वर्तमानः सतां वृत्ते पुत्रलाभमवाप च। पितृलोकं गतः पाण्डुरितः सप्तदशेऽहनि
सज्जनांच्या आचारधर्मात राहून त्याने पुत्रप्राप्ती केली; आणि पांडू सतराव्या दिवशी पितृलोकास गेला.
तं चितागतमाज्ञाय वैश्वानरमुखे हुतम्। प्रविष्टा पावकं माद्री हित्वा जीवितमात्मनः
त्याचा मृतदेह चितेवर ठेवून वैश्वानराच्या मुखात अर्पण झाल्याचे कळताच, मद्रीने स्वतःचे प्राण सोडून अग्नित प्रवेश केला.
सा गता सह तेनैव पतिलोकमनुव्रता। तस्यास्तस्य च यत्कार्यं क्रियतां तदनन्तरम्
ती आपल्या पतीच्या सेवेत निष्ठावान राहून त्याच्यासोबत पतीलोकात गेली. तिच्या आणि तिच्या पतीच्या सर्व विधी पुढे पार पाडावेत.
पृथां च शरणं प्राप्तां पाण्डवांश्च यशस्विनः। यथावदनुमन्यन्तां धर्मो ह्येष सनातनः
कुन्ती जी आश्रयाला आली आहे आणि पांडूचे तेजस्वी पुत्र, त्यांचा योग्य सन्मान करावा; कारण हेच सनातन धर्म आहे.
इमे तयोः शरीरे द्वे पुत्राश्चेमे तयोर्वराः। क्रियाभिरनुगृह्यन्तां सह मात्रा परंतपाः
हे दोघांचे मृतदेह आणि त्यांच्या श्रेष्ठ पुत्रांसह, त्यांच्या आईसह या सर्वांचा योग्य विधींनी सन्मान व्हावा.
प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पितृमेधं महायशाः। लभतां सर्वधर्मज्ञः पाण्डुः कुरुकुलोद्वहः
जेव्हा अंत्यसंस्कार पूर्ण होतील, तेव्हा सर्व धर्म जाणणारा आणि कुरुकुळाचा मानबिंदू पांडू याला पितृयज्ञ मिळावा.
एवमुक्त्वा कुरून्सर्वान्कुरूणामेव पश्यताम्। क्षणेनान्तर्हिताः सर्वे तापसा गुह्यकैः सह
अशी आज्ञा देऊन सर्व कुरूंच्या उपस्थितीत, त्या तपस्वी आणि गुह्यक सर्वजण क्षणात अदृश्य झाले.
गन्धर्वनगराकारं तथैवान्तर्हितं पुनः। ऋषिसिद्धगणं दृष्ट्वा विस्मयं ते परं ययुः
गंधर्वांच्या नगरीसारखे दिसणारे ते ऋषि आणि सिद्धगण पुन्हा अदृश्य झालेले पाहून सर्वांना मोठा आश्चर्य वाटले.
पाण्डोर्विदुर सर्वाणि प्रेतकार्याणि कारय। राजवद्राजसिंहस्य माद्र्याश्चैव विशेषतः
विदुर, पांडू या राजसिंहाचा आणि विशेषतः माद्रीचा अंत्यसंस्कार राजाच्या प्रमाणे कर.
पशून्वासांसि रत्नानि धनानि विविधानि च। पाण्डोः प्रयच्छ माद्र्याश्च येभ्यो यावच्च वाञ्छितम्
पांडू आणि माद्रीचे पशू, वस्त्रे, दागिने आणि इतर सर्व संपत्ती इच्छेनुसार ज्याला हवे त्यांना वाटून टाक.
यथा च कुन्ती सत्कारं कुर्यान्माद्र्यास्तथा कुरु। यथा न वायुर्नादित्यः पश्येतां तां सुसंवृताम्
जसा सन्मान कुंतीला द्यावा, तसाच माद्रीलाही द्यावा; तिला इतके सुरक्षित ठेवावे की वारा किंवा सूर्यसुद्धा तिला पाहू नये.
न शोच्यः पाण्डुरनघः प्रशस्यः स नराधिपः। यस्य पञ्च सुता वीरा जाताः सुरसुतोपमाः
पांडू हा निष्पाप आणि प्रशंसनीय राजा शोक करण्यासारखा नाही; कारण त्याला देवपुत्रांसारखे पाच पराक्रमी पुत्र झाले.
विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत। पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते
विदुराने 'तसेच होईल' असे सांगून भीष्मासोबत पांडूचे अत्यंत सन्मानाने अंत्यसंस्कार केले.
ततस्तु नगरात्तूर्णमाज्यगन्धपुरस्कृताः। निर्हृताः पावका दीप्ताः पाण्डो राजन्पुरोहितैः
नंतर, नगरातून पांडूसाठी पुरोहितांनी तूपाचा सुगंध असलेली तेजस्वी अग्नि लवकर आणली.
अथैनामार्तवैः पुष्पैर्गन्धैश्च विविधैर्वरैः। शिबिकां तामलङ्कृत्य वाससाऽऽच्छाद्य सर्वशः
मग त्या शवपेटीला वसंतातील फुलांनी, विविध सुगंधांनी आणि वस्त्रांनी पूर्णपणे सजवले.
तां तथा शोभितां माल्यैर्वासोभिश्च महाधनैः। अमात्या ज्ञातयश्चैनं सुहृदश्चोपतस्थिरे
माळा, सुंदर वस्त्रे आणि मौल्यवान धनाने सजवलेल्या त्या शवपेटीभोवती मंत्री, नातेवाईक आणि मित्र गोळा झाले.
नृसिंहं नरयुक्तेन परमालङ्कृतेन तम्। अवहन् यानमुख्येन सह माद्र्या सुसंवृतम्
माणसांनी ओढलेल्या आणि सुंदरपणे सजवलेल्या वाहनावर, त्या नरसिंह पांडूला माद्रीसह व्यवस्थित झाकून नेण्यात आले.
पाण्डुरेणातपत्रेण चामरव्यजनेन च। सर्ववादित्रनादैश्च समलञ्चक्रिरे ततः
पांढऱ्या छत्रीने, चामराने आणि सर्व वाद्यांच्या गजरात त्यांचा सन्मान करण्यात आला.
रत्नानि चाप्युपादाय बहूनि शतशो नराः। प्रददुः काङ्क्षमाणेभ्यः पाण्डोस्तस्यौर्ध्वदेहिके
शेकडो मौल्यवान रत्न आणून, इच्छुकांना पांडूच्या अंत्यसंस्कारासाठी वाटण्यात आली.
अथ च्छत्राणि शुभ्राणि चामराणि बृहन्ति च। आजह्रुः कौरवस्यार्थे वासांसि रुचिराणि च
मग त्या कुरुवंशासाठी शुद्ध पांढऱ्या छत्र्या, मोठे चामर आणि सुंदर वस्त्रे आणण्यात आली.
याजकैः शुक्लवासोभिर्हूयमाना हुताशनाः। अगच्छन्नग्रतस्तस्य दीप्यमानाः स्वलङ्कृताः
पांढऱ्या वस्त्रातील याजकांनी हवन केलेली ज्वलंत अग्निशिखा त्याच्या पुढे, तेजाने उजळून, सुंदर अलंकारांनी सजलेली, जात होती.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव सहस्रशः। रुदन्तः शोकसंतप्ता अनुजग्मुर्नराधिपम्
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र असे हजारो लोक दु:खाने व्याकुळ होऊन, रडत रडत, राजाच्या मागे गेले.
अयमस्मानपाहाय दुःखे चाधाय शाश्वते। कृत्वा चास्माननाथांश्च क्व यास्यति नराधिपः
हा राजा आम्हाला सोडून, कायमचे दु:ख देऊन, आपल्याला अनाथ करून, आता कुठे जाणार आहे?
क्रोशन्तः पाण्डवाः सर्वे भीष्मो विदुर एव च। `बाह्लीकः सोमदत्तश्च तथा भूरिश्रवा नृपः
सर्व पांडव, भीष्म आणि विदुर मोठ्याने रडू लागले; तसेच बाहीक, सोमदत्त आणि भूरिश्रवा राजा देखील रडले.
अन्योन्यं वै समाश्लिष्य अनुजग्मुः सहस्रशः।' रमणीये वनोद्देशे गङ्गातीरे समे शुभे
एकमेकांना घट्ट मिठी मारत, हजारो लोक सुंदर, समतल आणि शुभ अशा गंगाकाठीच्या रम्य वनात एकत्र चालत गेले.
न्यासयामासुरथं तां शिबिकां सत्यवादिनः। सभार्यस्य नृसिंहस्य पाण्डोरक्लिष्टकर्मणः
सत्यवचनी लोकांनी त्या सिंहासारख्या, निष्कलंक कर्म असलेल्या पांडू राजाची आणि त्याच्या पत्नीची पालखी तेथे ठेवली.
ततस्तस्य शरीरं तु सर्वगन्धाधिवासितम्। शुचिकालीयकादिग्धं दिव्यचन्दनरूषितम्
मग त्याचे शरीर सर्व प्रकारच्या सुवासिक द्रव्यांनी, शुद्ध काळिया तेलाने आणि दिव्य चंदनाने सुगंधित केले.
पर्यषिञ्चञ्जलेनाशु शातकुम्भमयैर्घटैः। चन्दनेन च शुक्लेन सर्वतः समलेपयन्
सोन्याच्या कलशातून पाणी शिंपडून, त्यांनी त्याला सर्व अंगावर पांढऱ्या चंदनाने लेपले.
कालागुरुविमिश्रेण तथा तुङ्गरसेन च। अथैनं देशजैः शुक्लैर्वासोभिः समयोजयन्
काळागुरू आणि तुंगरस यांच्या मिश्रणाने, नंतर स्थानिक पांढऱ्या वस्त्रांनी त्याला सजवले.
संछन्नः स तु वासोभिर्जीवन्निव नराधिपः। शुशुभे स नव्याघ्रो महार्हशयनोचितः
त्या वस्त्रांनी झाकलेला राजा जणू जिवंतच भासत होता, नव्या वाघासारखा, महागड्या शय्येला सवयीचा वाटत होता.