणि पांडवांसह सर्व कुरुकुळातील स्त्रिया यांनी त्यांच्यासाठी पाण्याचा विधी केला.
चुक्रुशुः पाण्डवाः सर्वे भीष्मः शान्तनवस्तथा। विदुरो ज्ञातयश्चैव चक्रुश्चाप्युदकक्रियाः
सर्व पांडव रडू लागले, शंतनूचे पुत्र भीष्म आणि विदुर तसेच इतर नातेवाईकही रडले; त्यांनीही पाण्याचा विधी केला.